13/01/2026
https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=122181773492483214&id=61564496432590&post_id=61564496432590_122181773492483214&mibextid=Nif5oz
💪 PARA SA MGA THERAPIST NA TAHIMIK LANG PERO LUMALABAN ARAW-ARAW
Hindi lahat ng pagod nakikita.
Hindi lahat ng sakit naririnig.
May mga therapist na araw-araw humahawak ng katawan ng iba —
pero walang humahawak sa pagod nila.
Gumigising ng maaga.
Bumabyahe kahit puyat.
Ngumingiti sa client kahit may iniisip na problema sa bahay.
Nag-aalaga ng katawan ng iba kahit sarili nila ang masakit na.
Minsan tinatanong nila ang sarili nila:
“Hanggang kailan kaya ganito?”
“May patutunguhan pa ba ‘to?”
Pero kahit ganun, tuloy pa rin.
Dahil alam nila na sa bawat kamay na gumagaan,
may buhay na natulungan.
May lola na nakatayo ulit.
May tatay na nakapasok sa trabaho.
May nanay na nakauwi ng hindi umiiyak sa sakit.
Hindi man sila palaging pinupuri,
hindi man sila laging napapansin,
pero may epekto ang ginagawa nila.
May mga araw na gusto na nilang sumuko.
May mga araw na kulang ang kita,
kulang ang tulog,
kulang ang lakas.
Pero nandun pa rin sila kinabukasan.
Hawak ang langis.
Hawak ang kaalaman.
Hawak ang paniniwala na “kaya ko pa.”
Kung isa ka sa mga therapist na ‘to —
gusto kong sabihin sa’yo:
👉 Hindi ka mahina.
👉 Hindi ka nahuhuli.
👉 Hindi ka walang kwenta.
Ikaw ay lumalaban,
kahit walang palakpakan.
Kahit tahimik lang ang mundo sa paligid mo.
At balang araw,
yung pagod mo ngayon,
magiging kwento ng tagumpay mo bukas.
Kaya kapit lang.
Huminga.
Magpahinga kung kailangan.
Pero huwag kang susuko.
Dahil may mga taong gumagaan ang buhay
dahil sa kamay mo.
— Para sa lahat ng therapist na patuloy na lumalaban.
— Body Reset
