Grażyna Stanisławska. Coaching Ciała

01/09/2026

01/09/2026

Po_sesyjnie

Kiedy pojawiła się jako powstające życie w ciele swojej matki, na zewnątrz działo się coś, co było dla jej mamy bardzo niekomfortowe.
Jej mama myślała wtedy o rozstaniu. O tym, że związek nie spełnia jej oczekiwań. Jej mąż, ojciec dziecka, okazał się człowiekiem, który z różnych powodów nie był tym, kogo sobie wyobrażała.

I wtedy pojawiła się ciąża.

Myśl o rozstaniu została odsunięta, a w jej miejsce pojawiła się nadzieja:
„To dziecko uratuje nasz związek. On się zmieni. To dziecko nas połączy.”

I właśnie wtedy na małe, jeszcze nienarodzone dziecko została nałożona ogromna odpowiedzialność.
Odpowiedzialność za związek rodziców.
Za ich szczęście.
Za to, żeby rodzina się nie rozpadła.

Rodzice zostali razem. Są razem do dziś.

Ale ich relacja nie stała się tym, czym miała się stać.

A moja klientka przez wiele lat nie mogła ułożyć sobie własnego życia uczuciowego.

Dwa rozwody. Kolejne relacje. I kolejne rozczarowania…

Podczas naszej pracy zobaczyła siebie jako małą dziewczynkę, która przyszła na świat z poczuciem, że ma uratować małżeństwo swoich rodziców.

I przez całe swoje życie pozostała w tej roli.

Zamiast zajmować się swoim życiem nieświadomie cała jej energia byla skierowana na uratowanie związku rodziców

Tylko że to nigdy nie mogło się udać.

Bo to nie była jej rola.

Kiedy podczas sesji zobaczyła to naprawdę, pojawiła się ogromna złość. A za nią głęboki, rozpaczliwy smutek.

Smutek na myśl o tym, jak długo żyła z odpowiedzialnością, która nigdy nie powinna była do niej należeć.

I w tym spotkaniu po raz pierwszy mogła tę rolę zostawić.

Oddać rodzicom ich życie.
Ich związek.
Ich odpowiedzialność.

A sobie – swoje.

Bo dziecko nie jest od tego, żeby ratować rodziców.

Nie jest od tego, żeby scalać małżeństwo.

Nie jest odpowiedzialne za szczęście mamy ani taty.

Dziecko ma prawo po prostu być dzieckiem.

A dorosły człowiek ma prawo w końcu przestać ratować to, czego nigdy nie miał obowiązku ratować.

Życzę Ci powodzenia w układaniu swojego życia.
Tym razem – naprawdę swojego.

26/08/2026

Po_Sesyjnie

Każdy wdech i każdy wydech prowadzi.

Ostatnio podczas sesji spotkałam się z kobietą, która po raz pierwszy w pełni doświadczyła swojego oddechu. Nie wiedziała, że można oddychać nie tylko do brzucha, ale również do klatki piersiowej. Jakby jej ciało przez lata nie pozwalało sobie na pełny oddech.

Z mojego punktu widzenia jej serce było bardzo zranione. Tak bardzo, że kiedyś podjęła decyzję, aby już nikogo do niego nie wpuszczać.

A żeby nie poczuć tego, co boli, trzeba było również ograniczyć oddech.

Bo pełny oddech prowadzi nas w miejsca, w których coś czujemy.

I kiedy podczas sesji zaczęła oddychać głębiej, ciało zaczęło otwierać to, co przez lata było zamknięte. Pojawił się smutek, rozpacz, ból i emocje, które kiedyś były zbyt trudne, żeby je pomieścić.

To było jak powrót do miejsca, w którym kiedyś została podjęta decyzja:
„Już nikogo nie wpuszczę.”

Tylko że tym razem była dorosłą kobietą. Była już w innym miejscu swojego życia. I jej ciało mogło poprowadzić ją dalej.

Nie poprzez analizowanie.
Nie poprzez zmuszanie się do otwarcia.
Ale poprzez oddech.

Wdech.
Wydech.

I krok po kroku — coraz więcej przestrzeni.

To właśnie jest niezwykłe w pracy z ciałem. Ono często wie, dokąd chce nas zaprowadzić, zanim jeszcze zrozumie to nasz umysł.

Wystarczy zacząć słuchać.

21/08/2026

20/08/2026

Kolejne warsztaty na Malediwach w listopadzie!
Zapraszam do zapisów!

08/08/2026