http://www.lerenoverhondenvoeding.nl/

Lotte's Logica, Voedingsadvies en educatie voor mens en dier, Marspoortstraat 16C, Zutphen (2026)

19/06/2026

Ik ga iets minder werken.

Dat klinkt misschien als een heel gewone zin, maar voor mij is dat eigenlijk best een grote.

Sinds ik voor mezelf begon als voedingsdeskundige en docente heb ik jarenlang zeven dagen per week gewerkt. Niet af en toe een drukke periode, maar week in week uit. Altijd aan. Altijd bereikbaar. Altijd nog iets wat af moest.

Af en toe was er een vakantie waarin ik alles neergooide, omdat het simpelweg niet meer ging.

Veel zelfstandig ondernemers zullen dat waarschijnlijk herkennen. Je bouwt iets op, je draagt alles zelf, je bent verantwoordelijk voor je klanten, je studenten, je inkomen, je kwaliteit, je zichtbaarheid en ondertussen moet je ook nog overeind blijven.

Toen ik begon, bestond het beroep vrijgevestigd voedingsdeskundige voor honden eigenlijk nog niet zoals het nu bestaat. Zeker niet onafhankelijk, zonder vast te zitten aan een merk. Ik heb daarin echt moeten pionieren. Eerst om überhaupt erkenning te krijgen voor het vak. Later om duidelijk te maken dat voedingsadvies méér is dan een merk verkopen of een standaard schemaatje meegeven.

Tien jaar geleden schreef ik de eerste opleiding tot voedingsdeskundige hond. Inmiddels zijn er gelukkig meer mensen die zich op dit vakgebied richten en dat vind ik mooi om te zien. Maar wie mij al langer volgt, weet ook dat dat pionieren niet vanzelf ging. Er is hard gewerkt, er is veel opgebouwd en er is ook op allerlei manieren tegenwind geweest. En nee, dit is geen klacht.

Ik ben trots op wat er staat. Trots op de opleidingen, de studenten, de inhoud, de kritische manier van kijken en de plek die voedingsadvies inmiddels veel meer heeft gekregen binnen de hondenwereld. Maar ik merk ook: Het is tijd om het anders te gaan doen.

Vanaf na de zomer ga ik daarom minder werken als docent. Ik stop niet. Ik blijf lesgeven, begeleiden en kennis delen. Maar ik ga terug naar een hoeveelheid uren die wat meer lijkt op wat normale mensen werken.

Niet meer zeven dagen per week beschikbaar zijn. Niet meer altijd doorgaan. Maar ook echt een paar dagen per week vrij zijn.

Daarnaast ga ik meer ruimte maken voor iets wat de afgelopen tijd steeds duidelijker op mijn pad is gekomen. Mensen begeleiden die richting zoeken. Mensen die voelen dat ze anders denken, anders kijken, anders functioneren.
Mensen die worstelen met hoogbegaafdheid, gevoeligheid, intensiteit, het gevoel nergens helemaal te passen, of simpelweg met de vraag: Welke kant wil ik eigenlijk op?

Dat stuk is niet nieuw in mij. Het is er altijd geweest. Alleen krijgt het nu veel bewuster een plek in mijn werk. In het najaar starten de eerste trajecten hierin. Inmiddels hebben twee mensen zich al definitief aangemeld en dat voelt bijzonder. Alsof iets wat lang onder de oppervlakte aanwezig was, nu echt de wereld in mag.

Mijn werk met hondenvoeding blijft bestaan. Mijn opleidingen blijven bestaan. Maar ik ga mijn tijd en energie eerlijker verdelen.
Helemaal omdat ik dit werk nog lang, goed en met aandacht wil kunnen blijven doen. Dus: Na de zomer verandert er iets in mijn beschikbaarheid.

Iets minder les, iets meer ruimte, iets meer rust en daarnaast ruimte voor deze nieuwe trajecten rondom richting, anders zijn en persoonlijke ontwikkeling.

Mocht je voelen dat dit misschien iets voor jou is, dan mag je mij altijd benaderen. Het liefst per mail, dan zie ik je bericht het snelst: [email protected]

Liefs, Lotte

11/06/2026

Waarom je geen gewone KVV gebruikt voor een eliminatiedieet.

Bij honden met jeuk, terugkerende oorproblemen, maag-darmklachten of andere verdenkingen van voedselovergevoeligheid wordt regelmatig een eliminatiedieet ingezet. Het doel daarvan is duidelijk: Uitzoeken of voeding een rol speelt bij de klachten.

Maar dan moet een eliminatiedieet ook écht betrouwbaar zijn....

Vaak hoor ik dingen als: “Dan geef ik toch gewoon KVV van één diersoort?” Bijvoorbeeld alleen paard, alleen eend of alleen geit. Dat klinkt prima, maar helaas is een gewone KVV of diepvriesvoeding met één diersoort meestal niet geschikt als diagnostisch eliminatiedieet.

De reden is simpel: Bij een voedselallergie kan een hond al reageren op een hele kleine hoeveelheid van het eiwit waar hij gevoelig voor is. De tolerantiedrempel kan dus nul of bijna nul zijn. Er hoeft niet zichtbaar kip, rund of lam in de voeding te zitten om toch een reactie te kunnen uitlokken. Sporen van een andere eiwitbron kunnen al genoeg zijn om het beeld te vertroebelen.

En dat is dus het probleem met veel commerciële KVV’s en diepvriesvoedingen.

Ook wanneer er op de verpakking één diersoort staat, wordt zo’n voeding vaak geproduceerd in een omgeving waar ook andere diersoorten worden verwerkt. Denk aan dezelfde fabriek, dezelfde machines, dezelfde mengers, dezelfde snijapparatuur of dezelfde verpakkingslijnen. Daardoor kunnen er sporen van andere dierlijke eiwitten in het product terechtkomen.

Dat betekent helemaal niet dat zo’n KVV of diepvriesvoeding per definitie een slecht product is. Het betekent alleen wel, dat het niet betrouwbaar genoeg is voor een echt eliminatiedieet waarmee je een voedselallergie wilt uitsluiten of aantonen.

Een diagnostisch eliminatiedieet vraagt om voeding waarbij je zo veel mogelijk zeker weet dat er geen andere eiwitbronnen aanwezig zijn. Daarom werk ik hierbij met een goed gecontroleerd eliminatiedieet. Dat kan een veterinair dieet zijn met een gehydrolyseerd eiwit, maar tegenwoordig is er via dierenartsen ook natvoeding en kvv beschikbaar die specifiek als eliminatiedieet zijn ontwikkeld. Daarnaast kan natuurlijk een zorgvuldig samengesteld zelfgekookt dieet met één passende eiwitbron soms een optie zijn.

Er zijn dus meerdere mogelijkheden, en het hoeft niet altijd alleen “de brok van de dierenarts” te zijn. Maar niet elke voeding met één diersoort is automatisch geschikt. Zeker gewone KVV en diepvriesvoedingen zijn meestal niet betrouwbaar genoeg voor een echt diagnostisch eliminatiedieet, omdat je daarbij niet zeker weet dat ze vrij zijn van sporen van andere eiwitbronnen.

Als je tijdens een eliminatieperiode een voeding gebruikt die toch sporen van andere eiwitten bevat, kun je verkeerde conclusies trekken. De hond blijft misschien klachten houden, niet omdat het eliminatiedieet niet werkt, maar omdat het dieet nooit echt schoon genoeg was. Dan lijkt het alsof voeding geen rol speelt, terwijl je dat eigenlijk nog niet betrouwbaar hebt getest.

Daarom gebruik ik gewone KVV of diepvriesvoeding niet als eliminatiedieet bij het onderzoeken van voedselallergie.

09/06/2026

Voer je hond passende voeding, geen algoritme.....

Wat ik zo interessant vind aan hondenvoeding, is dat we ongemerkt vaak al met een idee beginnen: Brok is volgens mij niet zo goed, vers is vast beter, granen wil ik liever niet en synthetische toevoegingen vertrouw ik niet zo heel erg.

Dan ga je online zoeken en voor je het weet kom je vooral informatie tegen die precies aansluit bij wat je al dacht. Berichten, merken, filmpjes, informatieve pagina’s, websites, communities en meningen die allemaal dezelfde kant op wijzen. Zie je nou wel! Je dacht al!

Dat voelt dan alsof je gelijk krijgt, maar eigenlijk zit je in je eigen voedingsalgoritme. Andere ideeën verschuiven langzaam naar de achtergrond en na verloop van tijd lijkt het alsof alleen jouw originele opvatting nog maar bestaat. Al het andere is een “ver van mijn bed show” geworden en jouw idee voelt als het enige juiste pad om te bewandelen.

Dat is ook niet vreemd. We zijn biologisch gezien geneigd om alles wat onbekend is, minder vertrouwd voelt of buiten onze eigen groep valt, met wat meer argwaan te bekijken. Dat is niet iets waar we bewust voor kiezen, maar gewoon natuur: Ons brein zoekt veiligheid in herkenning. Alleen helpt dat mechanisme ons niet altijd om eerlijk naar voeding te kijken.

Het kost actief moeite om met een objectieve blik naar de wereld van hond en voeding te blijven kijken. Dat wringt en schuurt constant met onze aangeboren neiging om dingen te wantrouwen die niet binnen onze persoonlijke comfortzone vallen. En ergens vind ik dat jammer. Want de hond zelf heeft daar allemaal niet zo veel aan.

Merken bekijken die je niet kent, voedingen onderzoeken die een “slechte” naam hebben in hondenland en opvattingen serieus bekijken die je niet één-twee-drie zelf bedacht zou hebben: Dat is niet de makkelijkste weg en veel mensen kiezen er dan ook voor om het algoritme zijn werk te laten doen en mee te drijven op deze, vaak per ongeluk gecreëerde, stroom van subjectieve waarheid.

We denken dat we de “slechteriken in de branche” in de smiezen hebben en verstandigere keuzes maken, maar tuinen soms net zo hard in de volgende kuil. Die kuil wordt niet alleen gegraven door slimme marketingafdelingen van voedingsfabrikanten, maar ook door influencers, informatieve pagina’s, websites en communities die verdienen aan bereik, clicks, verkoop, lidmaatschappen of betaalde informatie.

Hetzelfde kunstje van misleiding, maar dan in een nieuw jasje.

Het lichaam van de hond is eigenlijk helemaal niet geinteresseerd in jouw mening. Het vraagt niet of iets past bij jouw vooraf vastgelegde overtuiging, jouw tijdlijn of het verhaal dat je het vaakst voorbij ziet komen op social media. Het lichaam kijkt naar iets veel concreters: Wat komt er beschikbaar en wat heb ik nodig?

Mijn opleidingen, cursussen en trainingen zijn daarom niet bedoeld om je bestaande mening steeds opnieuw te bevestigen. Ze zijn bedoeld voor mensen die nieuwsgierig genoeg zijn om het soms even te laten schuren.

Voor mensen die willen onderzoeken. Vergelijken. Twijfelen. Bijstellen. En opnieuw leren kijken.

Voor sommige mensen voelt dat onprettig. Die willen liever horen dat ze al helemaal goed zaten. Maar anderen worden daar juist blij van. Die vinden het interessant als hun blik groter wordt. Die krijgen energie van nuance, van verdieping en van het idee dat er meer te leren valt dan alleen het herhalen van wat al bekend voelt.

Dat zijn de mensen die enorm blij, geprikkeld en enthousiast worden van mijn lessen.

Aan de hand van biologie, natuurkunde, scheikunde en wetenschap in het algemeen gaan we bekijken hoe we de gezondheid kunnen optimaliseren.

In mijn trainingen en opleidingen staat niet jouw overtuiging centraal. En ook niet die van mij. De hond staat centraal. Het gaat namelijk helemaal niet om gelijk krijgen. Er zijn geen kampen en we hoeven dus ook geen kant te kiezen.... Dat lucht op!

07/06/2026

Saaahaaaaaaaaai!!!

Anatomie, fysiologie, pathologie en voedingsleer zijn prachtige vakgebieden. Tegelijkertijd zijn het ook vakgebieden die behoorlijk ingewikkeld kunnen zijn.

Als je je verdiept in de werking van het lichaam, kom je al snel terecht in een wereld van biologie, scheikunde, natuurkunde en een beetje wiskunde. Hormonen, enzymen, receptoren, stofwisselingsroutes, Latijnse benamingen en processen die zich afspelen op een schaal die je met het blote oog niet eens kunt zien. Laat staan dat je er je dan een voorstelling bij kunt maken....

De meeste van mijn studenten zijn praktijkmensen. Mensen die dagelijks met honden werken. Trimmers, instructeurs, dierenartsassistentes,gedragstherapeuten, voedingsadviseurs, fokkers, uitlaatservices of hondeneigenaren die simpelweg meer willen begrijpen van gezondheid en voeding.

Die mensen zitten meestal niet te wachten op eindeloze lijstjes, moeilijke termen of theorie die bijna volledig losstaat van de praktijk. Ze willen juist begrijpen wat er gebeurt en waarom het relevant is voor de hond die morgen voor hen staat.

Dat inzicht heeft de afgelopen jaren veel invloed gehad op de manier waarop ik lesgeef.

Naast alle inhoudelijke opleidingen die ik heb gevolgd, ben ik me steeds meer gaan verdiepen in didactiek en communicatievaardigheden. Hoe leren volwassenen eigenlijk? Hoe brengen informatie begrijpelijk over? Waarom blijft sommige informatie jarenlang hangen en zijn andere onderwerpen een week later alweer vergeten?

Het antwoord hierop is eenduidig: Mensen leren het beste wanneer nieuwe kennis gekoppeld wordt aan iets wat ze al kennen. als ze zich kunnen voorstellen hoe iets werkt en beelddenkers zien het juist graag letterlijk voor zich.

Een hormoon bijvoorbeeld, wordt veel begrijpelijker wanneer je het kunt vergelijken met een bericht dat ergens in het lichaam wordt afgeleverd. Een enzym krijgt betekenis wanneer je begrijpt wat het doet in het lichaam van de hond die voor je staat. En een ingewikkelde stofwisselingsroute wordt ineens een stuk minder abstract wanneer je ziet hoe die samenhangt met een gezondheidsprobleem uit de praktijk.

Daarom gebruik ik in mijn lessen veel voorbeelden, praktijkverhalen, herkenbare situaties en opdrachten die rechtstreeks uit het werkveld komen. Situaties die cursisten daadwerkelijk tegen kunnen komen in hun eigen praktijk.

Humor speelt daarbij ook een belangrijke rol. Mensen onthouden verrassend veel van een les waarin af en toe gelachen wordt. Een beeld, een vergelijking of een grappige opmerking blijft vaak veel langer hangen dan een droge definitie uit een leerboek.

Dat geldt net zo goed voor mijn E-learning modules. Ook online probeer ik ingewikkelde theorie terug te brengen naar begrijpelijke voorbeelden en herkenbare situaties. De inhoud blijft hetzelfde, maar de manier waarop deze wordt aangeboden sluit beter aan bij de mensen waarvoor de opleiding bedoeld is.

Mijn doel is uiteindelijk heel eenvoudig:

Ik wil dat cursisten niet alleen weten hoe iets heet, maar vooral begrijpen hoe het werkt. Dat ze verbanden leren leggen. Dat ze kennis kunnen toepassen. En dat ze na afloop van een les niet alleen nieuwe informatie hebben gekregen, maar ook het gevoel hebben dat ze er morgen direct iets mee kunnen.

Ik geef les over de praktijk aan de hand van theorie. Want kennis krijgt pas echt waarde wanneer je haar kunt gebruiken.

05/06/2026

Meer vlees voor de hond. Maar ook gezonder?

Wie mij een beetje kent, weet dat ik graag vragen stel....

Dat is gewoon hoe mijn brein werkt.... en omdat de interessantste ontwikkelingen vaak beginnen met een vraag waar nog niemand echt bij stil heeft gestaan.

De afgelopen jaren zie ik een duidelijke verschuiving in de hondenwereld. Steeds meer hondeneigenaren stappen over op vers vlees, gestoomde vleesvoeding of op brokvoedingen met torenhoge vleespercentages. Onder het mom: Meer vlees=beter! En de argumenten zijn meestal begrijpelijk. Het voelt natuurlijker, meer vlees. Minder koolhydraten of "vulmiddelen", minder toevoegingen, minder ultra-processed voeding en meer zoals de vleeseter van oorsprong eet.

Dat klinkt logisch.

Maar terwijl ik me de laatste tijd verdiepte in wetenschappelijke literatuur over voedselveiligheid, liep ik tegen een vraag aan waar ik eigenlijk nog nooit iemand over heb horen praten.

Namelijk: Waarop zijn de veiligheidsnormen voor residuen in voedsel eigenlijk gebaseerd?

Veel mensen denken dat er geen pesticiden, antibiotica of andere residuen in voedsel mogen zitten. Dat klopt niet helemaal. Binnen Europa bestaan voor honderden stoffen wettelijke grenswaarden. Deze zogenaamde Maximum Residue Limits (MRL's) bepalen hoeveel van een bepaalde stof aanwezig mag zijn in vlees, melk, eieren of andere voedingsmiddelen.

Dat klinkt misschien zorgwekkend, maar die normen worden niet zomaar bedacht. Er zitten uitgebreide risicobeoordelingen achter waarbij gekeken wordt naar toxicologische gegevens, veiligheidsmarges en consumptiegegevens van mensen.

En toen begon ik verder te denken....

Want die berekeningen worden gemaakt op basis van menselijke consumptiepatronen. Logisch ook, want de regelgeving is bedoeld om mensen te beschermen.

Maar hoeveel vlees eet een mens eigenlijk? en een hond? En wat als die hond alleen maar vlees of dierlijk product eet?

Een volwassen persoon van 70 kilo eet gemiddeld geen 1,4 kilo vlees per dag. Sterker nog, de gemiddelde dagelijkse vleesconsumptie ligt vele malen lager. Afhankelijk van het land, de cultuur en het voedingspatroon spreken we eerder over enkele honderden grammen dan over kilo's.

Een hond die volledig op vers vlees wordt gevoerd, krijgt daarentegen vaak ongeveer 20 gram vlees per kilogram lichaamsgewicht per dag.
Wanneer je datzelfde rekensommetje loslaat op een mens van 70 kilo, kom je uit op ongeveer 1,4 KILO vlees per dag. Dat is (even grof gerekend) 7x zo veel als een mens. Betekent dat dan ook dat een hond dus ook 7x de hoeveelheden residu en potentieel toxische stoffen binnenkrijgt....?

En nog voordat iemand conclusies trekt: Nee, hiermee zeg ik niet dat er een probleem is. Ik zeg ook niet dat de huidige normen onveilig zijn.

Maar ik vind het wel iets om eens goed bij stil te staan. Met dat "gezonde"vlees, met al dat dierlijke product kunnen we best wel eens richting drempelwaarden gaan die op lange termijn schadelijk kunnen zijn.

Want als steeds meer honden een groot deel van hun voedingstoffen uit dierlijke producten (voornamelijk van dieren uit de bioindustrie) halen en sommige honden jarenlang vrijwel uitsluitend vlees eten, in hoeverre sluiten de aannames waarop onze veiligheidsmodellen zijn gebaseerd dan nog aan bij hun dagelijkse voedingspatroon? Is meer vlees dan wel echt beter? Of krijg je er gratis andere zaken bij waar je niet op zit te wachten...

Ik heb er op dit moment (nog) geen antwoord op maar ik vind het wel een vraag die het onderzoeken waard is.

Want hoe meer ik leer over darmgezondheid, immuunregulatie en chronische gezondheidsproblemen, hoe vaker ik merk dat de interessantste vragen vaak niet gaan over wat we al weten, maar over de aannames die we als vanzelfsprekend zijn gaan beschouwen.

31/05/2026

Preventie is misschien niet zo sexy, maar wel hard nodig.

Als ik met studenten praat over hun toekomst als voedingsdeskundige, dan gaat de aandacht opvallend vaak richting de complexe casussen. De hond met een zeldzame aandoening. De hond die al jaren klachten heeft. De hond waarbij niemand meer weet wat er aan de hand is en waar jij uiteindelijk het ontbrekende puzzelstukje vindt.

Dat zijn de casussen die tot de verbeelding spreken. Ze zijn uitdagend, interessant en geven veel voldoening wanneer je een eigenaar eindelijk verder kunt helpen. We willen allemaal denk ik wel een beetje superwoman zijn (ik althans wel)

Preventie is een bijzonder onderdeel van ons vak, juist omdat je het resultaat vaak nooit te zien krijgt. Niemand ziet de gezondheidsproblemen die niet zijn ontstaan. Niemand ziet de hond die jarenlang een gezond gewicht behoudt omdat zijn eigenaar begrijpt wat voeding doet. Niemand ziet de eigenaar die op tijd aan de bel trekt omdat hij geleerd heeft welke signalen belangrijk zijn. Niemand ziet de pup die wel gezond opgroeit of de hond die geen darmproblemen heeft.

Gezondheid of ziekte bouw je op. Dat is niet ineens ontstaan op het moment dat een diagnose wordt gesteld, maar in de jaren daarvoor. In de dagelijkse keuzes die een eigenaar maakt, in de kennis die iemand heeft over het lichaam van zijn hond en in het vermogen om kleine veranderingen op te merken voordat ze uitgroeien tot grote problemen.

Een eigenaar die begrijpt hoe voeding werkt, maakt andere keuzes. Een eigenaar die signalen leert herkennen, zoekt eerder hulp en een eigenaar die begrijpt wat de gevolgen zijn van bijvoorbeeld overgewicht, heeft de mogelijkheid om problemen voor te zijn in plaats van ze achteraf te moeten oplossen.

Dat levert misschien geen spectaculaire verhalen op, maar de impact kan enorm zijn.

Tegelijkertijd raakt dit aan een onderwerp waar we binnen onze sector soms wat ongemakkelijk van worden: Geld verdienen...

Als we geen geld verdienen, kunnen we dit werk niet blijven doen. Dan kunnen we geen opleidingen ontwikkelen, geen tijd investeren in nieuwe kennis, geen eigenaren begeleiden en uiteindelijk ook geen honden helpen. Een gezond bedrijf staat daarom niet tegenover dierenwelzijn. Het maakt dierenwelzijn juist mogelijk.

Wanneer je daar zakelijk naar kijkt, zie je ook dat de grootste behoefte niet ligt bij de relatief kleine groep complexe casussen. Natuurlijk zijn die er en natuurlijk hebben die honden deskundige begeleiding nodig. Maar de overgrote meerderheid van de hondeneigenaren wil vooral begrijpen hoe ze hun hond gezond kunnen houden, welke keuzes verstandig zijn en waar ze op moeten letten om problemen zoveel mogelijk te voorkomen.

Daar ligt ook de mogelijkheid om een duurzame praktijk of onderneming op te bouwen waarmee je dit werk jarenlang kunt blijven doen.

Misschien moeten we daarom stoppen met preventie te zien als het minder interessante broertje van specialistische begeleiding. Want de grootste gezondheidswinst wordt lang niet altijd behaald bij de uitzonderingen. Die zit vaak bij de gewone hond, met een gewone eigenaar die graag wil leren en die met de juiste kennis betere keuzes kan maken.

Als je die eigenaar kunt bereiken, help je niet één hond, maar uiteindelijk honderden of zelfs duizenden honden gedurende je carrière. Niet omdat preventie zo sexy is, maar omdat het werkt.

29/05/2026

Drie slechte eters met drie totaal verschillende verhalen.

Deze week had ik drie consulten met honden die volgens hun eigenaar echt bijzonder slecht aten. Op papier leek het steeds dezelfde hulpvraag. Een hond die zijn voer laat staan, een eigenaar die zich zorgen maakt en de vraag wat er aan de hand kan zijn.

Toch wist ik eigenlijk al voordat ik de gesprekken inging dat de kans klein was dat ik drie keer hetzelfde advies zou geven.

De eerste hond at al zijn hele leven moeizaam. De eigenaar had in de loop der jaren ongeveer alles geprobeerd wat je kunt bedenken. Andere merken, andere smaken, versvoer, brokken, smaakmakers, uit de hand voeren... Als iets ooit op internet als tip had gestaan, was de kans groot dat het al eens geprobeerd was.

De tweede hond was een buitenlandse adoptiehond die soms zelfs een lekker hapje uit de hand afsloeg. Dat klinkt misschien als een slechte eter, maar zegt tegelijkertijd ook iets anders. Want hoeveel honden laten een gratis snack liggen als er verder niets speelt?

En dan was er nog een jonge hond die volgens de eigenaar langzamerhand steeds slechter ging eten. Waar vroeger de voerbak leeg ging, bleef er nu steeds vaker wat staan. Reden genoeg voor de eigenaar om zich zorgen te maken.

Drie slechte eters dus.

Maar stel dat ik je vertel dat één van deze honden werd doorverwezen naar een specialist, één eigenaar vooral aan de slag moest met gedrag en structuur, en dat er bij één hond eigenlijk helemaal niets mis bleek te zijn.

Kun jij dan nog aanwijzen welke hond welk advies kreeg?

Dat is namelijk precies waarom ik voedingsconsulten zo leuk vind. Veel mensen denken dat een voedingsconsult vooral draait om de vraag welke voeding het beste is. Maar vaak ben ik tijdens zo'n consult meer detective dan voedingsdeskundige.

Met een stapsgewijze anamnese probeer ik te achterhalen waar het probleem werkelijk zit. Hoe ziet een gemiddelde dag eruit? Wat is er veranderd? Wat wordt er naast de hoofdvoeding nog gegeven? Hoe gedraagt de hond zich rondom eten? De juiste vragen, op de juiste toon gesteld, op het juiste moment.

Soms heeft een hond verder medisch onderzoek nodig. Soms blijkt stress of gedrag de echte oorzaak. En soms ontdek je dat een hond simpelweg geen honger heeft.

De klacht is hetzelfde. De oplossing totaal niet.

Dat is precies wat ervaring en een goede anamnese je leren: Niet direct naar de voeding kijken, maar eerst achterhalen waar het echte probleem zit.

29/05/2026

Alleen nog dit weekend!

27/05/2026

Er bestaat een opvallende kloof tussen wetenschap en de enorme groep professionals die dagelijks met honden en eigenaren werkt: Voedingsdeskundigen, trainers, trimmers, gedragstherapeuten, maar ook voedingsfabrikanten en medewerkers van dierenspeciaalzaken.

Al jarenlang probeer ik juist een brug te slaan tussen die werelden door wetenschappelijke kennis begrijpelijk en praktisch te vertalen voor niet-veterinaire professionals en hondeneigenaren.

Maar daar loop ik steeds opnieuw tegen hetzelfde probleem aan:

De meest objectieve, interessante, wetenschappelijk onderbouwde webinars en seminars blijven vaak alleen toegankelijk voor dierenartsen.

En daardoor ontstaat iets geks....

Want professionals die wél serieus bezig zijn met voeding en gezondheid, moeten hun informatie nu vaak halen uit social media, trends, hypes of populaire accounts die vooral draaien op sterke uitspraken en controverse voor clicks en likes.

Of kennis op proberen te doen uit buitenlandse “opleidingen” met exotisch aandoende titels die ontzettend wetenschappelijk klinken, maar inhoudelijk vooral bestaan uit AI-gegenereerde presentaties, populistische claims en een vooraf gekozen visie en standpunt. Vervolgens wordt alleen nog informatie gegeven die dat standpunt bevestigt.

Maar dat is geen voedingsdeskundigheid. Dat is subjectieve informatie verschaffen. Geen haar beter dan voedingsfabrikanten die enkel cursussen aanbieden die laten zien dat hun product het beste is.

Je wilt toch weten wat er écht bekend is over voeding en gedrag? Over voeding en vacht? Of supplementen daadwerkelijk werken? Welke verbanden er echt gevonden zijn tussen voeding en ziekte?

Ik denk namelijk niet dat wetenschap sterker wordt door haar af te schermen. Volgens mij wordt ze juist sterker door haar goed uit te leggen, toegankelijk te maken en te vertalen naar de praktijk....

25/05/2026

“De explosie van darmproblemen bij honden komt door ultraprocessed voeding!!!”

Als je internet en social media mag geloven, klinkt dat inmiddels als een feit. Chronische enteropathie, IBD, leaky gut, dysbiose, B12-tekorten, Giardia en pancreasproblemen. Het zou allemaal veroorzaakt worden door jarenlange ultra-processed voeding en “kapotgekookte brokken”.

Ik snap heel goed waarom dat argument zo logisch voelt....

Maar ik hoor zelden iemand dit in twijfel trekken. We gaan makkelijk mee in de hele cultuur die er omtrent honden, voeding en gezondheid ontstaan is dat we er niet bij stil staan dat er iets niet klopt aan deze uitspraak...

Darmproblemen horen we tegenwoordig overal. Tegelijkertijd is er steeds meer kritiek op droge brok en ultra-processed voeding. Dan voelt het bijna vanzelfsprekend om die twee met elkaar te verbinden. Maar hier wordt het spannend. De tijdlijn klopt namelijk niet..

Het tijdperk waarin honden het meest eenzijdig gevoerd werden, ligt namelijk grotendeels achter ons. Grofweg tussen 1980 en 2010 was “hond = brok” de norm. De cijfers laten dit netjes zien.
Jarenlang hetzelfde voer, weinig variatie, dat werd juist afgeraden, nauwelijks supplementen en vrijwel geen aandacht voor microbioom, darmflora of functionele voeding. Daarna veranderde de markt enorm.

Vanaf ongeveer 2010 ontstond er steeds meer aandacht voor versvoer en diepvries, variatie, natuurlijke snacks, suppletie, probiotica, kritisch vaccineren en verstandig ontwormen. ook dit zien we terug in marktcijfers.

“De huidige explosie van darmproblemen komt door ultraprocessed voeding.” wringt... hij wringt dus enorm. Hij voelt wel kloppend, maar de feiten passen er niet bij.

Want hij loopt opvallend slecht parallel met hoe honden de afgelopen vijftien jaar daadwerkelijk gevoerd en behandeld zijn.

Veel honden die nu (vaak al op jonge leeftijd) darmproblemen ontwikkelen of herhaaldelijke infecties met Giardia hebben , zijn namelijk helemaal niet opgegroeid in het oude “alleen brok”-tijdperk. Integendeel. Ze kregen vaak juist méér variatie, méér supplementen, méér snacks en méér voedingsinterventies dan honden ooit eerder kregen.

Dat betekent natuurlijk niet dat voeding géén invloed heeft op darmgezondheid. Dat zou vreemd zijn. Maar het betekent wel dat de simpele oorzaak-gevolgrelatie die online vaak wordt neergezet veel minder vanzelfsprekend is dan ze klinkt.

Misschien is dat uiteindelijk de belangrijkste vraag:
Als de enorme toename en aandacht voor darmproblemen niet netjes parallel loopt met het tijdperk waarin honden juist het meest ultra-processed gevoerd werden… waar ligt de oorzaak dan wél?

Wat denk jij?

Laat ik duidelijk zijn:
Ik denk absoluut dat meer variatie, minder eenzijdigheid en meer aandacht voor voedingskwaliteit gezonder zijn voor een lichaam. Ik ben zelf geen voorstander van een leven lang uitsluitend dezelfde ultra-processed droge voeding zonder verdere aandacht voor gezondheid. (voordat er weer iemand begint te gillen dat ik alleen pro-brok ben)

Lotte's Logica, Voedingsadvies en educatie voor mens en dier

19/06/2026

11/06/2026

09/06/2026

07/06/2026

05/06/2026

31/05/2026

29/05/2026

29/05/2026

27/05/2026

25/05/2026

Adres

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type