Margaretha de Vries van Collem - Raphaels Bron

Startpagina
Nederland
Zandvoort
Margaretha de Vries van Collem - Raphaels Bron

Margaretha de Vries, praktijk voor healings, readings & gezondheidstherapie. Ik werk uitsluitend op afspraak. Tel:06-46051985 Letterlijk het helen van jezelf.

Op een zeer jonge leeftijd ben ik door een noodlottige val bijna mijn hele gezichtsvermogen kwijt geraakt. Daardoor kan ik fysiek zeer weinig zien maar zíe, voel en heel ik vanuit mijn hart! Een healing staat voor, zoals het woord al zegt, helen. Een totaalervaring voor je lichaam, ziel en geest. Het helpt je bij het loslaten van negatieve energieën, blokkades en brengt je weer in verbinding met

de bron. Door een healing voel je je lichamelijk, emotioneel en geestelijk stabieler en (weer) in verbinding met je zelf. Elk consult is persoonlijk en altijd alleen voor jou. Naast de individuele consulten in mijn praktijk kun je deelnemen aan de workshops & online training die ik geef. Je kunt bij mij terecht voor:
• Healings en Readings
• Holistische natuurgeneeskunde
• Holistische Hypnose
• EMDR
• EFT
• Fytotherapie
• Voetreflexologie
• Workshops & online training

03/09/2026

René en ik zijn zo’n hecht team. ❤️
We hebben samen al zoveel doorstaan en overwonnen. En na 18 jaar zijn we nog steeds niet uitgepraat… en gelukkig ook nog steeds verliefd op elkaar.
Natuurlijk kunnen we elkaar af en toe ook wel achter het behang plakken. Dat hoort er blijkbaar óók bij. 😂
Maar tegenwoordig is er iemand tussen ons in gekomen…

Eentje die volgens mij totaal niet beseft hoe groot ze eigenlijk is. Want als ze thuis is en niet aan het werk, verandert ze in haar eigen beleving in een klein schoothondje.
Dat haar lijf daar iets anders over denkt, is maar een kleine bijzaak. 😂
En wee je gebeente als René en ik elkaar even knuffelen.
Daar komt ze ertussen met haar hele lijf.
Als René mij kust, begint ze soms aan een complete acrobatiekshow om óók aandacht te krijgen.
En wij?
Wij liggen helemaal dubbel.
Want hoe kun je hier nou boos om worden?
Ze is zo gehecht aan ons. Zo trouw. Zo loyaal. Zo vol liefde.
En wij houden zóveel van haar. ❤️
En eerlijk gezegd leert ze ons ook weer iets wat wij grote mensen soms een beetje vergeten.
Spelen. Gek doen. In het moment zijn. Blij zijn met iets kleins. En gewoon laten zien dat je van iemand houdt.
En ondertussen zie ik ook iets grappigs…
Wij mensen denken soms dat wij héél anders zijn dan dieren.
Maar zijn we dat eigenlijk wel?
Ook wij hebben weleens een heel ander beeld van onszelf dan de werkelijkheid laat zien.
Ook wij kennen jaloezie, omdat we bang kunnen zijn aandacht of liefde kwijt te raken.
We hebben territoriumdrang en bewaken graag ons eigen plekje. We willen soms de baas zijn. We beschermen degenen van wie we houden. We kennen angst, competitie en groepsgevoel. We willen erbij horen.
We kunnen missen, troosten, spelen, liefhebben en beschermen.
Eigenlijk zit er in ons allemaal nog best een behoorlijk dierlijk stukje. 😉
Misschien is het grootste verschil wel dat dieren gewoon laten zien wat ze voelen…
En dat wij mensen soms héél goed geleerd hebben om te doen alsof dat gevoel er niet is.
Om ons beter voor te doen. Sterker. Beheerster. Minder kwetsbaar.
Dus wanneer onze krullenbol zich de volgende keer weer pontificaal tussen René en mij in wurmt, zal ik maar niet te streng zijn.
Misschien zegt ze gewoon:
“Hallo… ik hoor óók bij deze roedel.” ❤️🐾
En eerlijk?
Daar heeft ze nog gelijk in ook.

Liefs, Margaretha
Liefde is het toverwoord
René en ik zijn zo’n hecht team. ❤️
We hebben samen al zoveel doorstaan en overwonnen. En na 18 jaar zijn we nog steeds niet uitgepraat… en gelukkig ook nog steeds verliefd op elkaar.
Natuurlijk kunnen we elkaar af en toe ook wel achter het behang plakken. Dat hoort er blijkbaar óók bij. 😂
Maar tegenwoordig is er iemand tussen ons in gekomen…
De allermooiste blonde krullenbol.
Eentje die volgens mij totaal niet beseft hoe groot ze eigenlijk is. Want als ze thuis is en niet aan het werk, verandert ze in haar eigen beleving in een klein schoothondje.
Dat haar lijf daar iets anders over denkt, is maar een kleine bijzaak. 😂
En wee je gebeente als René en ik elkaar even knuffelen.
Daar komt ze.
Ertussen.
Met haar hele lijf.
Als René mij kust, begint ze soms aan een complete acrobatiekshow om óók aandacht te krijgen.
En wij?
Wij liggen helemaal dubbel.
Want hoe kun je hier nou boos om worden?
Ze is zo gehecht aan ons. Zo trouw. Zo loyaal. Zo vol liefde.
En wij houden zóveel van haar. ❤️
En eerlijk gezegd leert ze ons ook weer iets wat wij grote mensen soms een beetje vergeten.
Spelen. Gek doen. In het moment zijn. Blij zijn met iets kleins. En gewoon laten zien dat je van iemand houdt.
En ondertussen zie ik ook iets grappigs…
Wij mensen denken soms dat wij héél anders zijn dan dieren.
Maar zijn we dat eigenlijk wel?
Ook wij hebben weleens een heel ander beeld van onszelf dan de werkelijkheid laat zien.
Ook wij kennen jaloezie, omdat we bang kunnen zijn aandacht of liefde kwijt te raken.
We hebben territoriumdrang en bewaken graag ons eigen plekje. We willen soms de baas zijn. We beschermen degenen van wie we houden. We kennen angst, competitie en groepsgevoel. We willen erbij horen.
We kunnen missen, troosten, spelen, liefhebben en beschermen.
Eigenlijk zit er in ons allemaal nog best een behoorlijk dierlijk stukje. 😉
Misschien is het grootste verschil wel dat dieren gewoon laten zien wat ze voelen…
En dat wij mensen soms héél goed geleerd hebben om te doen alsof dat gevoel er niet is.
Om ons beter voor te doen. Sterker. Beheerster. Minder kwetsbaar.
Dus wanneer onze blonde krullenbol zich de volgende keer weer pontificaal tussen René en mij in wurmt, zal ik maar niet te streng zijn.
Misschien zegt ze gewoon:
“Hallo… ik hoor óók bij deze roedel.” ❤️🐾
En eerlijk?
Daar heeft ze nog gelijk in ook.

Liefs, Margaretha
Liefde is het toverwoord
❤️🧡💛💚💙💜

27/08/2026

Delen is helen ❤️
Daar geloof ik heilig in.

Geven is mij door mijn ouders met de paplepel ingegoten. Ik word er oprecht gelukkig van. Maar door de jaren heen heb ik ook geleerd hoe mooi het is om te mogen ontvangen. Want misschien is dat wel net zo belangrijk: liefde durven geven én liefde durven toelaten.

Jaren geleden vroeg mijn lieve vriendin Veronique mij mee naar een natuurhuisje in Brabant. Zij geeft fantastische massages en wilde die graag uitwisselen met een healing van mij.

We mochten daar verblijven zonder ervoor te betalen, terwijl ik de eigenaren nog nooit had ontmoet. Het was zo’n bijzondere plek: sereen, stil en midden in de natuur. Al snel doopten we het huisje om tot ‘The Light House’.

Als dank wilde ik Anton, de eigenaar, graag een healing geven. Door allerlei omstandigheden kwam dat er pas een paar jaar later van. Maar toen we elkaar eindelijk ontmoetten, was er meteen een diepe klik.

Privé hebben we elkaar pas één keer gezien en toch is er in de loop der jaren iets heel moois ontstaan. Inmiddels verwijs ik mensen naar Anton voor zijn prachtige ademsessies. Andersom heb ik dankzij hem ook al veel bijzondere mensen in mijn praktijk mogen ontvangen.

En toen kwam afgelopen weekend Formule 1 in Zandvoort. Fantastisch voor iedereen die ervan geniet, maar voor iemand die blind of slechtziend is, en voor een blindengeleidehond, kunnen alle drukte en het lawaai enorm overprikkelend zijn.

René was dat weekend met Ravi weg, dus ik besloot Anton te bellen.
‘Verhuren jullie het huisje nog?’

Ik wist dat er een hek om de tuin stond, waardoor Liv daar heerlijk en veilig los zou kunnen lopen. ‘Jazeker,’ zei Anton. ‘En toevallig is het vrij. Jij mag er natuurlijk in. Gratis.’

Hoe lief is dat? ❤️

Marjan mocht de heerlijke auto van haar zoon lenen en zo vertrokken we samen met Liv naar Brabant.

Bij aankomst bleken Anton en Patrick allebei werkelijk de grootste schatten, ook nog voor de lunch te hebben gezorgd. Er waren worstenbroodjes, zowel vega als gewone, én echte Brabantse Bossche bollen.

En niet zomaar Bossche bollen…Ze waren er speciaal twintig minuten voor naar ’s-Hertogenbosch gereden, omdat ze vonden dat je voor de allerlekkerste Bossche bollen nu eenmaal dáár moest zijn.

Misschien lijkt het een klein detail, maar juist daarin zit voor mij zoveel liefde en aandacht.Hoe lief kun je zijn? ❤️

Nadat we samen uitgebreid hadden geluncht en genoten van elkaars gezelschap, gingen de mannen weer naar huis. En wij genoten verder van de oorverdovende stilte. Wandelen in de natuur en alle alle ruimte en vrijheid die Liv kreeg.
Van elkaar en onze vriendschap van inmiddels 42 jaar.

Terwijl ik daar zat, dacht ik opnieuw: wat zou de wereld nóg mooier zijn als we allemaal wat vaker belangeloos zouden delen van datgene waar we zelf gelukkig van worden.

Niet omdat er iets tegenover moet staan, niet omdat we iets terugverwachten.
Maar gewoon omdat we een ander blij kunnen maken.

Met een huisje, een maaltijd, een luisterend oor, een beetje tijd
Of gewoon met liefdevolle aandacht.

Want wat je vanuit je hart geeft, vindt op de een of andere manier altijd zijn weg weer terug.

Delen is helen.
Geven is liefde.
En ontvangen óók.

Uiteindelijk is er maar één woord dat alles met elkaar verbindt:

Liefde is het toverwoord. ❤️

Margaretha de Vries
♥️🧡💛💚🩵💜

20/08/2026

Bijna iedere ochtend vroeg loop ik met Liv over het strand.
Dan mag ze lekker los. Ze speelt met sokken, balletjes, slippers, maar vooral met andere honden. Ze straalt zoveel vrolijkheid uit dat het gewoon besmettelijk is.

Het is een van mijn favoriete momenten van de dag. Ik geniet er elke keer weer van.
Ik noem het vaak een liv-'bewandeling'.
Het is een Healing op zich, de wandeling in de natuur is, Ik krijg nooit genoeg van de zee van het strand.
Lopen in de natuur is 'aardend' en geeft het gevoel dat je lekker helemaal schoon wordt gemaakt voor een nieuwe dag.

Wat vaak nog een kers op de taart is, is dat een van mijn lieve vrienden of vriendinnen vraagt: "Zullen we samen lopen?" Het is heerlijk om samen de dag te beginnen om samen te zijn en die ervaren het effect van de 'livbewandelingen' ook😊

Op het strand voel ik me zo gelukkig en vrij. Met mooi weer, maar ook als het waait of regent. Het strand verveelt nooit.

Liv wandelt niet alleen over het strand, ze verhuist het gewoon mee naar huis. Met mijn ogen is dat niet altijd handig, maar de pret laten we er zeker niet door bederven! 😄🐾
Ik tel mijn zegeningen: de allerliefste en leukste blindengeleidehond, lieve vrienden die als familie voelen, en het strand dat bij wijze van spreken mijn achtertuin is.
Liefs, Margaretha

Liefde is het toverwoord.
💜🩵💚💛🧡♥️

13/08/2026

Wat heb ik gisteren gedaan?
Net als heel veel andere mensen hebben wij naar de zonsverduistering gekeken.
Ik ben sowieso altijd al een groot liefhebber van de zon en de maan. Ik hou van de zonsopgang, van de zon die uitbundig schijnt, maar ook van die ene zonnestraal die ineens tussen de wolken door komt kijken. Ik hou ervan als de zon schijnt terwijl het regent.

En ik blijf het zo’n bijzonder gegeven vinden dat de zon iedere dag weer opkomt en iedere avond weer ondergaat. Hoe vanzelfsprekend het misschien ook lijkt, voor mij is dat iedere keer opnieuw iets magisch. Een nieuwe dag die begint en aan het einde van de dag de zon die weer langzaam verdwijnt.

Ook hou ik van de maan, van haar kracht, haar verschillende standen en de rituelen die daarbij horen. Daar geniet ik al van zolang ik me kan herinneren.
Maar wat ik gisteren vooral heb ervaren, was die enorme verbinding.
Zoveel mensen hier in Zandvoort gingen naar buiten om samen naar de eclips te kijken. Mensen waren blij, er hing een fijne sfeer en even leek iedereen zich heel bewust van de natuur en van iets wat groter is dan wijzelf.

Een zonsverduistering is zo’n bijzonder samenspel tussen zon en maan: heel even schuift de maan tussen ons en de zon. En misschien was dat wel wat ik gisteren zo sterk voelde, dat we allemaal onderdeel van hetzelfde grote geheel zijn.
En daar wordt mijn hart zó blij van.

Zelf beleefde ik het in een kleine, dierbare setting. Eigenlijk zou ik alleen met Noëll, mijn oudste kleinzoon, gaan picknicken. Toen belde de vrouw van de vader van mijn zoon ik vind ex-man nog altijd zo’n stom woord
Vooral omdat we nog altijd zo close zijn met de vraag of zij ook mee konden gaan. Natuurlijk vonden wij dat geweldig.
Toen heb ik mijn moeder ook gevraagd. En wat ik zo mooi vind: mijn moeder noemt de vader van mijn zoon nog altijd haar schoonzoon. Zijn vrouw is voor haar gewoon haar schoondochter.
En elke is de allerliefste oma trampoline van de hele wereld
Ook mijn zoon en schoondochter kwamen erbij. En natuurlijk was onze allerkleinste er ook bij.

Daar zaten we met elkaar, op twee kleedjes midden in de duinen van Zandvoort. Vlak bij ons huis, eigenlijk gewoon een beetje in onze achtertuin.
Ik voelde me zó dankbaar dat we dit samen mochten beleven. Maar misschien nog wel het meest voor alles wat wij als familie met elkaar hebben geheeld.
Want wanneer je uit elkaar gaat en gaat scheiden, ben je natuurlijk niet altijd meteen goed met elkaar. Dat kan een weg zijn. Ook wij hebben onze eigen weg afgelegd.

En als ik dan zie waar we nu met elkaar staan, met verschillende generaties samen op twee kleedjes in de duinen, besef ik hoe bijzonder dat is.
In onze familie is liefde daarin zeker het toverwoord geweest.

En misschien kwam gisteren voor mij alles even samen: de zon, de maan, de natuur, onze familie en dat diepe gevoel van verbinding.
Liefde is en blijft het toverwoord.

Veel liefs,
Margaretha
💖🧡💛💚💙💜

06/08/2026

Eerlijkheid duurt het langst... toch?
Dat zeggen we allemaal weleens. Maar eerlijk is eerlijk... soms is dat makkelijker gezegd dan gedaan.
Dit verhaal gaat over mijn opa Willem. Niet mijn opa via bloed, maar mijn opa via onvoorwaardelijke liefde. De tweede man van mijn oma De Vries. Ik hield zó veel van hem.
Omdat mijn ouders veel werkten, ben ik grotendeels door mijn opa en oma opgevoed. Mijn oma was als een tweede moeder voor mij. Ook na haar overlijden bleef opa een onmisbare plek in ons hart houden.

Jaren geleden woonden wij in een schattig huisje in Zandvoort. We wilden een stenen muurtje met een hekje, zodat mijn zoontje niet zomaar de straat op kon lopen.
"O, dat maak ik wel," zei opa trots. "Ik heb tenslotte mijn metseldiploma gehaald!"
Vol enthousiasme ging hij aan de slag. Toen het klaar was... tja...
Ik zie slecht, zoals de meesten van jullie weten. Maar zelfs ík zag dat het muurtje nogal eigenwijs was gemetseld. Scheef, hobbelig en allesbehalve passend bij het huisje.
Het was met zoveel liefde gemaakt dat niemand het hart had om tegen opa te zeggen dat het eigenlijk opnieuw moest.
Dus verzonnen we een klein leugentje om bestwil, omdat we hem niet wilden kwetsen.
We belden hem op.
"Opa... er is een vrachtwagen achteruit gereden en die heeft het muurtje omvergereden. Gelukkig betaalt de verzekering een nieuw muurtje."
Even bleef het stil...
En toen kwam er een prachtige ouderwetse vloek uit.
"Ben je gek geworden? Zonde van dat geld! Ik maak het gewoon opnieuw!"
Daar stonden we dan...

Uiteindelijk moesten we hem toch de waarheid vertellen. Dat het misschien beter was als iemand anders het muurtje zou maken.
Hij was even teleurgesteld, maar begreep het gelukkig.
Sindsdien denk ik vaak terug aan dat moment.
Niet vanwege het muurtje...
Maar omdat het me leerde hoe moeilijk het soms is om eerlijk te zijn wanneer je iemand niet wilt kwetsen.

Woorden hebben een enorme kracht. Ze kunnen afbreken, maar ze kunnen ook helen.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat het niet alleen gaat om wát je zegt, maar vooral hoe je het zegt. Woorden hebben impact. Op de ander, maar ook op jezelf.
Eerlijk zijn betekent niet dat je hard of bot hoeft te zijn. Je kunt de waarheid ook met liefde brengen.
Want uiteindelijk is het nooit de bedoeling om jezelf of een ander te kwetsen, pijn te doen of naar beneden te halen. En toch gebeurt dat helaas veel vaker dan we zouden willen.
Misschien begint echte eerlijkheid wel bij eerlijk durven zijn naar jezelf. Pas van daaruit kun je ook op een liefdevolle manier eerlijk zijn naar een ander.
En daarom blijft liefde voor mij altijd het toverwoord.

P.S. Tijdens 'The Initiations of the Heart' besteed ik veel aandacht aan de kracht van woorden, gedachten en de impact die ze hebben op ons leven. Voel jij dat je daar dieper in wilt duiken? Op 26 en 27 september geef ik een magisch live weekendretreat in Zandvoort.
Misschien is dit jouw moment.

https://www.raphaelsbron.nl/live-workshop/

Veel liefs,
Margaretha
Liefde is het toverwoord
💖🧡💛💚💙💜

30/07/2026

Mijn blindin en ik ❤️🐾

Even voor de duidelijkheid... Blindin hebben Carin en ik zelf bedacht. 😉
(vriendin en blind in 1)
Carin en ik ontmoetten elkaar voor het eerst in mijn praktijk. Ze was doorverwezen door de huisarts. Toen haar consulten af waren gelopen kwamen we er al snel achter dat we ontzettend veel gemeen hebben. Dezelfde interesses, dezelfde hobby's, dezelfde humor... maar ook iets wat ons nog dichter bij elkaar bracht.
We zijn allebei zeer slechtziend, bijna blind.

Daardoor liepen we letterlijk én figuurlijk tegen dezelfde dingen aan. We konden uren praten over hoe we ons door het dagelijks leven bewegen. Over de foefjes die we allebei in de loop der jaren hebben ontwikkeld om het leven nét wat makkelijker te maken.

Carin had haar blindengeleidehond Percy al. Op een dag vroeg ze me: "Waarom heb jij eigenlijk geen blindengeleidehond?"

Mijn antwoord was: "Ik red me eigenlijk best. Dat doe ik al 57 jaar."
Toen zei ze iets wat me echt aan het denken zette.
"Je bent altijd met andere mensen bezig en je werkt in de hulpverlening om andere weer in krachten brengen Is je grote passie. Maar heb je er weleens over nagedacht dat je, zonder stok of blindengeleidehond, ook onbedoeld anderen in gevaar kunt brengen?

Eerlijk gezegd... daar had ik nog nooit zo naar gekeken.
En dat is natuurlijk het allerlaatst wat ik zou willen om andere in gevaar te brengen
Carin vertelde hoeveel vrijheid Percy haar had gegeven en hoe haar leven was veranderd. Door haar ben ik gods zij terechtgekomen bij arjan een mede werker van Koninklijke visio terecht met een passie om andere mensen weer in hun krachten krijgen en de hondenschool van Herman Jansen., Herman is de allerbeste hondentrainer. Vanaf dat moment ging de bal rollen...
En nu is Liv er.

Wat ik zo bijzonder vind aan onze vriendschap, is dat we elkaar écht begrijpen. We weten precies waar we tegenaan lopen. We kennen de obstakels onderweg, letterlijk én figuurlijk. Maar we hebben ook geleerd om van zure citroenen limonade te maken. En vooral... om heel veel te lachen.
Carin was een half jaar op Aruba geweest. Liv en Percy hadden elkaar nog nooit ontmoet. Wat was dat genieten!
Met hun tuigjes begeleidden ze ons keurig naar het strand. Daarna gingen wij lekker iets drinken en lagen ze voorbeeldig rustig naast ons. Zo ontzettend knap.
Maar toen... mochten de tuigjes af.
Alsof er een knop omging! 🤣
Ze renden, speelden, dolden en waren zó blij om los te mogen én elkaar te ontmoeten. Het was een feest .
Dus ja... niet alleen Carin en ik hadden een playdate...
Liv en Percy hadden er ook één. ❤️🐾

Veel liefs
Margaretha
Liefde is het toverword

💖🧡💚💛💙💜

23/07/2026

Afgelopen maandag vierden we een bijzondere mijlpaal: René is 16 jaar clean.
Toen ik hem voor het eerst ontmoette, was hij volledig opgebrand. Hij had geen huis, geen werk, geen toekomstperspectief en, zoals hij zelf zegt, eigenlijk geen leven meer.

Toch voelde ik meteen: het komt goed met jou... jij gaat nog heel veel betekenen voor andere mensen.
En wat is dat uitgekomen.

René zegt altijd: ‘Er is geen makkelijke weg naar herstel’, maar wat heeft hij een ongelooflijke transformatie doorgemaakt.

Inmiddels werkt hij al 11 jaar in de GGZ en begeleidt hij dagelijks mensen op hun weg naar herstel. Hij schreef een boek over zijn levensverhaal, maakt al jaren een podcast waar inmiddels meer dan honderdduizend mensen per maand naar luisteren via YouTube en Spotify, geeft lezingen, workshops en retreats en heeft door alles wat hij doet al duizenden mensen mogen inspireren. Dat doet hij met zoveel liefde, toewijding en dankbaarheid.

Wat deze 16 jaar mij óók hebben geleerd, is dat niet alleen René in herstel is gekomen... ook ík ben in herstel gekomen. Zijn proces nodigde mij uit om mijn eigen stukken aan te kijken en veel in het licht te zetten. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

Herstel doe je niet alleen, herstel doe je samen. En misschien is dát wel de mooiste les van de afgelopen 16 jaar.

Met heel mijn hart gun ik iedereen die worstelt met een verslaving én alle naasten datzelfde wonder van herstel. Dat ook zij mogen ervaren dat een leven volledig kan transformeren.

Liefde is en blijft het toverwoord.

Veel liefs,
Margaretha
💖🧡💚💛💙💜

16/07/2026

Mysterie Van Het Witte Veertje
Heb jij weleens gehoord van het mysterie van de witte veertjes?
Veel mensen zien een wit veertje als een klein teken uit de onzichtbare wereld. Een liefdevolle herinnering dat je niet alleen bent, dat je beschermd wordt en dat er altijd Licht om je heen is. Sommigen voelen daarin de nabijheid van een dierbare die is overleden, anderen ervaren het als een teken van de engelen.
Bij mij gebeurt al jarenlang iets bijzonders.

Als je mijn praktijk binnenkomt, kom je eerst door een afgesloten toegangsdeur in een hal waar meerdere praktijken gevestigd zijn. Daar zie je mijn deur. Op de ene deur staat Raphaels Bron ~Margaretha de Vries en op de andere Centrum van Licht en Liefde.

En juist daar... voor mijn deur... vind ik heel regelmatig een klein wit veertje.
Soms wekenlang niet. En dan ineens weer een paar dagen achter elkaar. Het zijn vaak piepkleine veertjes. Zo klein zelfs dat ik ze met mijn beperkte zicht eigenlijk nauwelijks zou kunnen zien. Toch valt mijn oog er steeds precies op. Alsof ze op het juiste moment op mijn pad worden gelegd.

Ik raap ze voorzichtig op en leg ze in een klein bakje. Inmiddels ligt dat vol met lieve, kleine witte veertjes. Iedere keer weer voelt het als iets heel bijzonders.
Mijn praktijkburen hebben weleens lachend gevraagd: "Waarom leg jij eigenlijk steeds een wit veertje voor je deur? Is dat een ritueel?"
Dan moet ik altijd glimlachen en zeg ik: "Het is inderdaad een ritueel... alleen leg ik ze er zelf niet neer."

Als ik merk dat iemand ervoor openstaat, vertel ik het hele verhaal. En als iemand denkt: ach, ze zal er zelf wel eentje hebben neergelegd, dan is dat ook helemaal goed. Iedereen mag de wereld op zijn of haar eigen manier beleven. Dat respecteer ik met liefde.
Jullie weten dat ik niet alleen geloof, maar diep van binnen wéét dat we allemaal beschermd worden. Ik steek dat nooit onder stoelen of banken. Hoewel ik met beide benen stevig op de grond sta, praat ik over de onzichtbare wereld net zo vanzelfsprekend als over het weer. Voor mij hoort het gewoon bij het leven.
Laatst realiseerde ik me ineens nog iets.

Mijn praktijk heet inmiddels al meer dan 25 jaar Raphaels Bron.
Raphaël staat voor de engel van healing. De Bron staat voor de Lichtkracht waar alles begint: de Liefde en het Licht waar we vandaan komen en waar we uiteindelijk ook weer naar terugkeren.

Iedere dag loop ik die deur binnen, maar ineens besefte ik hoe bijzonder dat eigenlijk is. Elke dag word ik opnieuw herinnerd aan waar mijn hart mee verbonden is.

Mensen die voor het eerst binnenkomen zeggen vaak: "Wat voelt het hier licht... wat een liefdevolle ruimte."

Dat raakt me iedere keer weer.
En misschien is dat wel de mooiste les.
Waar je hart mee verbonden is, waar je je aandacht aan geeft en waar je iedere dag bewust of onbewust mee leeft, wordt uiteindelijk zichtbaar in je leven. Soms op een heel gewone manier en soms op een manier die je met verwondering stil laat worden.

Voor mij zijn die kleine witte veertjes daar een liefdevolle herinnering aan.
Toeval of niet?
Dat mag iedereen voor zichzelf bepalen.
Maar ik blijf me er iedere keer opnieuw over verwonderen.
https://www.raphaelsbron.nl/helen-vanuit-het-hart/

Liefde is het toverwoord.
Liefs,
Margaretha

💖🧡💚💛💙💜

09/07/2026

Dieren vertellen soms meer zonder woorden, dan wij met duizend woorden kunnen uitleggen. 🐴✨

Laatst vroeg de dochter van een vriendin of ik mee wilde naar de stal. Jullie weten inmiddels vast wel dat dieren een van mijn favoriete gezelschappen zijn. 😊 Daar ontmoette ik pony Lio (officieel Llanarth Sweet William) en paard Riri (Relight My Fire). Twee prachtige karakters met namen die klinken alsof je ze al jaren kent.

Het mooie was dat ik deze dieren nog nooit had ontmoet. Ik kende de situatie niet en wist niets van hun achtergrond. Juist dat blijf ik zo bijzonder vinden. Dieren spelen geen toneel, bedenken geen verhalen en dragen geen maskers. Ze zijn gewoon helemaal zichzelf.

Tijdens het contact voelde ik vanzelf wat er geheeld wilde worden. Toen ik dit later vertelde, bleek veel daarvan herkenbaar te zijn voor de eigenaar en vielen er puzzelstukjes op hun plek. Voor mij bevestigt dit telkens weer iets wonderlijks. Communicatie heeft zeker niet altijd woorden nodig. Wanneer je vanuit je hart verbinding maakt, kan er iets ontstaan wat diep wordt gevoeld. Soms brengt dat inzicht, soms rust en soms heling.

Wat mij het meest raakt, is dat dieren volledig vanuit hun hart leven. Ze kijken niet naar je uiterlijk, je beroep of hoeveel volgers je hebt. Het maakt ze niet uit of je succesvol bent of juist een moeilijke periode doormaakt. Ze voelen maar een ding: ben jij echt aanwezig? Ben je veilig? Voelen ze liefde?

Dat is hun grootste wijsheid. Dieren leven zonder oordeel en nodigen ons uit om gewoon te zijn. Wat was het prachtig om te zien hoe gelukkig, tevreden en puur Lio en Riri zijn. Gewoon aanwezig in het moment.

En voor alle duidelijkheid: ik ga niet van beroep veranderen! 😄 Ik heb mijn eigen praktijk waar ik met al mijn liefde mijn werk doe. Dit soort ontmoetingen met dieren doe ik puur omdat ik zielsveel van ze hou en ze een heel bijzonder plekje in mijn hart hebben.

Misschien zouden we allemaal af en toe wat meer op dieren mogen lijken. Ze herinneren ons eraan dat echte verbinding niet ontstaat door wat je doet, maar door wie je bent.

Liefs,
Margaretha

Liefde is het toverwoord. ❤️

01/07/2026

Ik ben zo diep geraakt door de onvoorwaardelijke liefde van onze allerliefste vrienden Tijn en Elske.

Vaak denken we dat liefde, verliefdheid, vrede en verbondenheid vanzelfsprekend zijn als alles goed gaat. Maar juist wanneer het leven je zwaar op de proef stelt, wordt zichtbaar hoe diep liefde werkelijk kan zijn.

Toen Elske de diagnose kreeg en vrijwel direct ook ernstige pijnklachten ontwikkelde, bleef ze opmerkelijk rustig en in vrede met zichzelf.

Toen Tijn vorig jaar een hartaanval kreeg en kort daarna een openhartoperatie moest ondergaan, gingen René en ik natuurlijk bij hen op bezoek op de boot.

We zagen twee mensen die er, fysiek gezien, heel kwetsbaar en ernstig aan toe waren. Maar tegelijkertijd zagen we ook iets ongelooflijk moois: twee mensen die één goddelijk team waren. Zo puur, zo open, zo verbonden.

Hun liefde voor elkaar was in alles voelbaar. Ze zorgden met zoveel tederheid voor elkaar én voor hun dieren, terwijl ze eigenlijk allebei zelf zorg nodig hadden. René en ik waren daar zo diep door geraakt dat we stil naast elkaar naar de auto liepen. Soms zeggen woorden gewoon niet genoeg.

Tijn herstelt gelukkig van zijn openhartoperatie.
En onze allerliefste vriendin Elske... zij is precies een week geleden naar hemel gevlogen.Naar al geliefde engelen

Toen ze hoorde dat ze was uitbehandeld, zei ze stralend : "Ik voel me meer in verbinding dan ooit." Dat typeerde haar helemaal. Tot haar allerlaatste dag hier op aarde bleef ze genieten van werkelijk alles wat leefde: het water, de vlinders, haar zoons familie vrienden en de schoonheid van het leven.

Twee dagen voordat Elske naar Huis vloog, hebben we elkaar nog gezien. Natuurlijk hebben we elkaar stevig geknuffeld. We hebben samen heel veel gelachen, zoals we zo vaak deden, maar ook samen een paar tranen gelaten.

Elske had ontzettend veel talenten. Eén daarvan was haar bijzondere gave om mensen zich gezien, geliefd en verzacht te laten voelen.
We waren die dag met elkaar verbonden, live én via Zoom. Het voelde als een warm bad van liefde.

Wat mij misschien nog wel het meest heeft geraakt, is de liefde tussen Tijn en Elske. Ondanks alles bleven ze smoorverliefd op elkaar. Zo onvoorwaardelijk. Zo liefdevol. Zo zorgzaam. Een liefde die zelfs ziekte en afscheid niet kon wegnemen.
Fysiek zijn ze nu niet meer bij elkaar maar ze blijven altijd verbonden in het licht en de onvoorwaardelijke liefde

Ik hoop dat God mij, wanneer mijn tijd ooit komt, dezelfde vrede, dezelfde overgave en dezelfde diepe verbinding mag schenken. Dat ik, net als Elske, mag voelen dat liefde sterker is dan alles.

Liefde is het

Liefde is het toverwoord
💖🧡💛💚💙💜
Tino Touber

Adres

Hogeweg 56C
Zandvoort
2041VA

Telefoon

+31646051985

Website

http://www.raphaelsbron.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Margaretha de Vries van Collem - Raphaels Bron nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Margaretha de Vries van Collem - Raphaels Bron:

Wilt u dat uw bedrijf hét hoogst genoteerde Gezondheids- En Schoonheidsbedrijf in Zandvoort wordt?

Type

Alternatieve en holistische gezondheidsdienst