16/05/2025
Het moment dat alles veranderde…
Was het moment dat ik me overgaf.
Niet meer vechten tegen wat er wél of niet was.
Niet meer proberen vast te houden aan hoe het ooit was.
Niet meer luisteren naar die stem in mij
die altijd vond dat het anders, beter, méér moest.
De innerlijke criticus die me klein hield, streng was, nooit tevreden.
Uitputtend was dat.
Want je wint het nooit van het leven, het haalt je altijd in.
Mezelf overgeven in vol ornaat
Totale nederigheid naar het leven zelf
Ja zeggen tegen mijn leven.
Waar ik vandaan kom. Wie ik was geworden.
Alles. Ook de pijn. Ook het gemis.
En juist daar… kon ik loslaten.
De zwaarte. Het verdriet.
Maar ook de stem die vond dat ik sterker moest zijn. Sneller moest helen. Niet mocht vallen.
In die overgave kwam ruimte. Ontspanning.
En ineens voelde ik het in elke vezel van mijn lichaam:
Dit is wat het is. Punt.
En vanuit daar kwam iets wat die innerlijke criticus me nooit kon geven:
Dankbaarheid.
Voor het leven. Voor mezelf.
Voor het terugvinden van wie ik onderweg was kwijtgeraakt.
Dat is het begin van échte heling.
Want mijn hoofd snapte het allemaal al lang,
maar verandering kwam pas toen ik in mijn lichaam zakte.
Daar vond ik een diepere intelligentie.
Eentje die ik niet kon bedenken.
Alle wil en controle moest ik loslaten.
Inclusief de controle van die innerlijke stem die dacht dat ze me beschermde.
En me overgeven aan het leven zelf.
JA zeggen tegen het leven, tegen mijn leven.
De start van een nieuw begin.
En deze reis mag zich in mijn eigen tempo en manier de aankomende periode langzaam aan in vertrouwen verder ontvouwen
Liefs Yvette
www.hartvoorjezelf.com
