Co to jest strona internetowa?

Leczenie Ran - Polish Journal of Wound Management, Olsztyn (2026)

08/08/2026

PL (EN below)

Zespół Klingsora to rzadka, ale poważna patologia wymagająca wielodyscyplinarnego podejścia. Piotr Wojda z kliniki psychiatrycznej w Kolonii przedstawia niezwykły przypadek kliniczny ilustrujący kompleksowość opieki nad pacjentem po samookaleczeniu narządów płciowych.

Czym jest zespół Klingsora? Celowe samookaleczenie narządów płciowych w przebiegu choroby psychicznej, szczególnie psychozy, bez intencji samobójczych.

Grupy ryzyka:

49% - schizofrenia i zaburzenia ze spektrum
19% - uzależnienia (ma*****na, kokaina)
16% - zaburzenia osobowości
15% - dysforia płciowa
9% - depresja
Przedstawiony przypadek: Pacjent 40 lat, psychoza wywołana kannabinoidami (1g marihuany dziennie od 16 roku życia). Samookaleczenie w wyniku halucynacji słuchowych - chciał chronić rodzinę przed "obcymi w domu".

Wyzwania pielęgnacyjne (klasyfikacja NANDA): ✓ Ryzyko samobójstwa - zapewnienie bezpieczeństwa ✓ Ryzyko infekcji rany - optymalne warunki gojenia ✓ Ryzyko infekcji pęcherza - długotrwała cewnikowanie ✓ Obniżona samoocena - redefiniowanie tożsamości męskiej

Kluczowe interwencje:

Opatrunek piankowy Biatain (5×7cm) bez plastrów
Bielizna siateczkowa stabilizująca opatrunek
Zwiększona podaż kalorii, białka, mikroelementów
Terapia relaksacyjna, konsultacje seksuologiczne
Długoterminowa psychoterapia indywidualna
Autor podkreśla: Holistyczna opieka nad pacjentem to nie tylko pielęgnacja rany, ale także wsparcie psychospołeczne w obliczu długotrwałych konsekwencji samookaleczenia.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-3-6/
____
EN
Klingsor syndrome is rare but serious pathology requiring multidisciplinary approach. Piotr Wojda from psychiatric clinic in Cologne presents remarkable clinical case illustrating care complexity for patient after ge***al self-mutilation.

What is Klingsor syndrome? Deliberate ge***al self-mutilation during mental illness, especially psychosis, without suicidal intent.

Risk groups:

49% - schizophrenia and spectrum disorders
19% - substance use disorders (ma*****na, co***ne)
16% - personality disorders
15% - gender dysphoria
9% - depression
Presented case: 40-year-old patient, cannabinoid-induced psychosis (1g ma*****na daily since age 16). Self-harm due to auditory hallucinations - wanted to protect family from "strangers in home".

Nursing challenges (NANDA classification): ✓ Su***de risk - ensuring safety ✓ Wound infection risk - optimal healing conditions ✓ Bladder infection risk - long-term catheterization ✓ Reduced self-esteem - redefining male identity

Key interventions:

Biatain foam dressing (5×7cm) without plasters
Mesh underwear stabilizing dressing
Increased calorie, protein, micronutrient intake
Relaxation therapy, sexological consultations
Long-term individual psychotherapy
Author emphasizes: Holistic patient care isn't just wound management, but also psychosocial support facing long-term self-harm consequences.

Pielęgniarstwo Psychiatryczne
Zespół Klingsora
Opieka Wieloprofesjonalna
Psychiatric Nursing
Klingsor Syndrome
Multidisciplinary Care

28/06/2026

Sesja plakatowa na ostatnim Kongresie Leczenia Ran 2026 w Łochowie

07/06/2026

PL (EN below)

Oto fascynujący przypadek kliniczny 64-letniej pacjentki, która doznała odmrożeń trzeciego stopnia goleni i stóp. Mimo dramatycznej sytuacji zdrowotnej i początkowej propozycji amputacji, pacjentka odmówiła zgody na zabieg, co zmusiło zespół medyczny do opracowania alternatywnej strategii terapeutycznej.

Ten przypadek dowodzi, że nowoczesne metody leczenia ran mogą znacząco poprawić jakość życia pacjentów, skrócić czas hospitalizacji i zmniejszyć koszty całościowej terapii.

Zapraszamy do lektury pełnego artykułu, który stanowi cenny wkład w wiedzę na temat zaawansowanych metod terapii trudno gojących się ran termicznych.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-3-5/
____________________________
Innovative Approach to Treating Severe Lower Limb Frostbite

A compelling clinical case of a 64-year-old patient who suffered third-degree frostbite of the shins and feet. Despite the critical situation and initial amputation recommendation, the patient refused surgery, prompting the medical team to develop an alternative therapeutic strategy.
This case demonstrates that modern wound treatment methods can significantly improve patients' quality of life, reduce hospital stays, and decrease overall treatment costs.

Leczenie Ran
Terapia Ran
Odmrożenia
Przeszczep Skóry
Odbudowa Tkanek
NPWT
Wound Care
Wound Healing
Frostbite
Skin Graft
Tissue Reconstruction

07/05/2026

📢 𝗦𝘁𝗮𝗻𝗼𝘄𝗶𝘀𝗸𝗼 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗶𝗲𝗴𝗼 𝗧𝗼𝘄𝗮𝗿𝘇𝘆𝘀𝘁𝘄𝗮 𝗟𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗥𝗮𝗻 𝘄 𝘀𝗽𝗿𝗮𝘄𝗶𝗲 𝗸𝗼𝗻𝗶𝗲𝗰𝘇𝗻𝗼ś𝗰𝗶 𝘂𝘁𝘄𝗼𝗿𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗼𝗱𝗱𝘇𝗶𝗮łó𝘄 𝘀𝘁𝗼𝗽𝘆 𝗰𝘂𝗸𝗿𝘇𝘆𝗰𝗼𝘄𝗲𝗷 📢

04/05/2026

PL (EN below)

Rzeczywistość wirtualna w leczeniu ran przewlekłych – przełom w niefarmakologicznym zarządzaniu bólem

Ból towarzyszący zmianom opatrunków i oczyszczaniu ran jest poważnym problemem klinicznym – według badań aż 74% pacjentów zgłasza umiarkowany do silnego bólu podczas zabiegów, a 36% doświadcza bólu silnego. Tradycyjne podejście farmakologiczne, mimo skuteczności, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych i rosnącymi obawami dotyczącymi bezpieczeństwa długotrwałego stosowania analgetyków.

Analiza siedmiu randomizowanych badań klinicznych wykazała, że technologia VR skutecznie redukuje odczuwalny ból zabiegowy o 1,3-3 punkty w skali VAS/NRS. Co istotne, VR nie tylko zmniejsza intensywność bólu, ale również obniża poziom lęku przed zabiegiem, poprawia współpracę pacjentów z personelem medycznym oraz może eliminować potrzebę stosowania farmakoterapii podczas krótkich procedur.

Mechanizm działania VR opiera się na zjawisku dystrakcji – technologia odwraca uwagę pacjenta od nieprzyjemnych bodźców związanych z zabiegiem, angażując zmysły wzroku i słuchu w wirtualnym, trójwymiarowym środowisku. Ta nieinwazyjna metoda jest szczególnie skuteczna podczas krótkich procedur związanych z leczeniem ran przewlekłych, w tym owrzodzeń żylnych.

Autorzy podkreślają szczególny potencjał implementacji VR w warunkach ambulatoryjnych i domowych, gdzie możliwości multimodalnego zarządzania bólem są często ograniczone. Nowoczesne, przenośne urządzenia VR stają się skalowalnym rozwiązaniem dla różnych środowisk klinicznych.

Zapraszam do lektury pełnego artykułu – cennego źródła wiedzy dla wszystkich specjalistów poszukujących innowacyjnych, niefarmakologicznych metod poprawy komfortu pacjentów podczas leczenia ran.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-4-5/
____________________________
Virtual Reality in Chronic Wound Care – A Breakthrough in Non-Pharmacological Pain Management

Pain accompanying dressing changes and wound debridement is a serious clinical problem – research shows that 74% of patients report moderate to severe pain during procedures, with 36% experiencing severe pain. Traditional pharmacological approaches, despite their effectiveness, carry risks of adverse effects and growing concerns about long-term analgesic safety.

Analysis of seven randomized clinical trials demonstrated that VR technology effectively reduces perceived procedural pain by 1.3-3 points on the VAS/NRS scale. Importantly, VR not only decreases pain intensity but also reduces pre-procedural anxiety, improves patient cooperation with medical staff, and may eliminate the need for pharmacotherapy during short procedures.

VR's mechanism of action is based on distraction – the technology diverts patient attention from unpleasant procedure-related stimuli by engaging visual and auditory senses in a virtual, three-dimensional environment. This non-invasive method is particularly effective during short procedures related to chronic wound treatment, including venous ulcers.

The authors emphasize VR's particular implementation potential in outpatient and home settings, where multimodal pain management options are often limited. Modern, portable VR devices are becoming a scalable solution for various clinical environments.

Wirtualna Rzeczywistość
Zarządzanie Bólem
Metody Niefarmakologiczne
Inowacje w Medycynie
Virtual Reality
Pain Management
Non Pharmacological Methods
Medical Innovation

16/04/2026

PL (EN below)

Osocze bogatopłytkowe w leczeniu odleżyn – przyszłość terapii biologicznej ran przewlekłych

W czasopiśmie "Leczenie Ran" prezentujemy kompleksowy przegląd literatury dotyczący zastosowania osocza bogatopłytkowego (PRP) jako innowacyjnej terapii wspomagającej w leczeniu odleżyn.

Rany przewlekłe, w tym odleżyny, stanowią znaczące obciążenie ekonomiczne, społeczne i zdrowotne dla systemu opieki zdrowotnej, które dynamicznie rośnie wraz ze starzeniem się populacji. Pomimo postępów w nowoczesnych opatrunkach i technikach chirurgicznych, znaczna część ran nie goi się w oczekiwanym czasie, co prowadzi do przedłużonego leczenia, nawrotów i powikłań infekcyjnych.

Analiza trzech randomizowanych badań klinicznych obejmujących 207 pacjentów z odleżynami wykazała, że terapia PRP skutecznie wspomaga proces gojenia ran. Kluczowe korzyści to: szybsza redukcja powierzchni rany, zmniejszenie wysięku, skrócenie czasu leczenia i hospitalizacji oraz redukcja markerów zapalnych. Co istotne, całkowity koszt leczenia metodą PRP był niższy o jedną trzecią w porównaniu ze standardową terapią.

Mechanizm działania PRP opiera się na dostarczaniu wysokich stężeń czynników wzrostu i cytokin, które stymulują proliferację komórek, różnicowanie i tworzenie tkanki. Terapia ta jest bezpieczna – w analizowanych badaniach nie odnotowano żadnych działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych.

Najlepsze efekty uzyskano w kombinacji PRP z terapią podciśnieniową ran – średni czas gojenia wynosił 29 dni w grupie PRP w porównaniu do 38 dni w grupie kontrolnej, przy skuteczności terapii wynoszącej 95,56% vs 80%.

Jednym z wyzwań pozostaje brak standaryzacji protokołów przygotowania PRP, co ogranicza porównywalność badań. Autorzy podkreślają konieczność opracowania jednolitych, ustandaryzowanych procedur oraz prowadzenia dalszych wieloośrodkowych badań klinicznych.

Zapraszamy do lektury pełnego artykułu – cennego źródła wiedzy o przyszłości terapii biologicznej w leczeniu ran przewlekłych.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-4-6/

______

Platelet-Rich Plasma in Pressure Ulcer Treatment – The Future of Biological Wound Therapy

Chronic wounds, including pressure ulcers, represent a significant economic, social, and health burden on healthcare systems, growing rapidly with population aging. Despite advances in modern dressings and surgical techniques, a substantial proportion of wounds fail to heal within expected timeframes, leading to prolonged treatment, recurrence, and infectious complications.

One challenge remains the lack of standardized PRP preparation protocols, limiting study comparability. Authors emphasize the need for uniform, standardized procedures and further multicenter clinical trials.

Osocze Bogatopłytkowe
Terapia Biologiczna
Medycyna Regeneracyjna
Inowacje w Medycynie
Platelet Rich Plasma
Biological Therapy
Regenerative Medicine
Medical Innovation

03/04/2026

Szanowni Państwo, Wielkanoc zbliża się wielkimi krokami. Życzymy Państwu radości, odnowy i chwil pełnych śmiechu oraz mamy nadzieję, że w tym okresie będą Państwo cieszyć się dobrym zdrowiem i energią
Życzy Redakcja „Leczenie Ran | Polish Journal of Wound Management”
___

Ladies and Gentlemen, Easter is just around the corner. We wish you joy, renewal, and moments filled with laughter, and hope you stay healthy and vibrant this season

Best wishes from the Editorial Office of “Leczenie Ran | Polish Journal of Wound Management”

28/03/2026

PL (EN below)

W czasopiśmie "Leczenie Ran" prezentujemy przełomowe badanie dotyczące zastosowania wskaźnika kostka-ramię (ABI) w ocenie ryzyka rozwoju niedokrwiennych odleżyn u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii.

Badanie prospektywne przeprowadzone na grupie 120 pacjentów w stanie krytycznym ujawniło kluczowe czynniki ryzyka rozwoju odleżyn w okolicy pięt. Mimo standardowej profilaktyki, zgodnej z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran, u 23,14% badanych rozwinęły się odleżyny szpitalne.

Najważniejsze wnioski z badania wskazują, że zaburzenia perfuzji obwodowej, oceniane za pomocą ABI, stanowią istotny czynnik predykcyjny odleżyn pięt. Pacjenci z niskimi wartościami ABI, wskazującymi na chorobę tętnic obwodowych, byli szczególnie narażeni na rozwój odleżyn. Co istotne, badanie wykazało również, że stosowanie wlewu katecholamin znacząco zwiększa ryzyko rozwoju odleżyn poprzez zmniejszenie perfuzji obwodowej.

Autorzy podkreślają, że odleżyny rozwijające się u pacjentów w stanie krytycznym nie są wynikiem zaniedbań w opiece, lecz nieuniknioną konsekwencją wieloczynnikowego procesu chorobowego. Kluczowe znaczenie mają: ciężki stan kliniczny, unieruchomienie, niewydolność wielonarządowa oraz specyficzna farmakoterapia.

Badanie dowodzi, że ABI jest rzetelną, tanią i skuteczną metodą wczesnej identyfikacji zaburzeń krążenia obwodowego, co pozwala na wcześniejsze wdrożenie ukierunkowanych strategii zapobiegawczych u pacjentów wysokiego ryzyka.

Zapraszam do lektury pełnego artykułu – cennego źródła wiedzy dla zespołów intensywnej terapii i wszystkich specjalistów zajmujących się profilaktyką i leczeniem odleżyn.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-4-2/
___________

The "Polish Journal of Wound Management" presents groundbreaking research on the use of the ankle-brachial index (ABI) in assessing the risk of ischemic pressure ulcer development in intensive care unit patients.

A prospective study conducted on 120 critically ill patients revealed key risk factors for heel pressure ulcer development. Despite standard prevention measures following Polish Wound Management Association recommendations, 23.14% of subjects developed hospital-acquired pressure injuries.

The most important findings indicate that peripheral perfusion disorders, assessed using ABI, represent a significant predictive factor for heel ulcers. Patients with low ABI values indicating peripheral arterial disease were particularly at risk. Importantly, the study also demonstrated that catecholamine infusion significantly increases pressure ulcer risk by reducing peripheral perfusion.

The authors emphasize that pressure ulcers developing in critically ill patients are not the result of care negligence but an unavoidable consequence of a multifactorial disease process. Key factors include critical clinical condition, immobilization, multi-organ failure, and specific pharmacotherapy.

The study proves that ABI is a reliable, cost-effective method for early identification of peripheral circulation disorders, enabling earlier implementation of targeted preventive strategies in high-risk patients.

Odleżyny Pięt
Wskaźnik Kostka Ramię
Intensywna Terapia
Profilaktyka Odleżyn
Heel Pressure Ulcers
Ankle Brachial Index
Intensive Care
Pressure Ulcer Prevention

15/03/2026

PL (EN below)

Kompleksowa ocena pacjentów z owrzodzeniami żylnymi – jak skutecznie monitorować proces leczenia?

W czasopiśmie "Leczenie Ran" prezentujemy kluczowe narzędzia diagnostyczne wykorzystywane w codziennej praktyce klinicznej przy leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej. Artykuł opisuje dwa przypadki pacjentek z owrzodzeniami goleni, u których zastosowano równolegle trzy uznane skale oceny: CEAP, VCSS oraz Villalta.

Przewlekła choroba żylna i towarzyszące jej owrzodzenia stanowią poważny problem zdrowotny – charakteryzują się długim czasem gojenia i wysokim wskaźnikiem nawrotów sięgającym nawet 70%. W prezentowanych przypadkach dzięki kompleksowemu podejściu terapeutycznemu – łączącemu kompresjoterapię, specjalistyczne opatrunki, antyseptyki oraz edukację pacjentów – uzyskano całkowite wygojenie ran w 9. i 10. tygodniu leczenia.

Kluczowym wnioskiem z badania jest wykazanie, że stosowane skale nie są zamienne, lecz komplementarne. Klasyfikacja CEAP pozwala precyzyjnie określić stan wyjściowy i końcowy, VCSS odzwierciedla zmiany morfologiczne i stopniową poprawę miejscową, natomiast skala Villalta jest szczególnie czuła na poprawę subiektywnych objawów i jakości życia pacjentów.

Równoległe stosowanie wszystkich trzech narzędzi dostarcza pełniejszego obrazu klinicznego, wspiera skuteczne monitorowanie procesu terapeutycznego i może istotnie przyczynić się do zmniejszenia ryzyka nawrotów owrzodzeń. To praktyczne podejście ma szczególne znaczenie dla zespołów pielęgniarskich i lekarskich zajmujących się opieką nad pacjentami z przewlekłymi ranami.

Zachęcam do lektury pełnego artykułu – cennego źródła wiedzy dla wszystkich specjalistów zajmujących się leczeniem ran naczyniowych.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-3-4/
_____________________
Comprehensive Assessment of Patients with Venous Ulcers – How to Effectively Monitor Treatment?

In "Polish Journal of Wound Management", we present key diagnostic tools used in daily clinical practice for treating chronic venous insufficiency. The article describes two cases of patients with leg ulcers where three validated assessment scales were applied simultaneously: CEAP, VCSS, and Villalta.

Chronic venous disease and associated ulcers represent a serious health problem – characterized by long healing times and high recurrence rates reaching up to 70%. In the presented cases, through a comprehensive therapeutic approach combining compression therapy, specialized dressings, antiseptics, and patient education, complete wound healing was achieved at weeks 9 and 10 of treatment.

The key finding of the study demonstrates that these scales are not interchangeable but complementary. The CEAP classification enables precise determination of baseline and final status, VCSS reflects morphological changes and gradual local improvement, while the Villalta scale is particularly sensitive to improvement in subjective symptoms and patients' quality of life.

Simultaneous use of all three tools provides a more comprehensive clinical picture, supports effective monitoring of the therapeutic process, and may significantly contribute to reducing the risk of ulcer recurrence. This practical approach is particularly valuable for nursing and medical teams caring for patients with chronic wounds.

Przewlekła Niewydolność Żylna
Skala VCSS
Skala Villalta
Pielęgniarstwo Zabiegowe
Chirurgia Ogólna
Chronic Venous Insufficiency
VCSS Scale
Villalta Scale
Clinical Nursing
General Surgery

27/02/2026

PL (EN below)

Zespół Klingsora to rzadka, ale poważna patologia wymagająca wielodyscyplinarnego podejścia. Piotr Wojda z kliniki psychiatrycznej w Kolonii przedstawia niezwykły przypadek kliniczny ilustrujący kompleksowość opieki nad pacjentem po samookaleczeniu narządów płciowych.

Czym jest zespół Klingsora? Celowe samookaleczenie narządów płciowych w przebiegu choroby psychicznej, szczególnie psychozy, bez intencji samobójczych.

Grupy ryzyka:

49% - schizofrenia i zaburzenia ze spektrum
19% - uzależnienia (ma*****na, kokaina)
16% - zaburzenia osobowości
15% - dysforia płciowa
9% - depresja
Przedstawiony przypadek: Pacjent 40 lat, psychoza wywołana kannabinoidami (1g marihuany dziennie od 16 roku życia). Samookaleczenie w wyniku halucynacji słuchowych - chciał chronić rodzinę przed "obcymi w domu".

Wyzwania pielęgnacyjne (klasyfikacja NANDA): ✓ Ryzyko samobójstwa - zapewnienie bezpieczeństwa ✓ Ryzyko infekcji rany - optymalne warunki gojenia ✓ Ryzyko infekcji pęcherza - długotrwała cewnikowanie ✓ Obniżona samoocena - redefiniowanie tożsamości męskiej

Kluczowe interwencje:

Opatrunek piankowy Biatain (5×7cm) bez plastrów
Bielizna siateczkowa stabilizująca opatrunek
Zwiększona podaż kalorii, białka, mikroelementów
Terapia relaksacyjna, konsultacje seksuologiczne
Długoterminowa psychoterapia indywidualna
Autor podkreśla: Holistyczna opieka nad pacjentem to nie tylko pielęgnacja rany, ale także wsparcie psychospołeczne w obliczu długotrwałych konsekwencji samookaleczenia.

Pełny artykuł / Full article: https://pjwm.mocmedia.eu/leczenie-ran-2025-22-3-6/

—

Klingsor syndrome is rare but serious pathology requiring multidisciplinary approach. Piotr Wojda from psychiatric clinic in Cologne presents remarkable clinical case illustrating care complexity for patient after ge***al self-mutilation.

What is Klingsor syndrome? Deliberate ge***al self-mutilation during mental illness, especially psychosis, without suicidal intent.

Risk groups:

49% - schizophrenia and spectrum disorders
19% - substance use disorders (ma*****na, co***ne)
16% - personality disorders
15% - gender dysphoria
9% - depression
Presented case: 40-year-old patient, cannabinoid-induced psychosis (1g ma*****na daily since age 16). Self-harm due to auditory hallucinations - wanted to protect family from "strangers in home".

Nursing challenges (NANDA classification): ✓ Su***de risk - ensuring safety ✓ Wound infection risk - optimal healing conditions ✓ Bladder infection risk - long-term catheterization ✓ Reduced self-esteem - redefining male identity

Key interventions:

Biatain foam dressing (5×7cm) without plasters
Mesh underwear stabilizing dressing
Increased calorie, protein, micronutrient intake
Relaxation therapy, sexological consultations
Long-term individual psychotherapy
Author emphasizes: Holistic patient care isn't just wound management, but also psychosocial support facing long-term self-harm consequences.

Pielęgniarstwo Psychiatryczne
Zespół Klingsora
Opieka Wieloprofesjonalna
Psychiatric Nursing
Klingsor Syndrome
Multidisciplinary Care

Leczenie Ran - Polish Journal of Wound Management

08/08/2026

28/06/2026

07/06/2026

07/05/2026

04/05/2026

16/04/2026

03/04/2026

28/03/2026

15/03/2026

27/02/2026

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu