Anna Galistl - Psycholog, Psychotraumatolog

Anna Galistl - Psycholog, Psychotraumatolog Psycholog, Psychotraumatolog, Terapeuta EMDR, terapia PTSD

Ukończyłam studia wyższe na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach na wydziale pedagogiki i psychologii, ze specjalnością psychologii klinicznej człowieka dorosłego oraz psychologią wychowawczo-kliniczną dzieci i młodzieży, a także Psychotraumatologię na Uniwersytecie SWPS. Jestem także terapeutą EMDR.

Pracuję na co dzień w Beskidzkim Centrum Onkologii Szpitalu Miejskim w Bielsku - Białej, gdzie pra

cuję jako psycholog na wszystkich oddziałach szpitala. W tym z pacjentami kardiologicznymi, po zabiegach chirurgicznych, z problemami ginekologiczno-położniczymi, stanami związanymi z ciążą i problemami okołoporodowymi (stany lękowe, depresja poporodowa, utrata ciąży), pacjentami gastroenterologicznymi oraz pacjentami w trakcie diagnozy i terapii onkologicznej. Jako psycholog i psychotraumatolog zajmuję się m.in:

- zaburzeniami nastroju: depresja, stany lękowe, zaburzania psychosomatyczne, etc.
- zaburzeniami po stresie traumatycznym z objawami PTSD, ASD, Cptsd,
- kryzysy życiowe,
- traumatyczne / trudne doświadczenia z dzieciństwa,
- wsparciem w żałobie, w tym praca z żałobą powikłaną,
- zaburzeniami odżywiania,
- problemami w relacji: trudności w intymnych związkach, bliskich relacjach,
- problemami z samooceną, samoakceptacją, asertywnością
- problemami związanymi ze stresem w życiu osobistym i zawodowym,
- wsparciem dla chorych i ich bliskich w chorobach przewlekłych w tym onkologicznych,
- interwencją kryzysową,
- pracuję z młodzieżą i ich rodzicami oraz młodymi dorosłymi,
- jestem LGBTQ+ friendly

27/08/2026

🧠 Badanie zmian strukturalnych w mózgu u pacjentów z PTSD po terapii przetwarzania poznawczego (2026), autorstwa Anniki Bernacki i współpracowników, analizuje zmiany neuroanatomiczne w strukturze mózgu (zarówno w istocie szarej, jak i białej) u pacjentów z zespołem stresu pourazowego po zakończeniu 12-tygodniowej terapii przetwarzania poznawczego (CPT). Jest to nowatorskie badanie, ponieważ jako jedno z pierwszych ocenia anatomiczne zmiany wywołane tą konkretną formą terapii w populacji dorosłych.

🎯 Cel i metodologia badania

Głównym celem badaczy było zrozumienie neuronalnych mechanizmów leżących u podstaw skuteczności terapii CPT, która jest uznawana za „złoty standard” w leczeniu PTSD. Naukowcy postawili hipotezę, że skuteczna terapia doprowadzi do mierzalnych zmian strukturalnych w regionach mózgu odpowiedzialnych za regulację emocjonalną i poznawczą.

Uczestnicy: W badaniu wzięło udział 56 osób, w tym 32 pacjentów z PTSD oraz 24 osoby z grupy kontrolnej.

Interwencja: Pacjenci z PTSD przeszli 12-tygodniowy cykl terapii CPT (jedna sesja trwająca 90 minut tygodniowo), prowadzonej przez specjalistów.

Techniki obrazowania: Wykorzystano strukturalny rezonans magnetyczny (MRI) do morfometrii opartej na wokselach (VBM) oraz obrazowanie dyfuzyjne (DTI) do oceny integralności mikrostrukturalnej istoty białej. Pomiary wykonano dwukrotnie: przed rozpoczęciem terapii oraz po jej zakończeniu.

🔬 Kluczowe wyniki: Zmiany w mózgu

Badanie wykazało istotne interakcje między grupą a czasem, wskazując na specyficzne zmiany u pacjentów po terapii, które nie wystąpiły w grupie kontrolnej:

1️⃣ Wzgórze: Zaobserwowano znaczący spadek objętości istoty szarej w lewym wzgórzu. Wzgórze odpowiada za regulację świadomości i przekazywanie bodźców zmysłowych do ciała migdałowatego, co u pacjentów z PTSD często wiąże się z nadaktywnością i występowaniem flashbacków.

2️⃣ Móżdżek: Wykazano znaczący wzrost objętości istoty białej oraz anizotropii frakcyjnej (FA) w lewym móżdżku (konkretnie w obszarze crus I/II). Wyższe wartości FA sugerują poprawę integralności mikrostrukturalnej połączeń w tym regionie.

3️⃣ Brak zmian w korze: Analiza nie wykazała istotnych różnic w grubości kory mózgowej po zakończeniu leczenia.

🔄 Interpretacja i znaczenie kliniczne

Autorzy sugerują, że zaobserwowane zmiany odzwierciedlają procesy neuroplastyczności wywołane interwencją psychospołeczną.

🔹 Mechanizm wzgórza: Zmniejszenie objętości istoty szarej we wzgórzu może świadczyć o „przycinaniu” nieadaptacyjnych połączeń neuronalnych, które powstały w wyniku chronicznej traumy. Dzięki temu wzgórze może stać się bardziej wydajne funkcjonalnie, co przyczynia się do lepszej regulacji reakcji lękowych.

🔹 Rola móżdżku: Choć móżdżek tradycyjnie kojarzono z motoryką, badanie to podkreśla jego rolę w regulacji emocji i procesach poznawczych. Zmiany w istocie białej móżdżku mogą wzmacniać kontrolę typu „bottom-up” nad nadaktywnym wzgórzem, co pomaga w redukcji hiperaktywacji zmysłowej i „zalewania” emocjami.

🔹 Ścieżki kompensacyjne: Co ciekawe, badacze nie stwierdzili zmian w obszarach skroniowych, które zazwyczaj wykazują atrofię w PTSD. Sugeruje to, że poprawa kliniczna po terapii CPT może wynikać z aktywacji alternatywnych, kompensacyjnych ścieżek neuronalnych w bardziej elastycznych regionach mózgu.

📌 Podsumowując, artykuł dostarcza dowodów na to, że terapia CPT prowadzi do realnej reorganizacji strukturalnej mózgu, wspierając długofalową poprawę zdrowia psychicznego pacjentów poprzez normalizację systemów odpowiedzialnych za przetwarzanie strachu i stresu.

⛓️‍💥 Pełny artykuł: https://www.frontiersin.org/journals/psychiatry/articles/10.3389/fpsyt.2026.1821652/pdf

11/08/2026

Trauma porodowa – kiedy jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu staje się trudnym doświadczeniem ❤️‍🩹

Poród jest jednym z najbardziej intensywnych doświadczeń w życiu kobiety.
To wydarzenie jednocześnie fizyczne, emocjonalne i psychologiczne. Dla wielu jest momentem ogromnej radości i głębokiej więzi, jednak dla części kobiet może być również doświadczeniem bardzo trudnym lub traumatycznym.

Trauma porodowa może pojawić się wtedy, gdy w trakcie porodu pojawia się silne poczucie zagrożenia, bezradności, utraty kontroli lub intensywnego bólu. Czasami dotyczy sytuacji nagłych komplikacji medycznych, interwencji ratujących życie, poczucia braku wsparcia czy trudnych doświadczeń w relacji z personelem medycznym 🏥

Co ważne – nie zawsze trudne reakcje pojawiają się od razu.
U części osób objawy rozwijają się dopiero po pewnym czasie.

Mogą obejmować między innymi:
🔹 silny lęk lub napięcie
🔹 powracające obrazy lub wspomnienia z porodu
🔹 nadmierną czujność i trudności z relaksacją
🔹 trudności w budowaniu spokojnej relacji z dzieckiem
🔹 objawy przypominające zespół stresu pourazowego (PTSD)

Z perspektywy modelu adaptacyjnego przetwarzania informacji (AIP), który stanowi podstawę terapii EMDR, bardzo stresujące wydarzenia mogą zostać zapisane w pamięci w sposób nie w pełni przetworzony. Wspomnienie zachowuje wtedy emocje, reakcje ciała i przekonania powstałe w momencie zdarzenia, co może powodować, że układ nerwowy reaguje tak, jakby zagrożenie nadal było obecne.

Dlatego w pracy psychoterapeutycznej w podejściu EMDR, ważne jest nie tylko opowiedzenie historii porodu, ale także 🔂 przetworzenie sposobu, w jaki doświadczenie zostało zapisane w pamięci emocjonalnej i w układzie nerwowym.

Terapia EMDR wspiera naturalne procesy przetwarzania informacji w mózgu. Podczas terapii trudne wspomnienia związane z porodem mogą zostać stopniowo zintegrowane z innymi sieciami pamięci, dzięki czemu tracą swoją intensywność emocjonalną i przestają wywoływać tak silne reakcje stresowe.

W praktyce oznacza to możliwość odzyskania czegoś bardzo ważnego:
✅ poczucia bezpieczeństwa w ciele,
✅ spokoju emocjonalnego,
✅ większej przestrzeni na budowanie relacji z dzieckiem.

Pomimo tego, że poród jest wydarzeniem, którego nie można zmienić – sposób, w jaki zostaje zapisany w naszej pamięci i w układzie nerwowym może zostać przekształcony.

❗Warto pamiętać, że EMDR jest podejściem psychoterapeutycznym wymagającym odpowiedniego przygotowania klinicznego. Dlatego każda osoba rozważająca tę formę pracy powinna korzystać z pomocy specjalisty posiadającego profesjonalne szkolenie i doświadczenie w podejściu EMDR.

06/08/2026
04/08/2026

🏥 Doświadczenia medyczne, takie jak nagła choroba, hospitalizacja, operacja czy intensywne leczenie, mogą być dla wielu osób ogromnym obciążeniem psychicznym. W takich sytuacjach ciało często zostaje uratowane dzięki interwencji medycznej, ale psychika nie zawsze ma czas, aby przetworzyć to, co się wydarzyło.

Nagłość zdarzenia, poczucie utraty kontroli, silny ból, lęk o życie lub zdrowie, a także doświadczenie bezradności mogą sprawić, że wydarzenie zostaje zapisane w pamięci jako doświadczenie traumatyczne 💔

Czasami objawy pojawiają się dopiero po pewnym czasie. Mogą obejmować między innymi:
🔹 silny lęk przed wizytami lekarskimi lub procedurami medycznymi
🔹 przewlekłe napięcie w ciele
🔹 intensywne reakcje stresowe w sytuacjach przypominających o leczeniu
🔹 nagłe powracające obrazy lub wspomnienia związane z wydarzeniem

Z perspektywy modelu adaptacyjnego przetwarzania informacji (AIP), który stanowi podstawę terapii EMDR, bardzo stresujące doświadczenia mogą zostać zapisane w pamięci w sposób nie w pełni przetworzony. Wspomnienie zachowuje wtedy emocje, reakcje ciała i przekonania powstałe w momencie zagrożenia, co sprawia, że późniejsze bodźce mogą uruchamiać silne reakcje stresowe.

👥 Dlatego w pracy terapeutycznej ważne jest nie tylko zrozumienie tego, co się wydarzyło, ale także przetworzenie sposobu, w jaki doświadczenie zostało zapisane w układzie nerwowym.

Terapia EMDR wspiera naturalne procesy przetwarzania informacji w mózgu. Podczas terapii trudne wspomnienia związane z doświadczeniami medycznymi mogą zostać stopniowo zintegrowane z innymi sieciami 🧠 pamięci, dzięki czemu tracą swoją intensywność emocjonalną.

W praktyce oznacza to coś bardzo ważnego: przeszłe wydarzenia pozostają częścią historii życia, ale przestają wywoływać w ciele poczucie ciągłego zagrożenia.
Dzięki temu może powracać poczucie bezpieczeństwa – zarówno psychicznego, jak i somatycznego.

❗Warto pamiętać, że EMDR jest podejściem psychoterapeutycznym wymagającym odpowiedniego przygotowania klinicznego. Dlatego każda osoba rozważająca tę formę pracy powinna korzystać z pomocy specjalisty posiadającego profesjonalne szkolenie i doświadczenie w podejściu EMDR.

08/06/2026
30/05/2026

[OTWARTY TEKST] Przem*c rówieśnicza, treści nieodpowiednie dla wieku, presja bycia cały czas online i ciągłe FOMO. Dlaczego zgadzamy się na to, by nasze dzieci korzystały z grup na internetowych komunikatorach?

Z okazji Dnia Dziecka reportaż Mai Hawranek udostępniamy bezpłatnie dla wszystkich.

Przeczytajcie koniecznie ⭣

28/05/2026

5 mitów o EMDR, które wciąż krążą w środowisku terapeutycznym

Choć EMDR jest jednym z najlepiej przebadanych podejść w pracy z traumą i rekomendowanym przez międzynarodowe towarzystwa, wciąż spotykam się z mitami, które utrudniają terapeutom podjęcie decyzji o szkoleniu. Warto je uporządkować, bo często wynikają z nieporozumień, a nie z realnej praktyki klinicznej.

• Mit 1: EMDR to „technika”, a nie pełne podejście terapeutyczne.
W rzeczywistości to kompleksowy model pracy z pacjentem, obejmujący diagnozę, przygotowanie, stabilizację, przetwarzanie i integrację. To nie jest pojedynczy protokół, tylko cała mapa terapii.
• Mit 2: EMDR działa tylko w PTSD.
Badania i praktyka pokazują skuteczność także w pracy z lękiem, depresją, zaburzeniami osobowości, trudnościami wynikającymi z wczesnych doświadczeń i problemami regulacji emocji. To podejście transdiagnostyczne.
• Mit 3: EMDR to szybka metoda „na skróty”.
Proces bywa intensywny, ale nie jest uproszczony. Wymaga solidnego przygotowania pacjenta, pracy z zasobami i uważnego prowadzenia całego cyklu terapii.
• Mit 4: EMDR to tylko ruchy gałek ocznych.
Bilateralna stymulacja to jeden z elementów, ale kluczowe jest to, jak pracujemy z pamięcią, emocjami, przekonaniami i reakcjami ciała. Sama stymulacja bez całościowej struktury pracy EMDR nie jest terapią.
• Mit 5: EMDR jest „zbyt intensywne” dla większości pacjentów.
Dobrze przeprowadzona faza przygotowania i stabilizacji sprawia, że praca jest bezpieczna i dostosowana do możliwości pacjenta. To podejście, które można precyzyjnie regulować.

Który z tych mitów najczęściej słyszysz w swoim środowisku?

https://e-psyche.eu/szkolenia/emdr-p1/

Podstawa bezpiecznego przywiązania:„Dr Allan Schore, amerykański neuropsycholog, przyjmuje, że dziecko do trzeciego roku...
21/05/2026

Podstawa bezpiecznego przywiązania:

„Dr Allan Schore, amerykański neuropsycholog, przyjmuje, że dziecko do trzeciego roku życia uczy się radzić sobie z trudnymi emocjami dzięki temu, że jego prawa półkula (mózg emocjonalny) synchronizuje się z prawą półkulą matki. Jeśli ta wymiana nie jest wystarczająco dobra, bo np. matka jest odrętwiała, wycofana, pogrążona w swoim cierpieniu, to ta zdolność zostaje ograniczona i dziecko koncentruje się przede wszystkim na przetrwaniu, a nie na budowaniu relacji.”

prof. Katarzyna Schier

08/05/2026

"The body keeps the score."

You've heard the phrase. You've maybe read the book. But here's what Dr. Bessel van der Kolk has spent 50 years showing us:

→ Trauma is not the event. Trauma is what gets stuck in the body when the event was too much, too fast, or too soon.

→ The thinking brain (prefrontal cortex) goes offline during trauma. The body remembers what the mind couldn't process.

→ Insight is not enough. You can know exactly what happened to you and still be physiologically captive to it.

→ Healing requires bottom-up approaches: yoga, EMDR, neurofeedback, IFS, somatic experiencing, theatre, breath, touch.

This is not woo. This is neuroscience.

And it's why our work, and the work of our faculty including Dr. van der Kolk, focuses on the body as the entry point.

Have you read The Body Keeps The Score? What part landed hardest for you?

Adres

Bielsko-Biała
43-300

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Anna Galistl - Psycholog, Psychotraumatolog umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Anna Galistl - Psycholog, Psychotraumatolog:

Skróty

Udostępnij