06/06/2026
“Wat als je lichaam loslaat wat jij al die tijd hebt vastgehouden?”
Ik ben op workation in Spanje. Zon, ruimte, eindelijk even adem. En toch lag ik een paar dagen volledig geveld door overgeven, buikloop en een trillend lijf.
Het lichaam dat zegt: genoeg. Nu. Los.
Als ademtherapeut en lichaamsgerichte coach weet ik hoe dit werkt.
Ons lichaam werkt niet tegen ons. Het probeert ons vaak iets te vertellen.
In de Chinese geneeskunde zijn maag en milt de organen van verwerking. Niet alleen van voedsel, maar van alles wat we meemaken. Zorgen, verdriet en verantwoordelijkheid die zich opstapelen. Wat we niet kunnen integreren, slaan we op in ons lichaam. Tot het eruit moet.
De darmen spelen daarin een bijzondere rol. Wetenschappelijk worden ze ons tweede brein genoemd, vol zenuwcellen die voortdurend in gesprek zijn met ons hoofd. In de holistische benadering gaan ze nog een stap verder: de darmen zijn de plek waar we loslaten wat we niet meer nodig hebben. Emotioneel net zo goed als fysiek. Als er iets blijft hangen, weten zij het.
Een pittig jaar ligt achter mij. Intensieve mantelzorg. Het overlijden van mijn stiefvader. Alles wat daarna nog geregeld moet worden, en de zorg voor mijn moeder die gewoon doorgaat. Mijn systeem vroeg niet om nóg meer doorzetten, maar om ruimte. Om verwerking. Om los te laten.
Het goede nieuws: ik kon mijn ticket omboeken en blijf twee dagen langer in mijn appartement. Zodat ik alsnog kan doen wat ik hier moest doen. Ruimte nemen die er eigenlijk allang had moeten zijn. En ook dát voelt als een les: soms regelt het leven de ademruimte die jij jezelf niet gunde.
Dit is precies waarom ik in mijn praktijk niet alleen luister naar wat jij mij vertelt, maar juist ook naar wat jouw lichaam mij laat zien. De spanning die je meetorst, de adem die stokt, de buik die onrustig blijft. Het lichaam liegt niet.
Herken jij dit? Ik ga graag samen met je kijken.
