22/06/2026
Ongemak
Vaak willen we af van ongemak. Dit gaat meestal over gevoelens die we niet willen voelen. Irritatie, boosheid, kwetsbaarheid, onzekerheid, verdriet, angst.
Ze dienen zich aan in je lijf waardoor je je onrustig voelt, wilt bewegen, wilt weggaan. Ze dienen zich aan in je gedachten waardoor je je onrustig voelt en je verdwaalt in allerlei scenario’s. Beide zorgen voor een beweging ervan af. Weg van het ongemak.
En waarom wil je ervan af? Omdat je ergens kunt voelen dat deze gevoelens, dit ongemak, deze onrust ‘bovenop’ je kwetsbaarheid ligt. En juist dáár wil je niet heen…
Je kwetsbaarheid, je kwetsbaar zijn heeft je in het verleden misschien diep geraakt. En dat gaat niet eens zozeer over dit gevoel zelf maar over hoe er in de omgeving mee is omgegaan. Precies op dat punt ben je geraakt… Diep…
Er volgde wellicht afwijzing, ontkenning, bagatellisering van de situatie, van je gevoelens, van je kwetsbaarheid. Deze pijn wil je niet meer voelen. Innerlijk heb je (toen) het besluit genomen, bewust of onbewust, ik laat mijn kwetsbaarheid niet meer zien. Dan maar gevoelens van ongemak, irritatie, onzekerheid, verdriet of angst.
Wij, mensen, willen graag wegblijven uit onze kwetsbaarheid. Maar wat zou er kunnen gebeuren als je blijft? Als je blijft én je uitspreekt? Het kan zijn dat de ander je niet begrijpt, vindt dat je je aanstelt, boos wordt. Het kan eveneens zo zijn dat de ander je wél begrijpt, je hoort en ziet.
En dan nog, alleen al het uitspreken geeft beweging. De ander weet wat het met je doet of gedaan heeft, er komt ruimte, je onrust neemt af. Je voelt je beter over jezelf omdat je eerlijk bent, je hart volgt én het naar buiten brengt.
Dit lijkt simpel. Angst voor je kwetsbaarheid (of iets anders) is echter een sterke kracht. Het houd je op je plek. Maar toch, liefde, de liefde voor jezelf, is zoveel krachtiger. Het brengt je zoveel meer vrijheid en levenslust.
Neem je ruimte maar in. In je hart, in je leven, in je ZIJN.
❤Leonie
