https://www.facebook.com/105708244412523/

Dr Shuvam Kumar Agrawal, Dharan (2026)

29/07/2026

हामी जन्मिने बित्तिकै लिने पहिलो उपहार स्वच्छ सास हो। तर आज, यही सास धुवाँ, धुलो र प्रदूषणको भारी बोकेर बाँच्न बाध्य छ।

हामी प्रायः परिवर्तन अरूबाट सुरु होस् भन्ने चाहन्छौं। तर पृथ्वीलाई बचाउने सबैभन्दा ठूलो क्रान्ति आफ्नै जिम्मेवारी स्वीकार गर्ने क्षणबाट सुरु हुन्छ।

एउटा रूख रोप्नु, फोहोर नजलाउनु, अनावश्यक सवारीको प्रयोग घटाउनु, वातावरणलाई सम्मान गर्नु, यी साना कदमहरू नै भोलिको स्वच्छ आकाश र स्वस्थ जीवनका आधार हुन्।

स्वच्छ हावा कसैले उपहार दिने होइन, हामी सबैले मिलेर सिर्जना गर्ने भविष्य हो।

मेरो सानो प्रयास, एउटा ठूलो विश्वास, "स्वच्छ हावा मबाट सुरु हुन्छ।" 🌱💚

27/07/2026

अस्पतालमा भर्ना छोरीलाई सायद थाहा छैन, उसको बुबाले मनभित्र कति डर लुकाएका छन् तर बुबालाई थाहा छ, आफ्नो औंला समातेकी यो सानी परी नै उनको सबैभन्दा ठूलो हिम्मत हो।

जीवनमा सबै कुरा हराउन सक्छ, तर बुबाको हात समातेकी छोरीले कहिल्यै आफूलाई एक्लो महसुस गर्दिन। किनकि संसारले साथ छोडे पनि, बुबाको हात कहिल्यै छुट्दैन।

हो, बुबाको हात समातेर हिँड्ने यी साना पाइला केवल अस्पतालको गल्ली पार गरिरहेका छैनन्, यी त विश्वास, साहस र प्रेमको बाटो हिँडिरहेका छन्। साच्चै, कहिलेकाहीँ अस्पतालका यी मौन गल्लीहरूमा पनि सबैभन्दा ठूलो औषधि कुनै औषधि होइन, एउटा "बुबाको साथ" र "छोरीको विश्वास" हुन्छ।

22/07/2026

नातिनी: हजुरआमा, घर जाऔँ न। हाम्रो आफ्नो घर भए पनि तपाईं किन यो अरुको ओछ्यानमा सुत्नुभएको?

हजुरआमा (हल्का मुस्कुराउँदै): अलिकति बिरामी परेँ, नानी। छिट्टै निको भएर तिमीसँगै घर जान्छु।

नातिनी (सानो स्टुलमा उभिँदै हात समातेर): तपाईंको हात त चिसो छ, दुखिरहेको छ?

हजुरआमा: दुखाइभन्दा पनि तिम्रो चिन्ता धेरै लागिरहेको छ।

नातिनी: तपाईंलाई यहाँ डर लाग्दैन?

हजुरआमा (आँखा रसाउँदै): तिमी मेरो हात समातेर बसेपछि त सबै डर हराउँछ, नानी।

नातिनी: हजुरआमा, तपाईं कहिले घर फर्किनुहुन्छ? मलाई अझै धेरै कथा सुन्न बाँकी छ। तपाईंले नै मेरो कपाल बाँधिदिनुपर्छ, अनि मसँगै सुत्नुपर्छ।

हजुरआमा (आँसु लुकाउँदै): भगवानले चाहे भने चाडै फर्किन्छु। तर यदि कहिल्यै ढिलो भयो भने सम्झिनु, मेरो माया तिम्रो हरेक मुस्कानमा, हरेक सफलतामा, सधैं तिमीसँगै हुनेछ।

नातिनी (अँगालो हाल्दै): मलाई कथा होइन तपाईं चाहिन्छ, हजुरआमा।

हजुरआमा: रुनु हुँदैन, नानी। तिम्रो एउटा मुस्कानले म मेरो सबै पीडा बिर्सिन्छु।

हो, कहिलेकाहीँ अस्पतालका ओछ्यानमा "औषधि" ले भन्दा धेरै "हौसला" यि साना न्याना "स्पर्श" र निस्वार्थ "माया" ले दिने गर्छन्।

20/07/2026

आज मम्मीको एउटा ठूलो "सपना" पूरा भयो।

केही समयअघि मम्मी कोशी अस्पताल जानुभएको थियो। त्यहाँ उहाँले धेरै यस्ता बिरामी र कुरुवाहरू देख्नुभयो, जसका लागि उपचार त परको कुरा, एक छाक खाना जुटाउनु पनि ठूलो संघर्ष थियो। त्यो दृश्यले उहाँको मन धेरै छोएको थियो र उहाँले मलाई भन्नुभएको थियो, "कहिल्यै अवसर मिल्यो भने यहाँ आएर बिरामी र कुरुवाहरूलाई खाना खुवाउन मन छ।"

आज डा. प्रमोद मेहताको सहयोगले मम्मीको त्यो इच्छा पूरा भयो। उहाँले आफ्नै हातले खाना पकाएर वितरण गर्नुभयो। उहाँको अनुहारको सन्तुष्टि र आँखाको खुसी शब्दमा व्यक्त गर्न सकिँदैन।

जीवनमा ठूला उपलब्धिभन्दा पनि यस्ता साना-साना मानवीय इच्छाहरू पूरा हुँदा मन असाध्यै हलुका र भरिएको महसुस हुँदोरहेछ। मम्मीको बकेट लिस्टबाट आज अर्को एउटा इच्छा पूरा भयो। हो, साच्चै कसैको भोक मेटाउन पाउनु नै शायद सबैभन्दा सुन्दर सेवा हो।

17/07/2026

बिराटनगरको व्यस्त बजारमा हरेक दिन एउटा परिचित दृश्य दोहोरिन्छ, हाम्रा "हजुरबुबा" आफ्नो पुरानो ठेला आफैँ धकेल्दै चिनियाबदाम बेच्न निस्कनुहुन्छ। धेरैले उहाँलाई देख्छन्, तर उहाँको जीवनकथा भने कमैले पढ्न सक्छन्। उहाँको उमेर कति भयो भन्ने प्रश्नको उत्तर उहाँसँग पनि छैन। समयले वर्ष गन्न छोडिसकेको छ, तर पेटले भने कुनै दिन छुट्टी लिँदैन।

आज बिहानदेखि ज्वरोले शरीर हनहनी पोलिरहेको थियो। मन र शरीर दुवै थाकेका थिए। आराम गर्नुपर्ने अवस्था थियो। तर जीवनले बिरामी हुने सुविधा कहाँ दिन्छ र? त्यसैले फेरि पनि उहाँले त्यही पुरानो ठेला समात्नुभयो। थाकेका पाइला अघि बढे। पसिना, ज्वरो र कमजोरीसँग लड्दै बजारतिर लाग्नुभयो, किनकि आज चुलो बाल्नु छ।

हामीमध्ये धेरैले एउटा दिन अफिस नगए पनि तलब आउँछ। एउटा दिन पसल बन्द गरे पनि धेरै फरक पर्दैन। तर उहाँजस्ता हजारौं मानिसका लागि एक दिनको "विश्राम" भनेको एक दिनको "भोक" हो। हो, जीवन साँच्चै कसैका लागि विकल्प हो, कसैका लागि बाध्यता।

यदि कहिल्यै उहाँजस्ता श्रमिकसँग भेट भयो भने, सकेसम्म मोलतोल नगरौँ। एउटा मुस्कान दिऔँ, सम्मान दिऔँ र सम्भव भए उनीहरूबाट केही किनौँ। कहिलेकाहीँ हाम्रो सानो सहयोग कसैको घरमा आजको चुलो बल्ने कारण बन्न सक्छ।

हरेक मुस्कुराइरहेको अनुहार पछाडि एउटा नदेखिएको संघर्ष लुकेको हुन्छ। त्यसैले मानिसलाई उसको रंग, रुप र कपडाले होइन, उसको संघर्षले सम्मान गर्न सिकौँ।

(DM for more details about him and follow me for more stories like this! 😊)

15/07/2026

जय श्री श्याम 🙏

13/07/2026

सब कुछ छोडकर चला आया, क्योंकि मेरे श्याम ने बुलाया है।

09/07/2026

मेरो अस्पतालका भित्ताहरूले धेरै संवाद सुन्छन्, तर आमा–छोराको यस्तो प्रेमले मजस्तो कठोर मनलाई पनि रुवायो।

अस्पतालको त्यो शान्त कुनामा,
क्यान्सरसंग लडिरहेकी आमाले बिस्तारै भन्नुभयो,
"मलाई धेरै डर लागिरहेको छ, छोरा..."
छोराले आमाको हात कसिलोसँग समात्दै भन्यो,
"आमा, म यहीँ छु तपाईंसँग। हामी अझै धेरै कुरा सँगै गर्नेछौँ।"
आमाले फेरि सोध्नुभयो,
"यदि म थाकेँ भने?"
छोराले मुस्कुराउँदै भन्यो,
"थाक्नुस् आमा, तर हार नमान्नुस्। म यहीँ छु तपाईंसँग।"

यी शब्दहरुले आमाको डर, पीडा र एक्लोपनलाई केही क्षणका लागि भए पनि बिर्साइदिन्छ। किनकि संसारको सबैभन्दा सुरक्षित ठाउँ भनेको आफ्नै सन्तानको साथ हो। हो, कहिलेकाहीँ औषधिले भन्दा पनि आफ्नै मान्छेको "म यहीँ छु" भन्ने एउटा वाक्यले धेरै पीडा कम गरिदिन्छ।

27/06/2026

[आमाको माया र त्यागको कथा हरेकको जीवनमा फरक भए पनि यसको ऋण शब्दले व्यक्त गर्न सकिँदैन। तपाईंको आमासँग जोडिएको कुनै एउटा विशेष सम्झना, उहाँले गर्नुभएको त्याग वा तपाईंको मन छुने अनुभव अवश्य बताउनुहोला।]

एउटी आमाले आफ्नो सम्पूर्ण जीवन पीडाहरू मुस्कानभित्र लुकाएर मौन संघर्ष गर्दै बिताउनुहुन्छ; आफ्ना सपनाहरू त्याग्दै, हाम्रा चिन्ताहरू बोकेर। बिस्तारै समय बित्दै जान्छ, भूमिका बदलिन्छ। हिजो जसले हाम्रो हात समातेर हिँड्न सिकाउनुभयो, आज त्यही हात समातेर हामीले उहाँलाई साथ र साहारा दिनुपर्ने हुन्छ।

जीवन एउटा सुन्दर चक्र रहेछ, उहाँले हामीलाई काखमा बोकेर हुर्काउनुभयो, अनि समयले हामीलाई उहाँका कठिन दिनहरूमा उहाँलाई सम्हाल्ने अवसर दिन्छ। हो, उमेरसँगै संघर्षहरू बदलिन्छन्, तर आमाको माया जीवनको जुन क्षणसम्म पनि सबैभन्दा ठूलो "औषधि" र सबैभन्दा बलियो "सहारा" रहन्छ।

A mother spends her whole life fighting silent battles, sacrificing her dreams, carrying our worries and hiding her pain behind a smile. Over time, years pass, roles change; the child becomes the protector and the mother becomes the one who needs love, patience and care.

Life completes a beautiful circle: from her carrying us in her arms, to us carrying her through her difficult days. The struggles of life may change with age, but a mother’s love remains the "strongest medicine" till the end.

(Shared with consent)

20/06/2026

बिराटनगरको मुख्य बजार क्षेत्रमा उहाँलाई नचिन्ने सायदै कोही होला। हफ्तामा दुई दिन (मङ्गलबार र शनिवार) यही बाटोमा उहाँलाई देख्ने धेरै छन्। हातमा एउटा सेतो छडी, अनुहारमा सरल मुस्कान अनि जीवनप्रतिको अद्भुत आत्मविश्वास बोकेर उहाँ आफ्नै यात्रामा अघि बढिरहनुभएको हुन्छ।

हामीमध्ये धेरैले उहाँलाई केवल बाटोमा हिँडिरहेको एउटा व्यक्तिका रूपमा देखेका हुन सक्छौँ, तर उहाँभित्रको संघर्ष, धैर्यता र आत्मनिर्भर बन्ने चाहना कति ठूलो छ भन्ने कुरा सायद कमैले महसुस गरेका छौँ।

परिस्थितिले केही चुनौती थपे पनि जीवनप्रतिको आशा र हिम्मत कहिल्यै हराउनु हुँदैन भन्ने प्रेरणा उहाँको हरेक पाइलापाइलामा देखिन्छ। हो, कहिलेकाहीँ ठूला प्रेरणाका कथाहरु किताबमा होइन, हाम्रै वरिपरिका यस्ता साधारण देखिने असाधारण मानिसहरूको जीवनमा भेटिन्छन्।

Dr Shuvam Kumar Agrawal

29/07/2026

27/07/2026

22/07/2026

20/07/2026

17/07/2026

15/07/2026

13/07/2026

09/07/2026

27/06/2026

20/06/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request