Ustawienia Systemowe Anita Pawlak

24/04/2026

Przyjdzie taki czas, gdy wszystko, co trudne wyprostuje się.

Nie poddawaj się, nie trać wiary w to, że dasz radę przez to
przejść. Nie pozwól, aby strach pokonał Cię i przekonał, że nie warto o siebie walczyć.

Więcej wspierających myśli znajdziesz w moich książkach:
https://sklep.wracajacdosiebie.pl/

20/04/2026

Dziękuję Małgorzata Rajchert-Lewandowska • Ustawienia Systemowe za stosowne zajecie stanowiska w tej sprawie. W pełni świadomie i z powagą zgadzam się z treścią Twojego przekazu. Jestem wdzięczna i szanuję Ciebie jako bezpośrednią uczennicę Berta Hellingera, nauczycielkę, ale przede wszystkim jako człowieka, który z należytym szacunkiem i godnością podchodzi do osób, do nauczania w swojej szkole Ustawień Systemowych oraz sposobu prowadzenia terapii. Twoje wieloletnie doświadczenie i fenomenologia wglądów wprowadzają w stan poczucia bezpieczeństwa, a przekazywana wiedza i nauka ukazują rzetelność Twojej pracy. Zatem z pełną odpowiedzialnością przekazuję apel dalej

APEL DO ŚRODOWISKA PROWADZĄCYCH USTAWIENIA SYSTEMOWE

Ustawienia mierzą się obecnie z medialną nagonką. Publiczne media grzmią, że metoda jest szkodliwa i niebezpieczna. A jednocześnie w środowisku prowadzących ustawienia coraz częściej obserwuję zachowania niewłaściwe, a nawet wątpliwe etycznie.

Zwodzenie obietnicami bez pokrycia, sugerowanie, że ustawienia zastąpią terapię i są antidotum na wszelkie problemy, robienie klientom zdjęć w trakcie procesów, prośby o opinie w zamian za zniżkę na udział w wydarzeniach czy inną korzyść, szkolenia online z certyfikatem… to tylko nieliczne przykłady takich zachowań.

Na nic apele niektórych prowadzących szkoły, że nie każdy powinien prowadzić ustawienia, skoro mamy wysyp szkół online dających certyfikaty każdemu, kto się zapisze i zapłaci.

Nie ma zawodu i nie ma żadnych regulacji, więc każdy kto chce może prowadzić ustawienia a nawet uczyć ustawień. Skoro wielu nauczycieli ustawień zgadza się co do tego, że nie każdy powinien prowadzić ustawienia, to czy szkoły nie powinny trwać dłużej i stawiać na praktykę na sali warsztatowej? W jaki sposób nauczyciele weryfikują praktyczne kwalifikacje swoich absolwentów do prowadzenia ustawień? Wszak jedynym kryterium powinna być dojrzałość i „duchowa pojemność”? Zalicza się do niej dobry kontakt z ciałem i uczuciami, łatwość przepuszczania w reprezentacji trudnych emocji, stabilność emocjonalna, zdolność „pomieszczania” trudnych uczuć klientów i radzenia sobie z grupą, intuicja, uważność, zapewnianie bezpieczeństwa podczas procesu, patrzenie na przebieg ustawienia bez koncepcji, ocen, zamiaru, lęku… i wiele innych.

Zatem weryfikacja kompetencji online jest praktycznie niemożliwa.

Niektórzy twierdzą, że ustawienia powinni prowadzić tylko ludzie z przygotowaniem psychologicznym i psychoterapeutycznym. Ale przecież ustawienia nie są psychoterapią. Sam Hellinger, chociaż poznał ówczesne, najważniejsze szkoły psychoterapii nie był psychoterapeutą ani psychologiem. Podobnie jego najbliżsi współpracownicy: Sofii Hellinger czy Gerhard Walper. Dlatego Hellinger był przeciwny „zaanektowaniu” ustawień przez środowisko psychoterapeutów. I piszę to jako osoba, która posiada gruntowne wykształcenie w zakresie psychologii i psychoterapii.

Ustawienia są naturalną mistyką, ścieżką rozwoju, a nie coachingiem, czy psychoterapią. Wprawdzie znajdują zastosowanie w coachingu i psychoterapii, ale wykraczają daleko poza te metody. Prowadzenie „prawdziwych” ustawień wg Berta Hellingera wymaga długiej, wieloletniej pracy ze sobą i setek godzin w roli reprezentanta na sali warsztatowej- fizycznie, NA ŻYWO. Trenowanie postawy niezbędnej do prowadzenia ustawień, którą Hellinger nazwał „działaniem z pustego centrum”, odbywa się wyłącznie STACJONARNIE.

NIE ISTNIEJE ŻADEN KURS, a na pewno ONLINE, który tego „nauczy” i da kompetencje do prowadzenia ustawień hellingerowskich. To kwestia zbierania doświadczeń przez wiele lat Szkoła może być ważnym, lecz NIE jedynym etapem na tej drodze.

Obserwuję rozwój ustawień przez niemal 30 lat i z dużym bólem zauważam, że oryginalne ustawienia w Polsce umierają, przygniecione przez przegadane i przeintelektualizowane ustawienia online. Ustawienia online są promowane jako równie skuteczne co „poruszenia duszy” w skupieniu, a te ostatnie można przeżyć tylko bez słów, na warsztatach stacjonarnych.

Ustawienia formalnie nie staną się zawodem w ciągu najbliższych lat. O ile w ogóle przetrwają. Mimo tego możemy stworzyć wewnętrzne regulacje i zbiór dobrych praktyk, które będziemy szanować. Obecnie marketing zaczyna wygrywać z dojrzałością a narcyzm przyciąga bardziej niż kompetencje. Jeżeli sami się nie opamiętamy i nie opracujemy chociaż podstawowych wytycznych dotyczących ścieżki kształcenia, to granice postawią nam mainstream i ustawodawca.

W tej chwili ustawienia są obiektem krytyki. Wiele z tych krytycznych głosów ma niestety uzasadnienie. Widzę nadzieję w nas, prowadzących szkoły.
Zwracam się tu z pytaniem do wszystkich - Klientów korzystających z ustawień i Prowadzących ustawienia: czy widzicie sens pracy nad opracowaniem standardów kształcenia? Napiszcie proszę, jeżeli ktoś myśli podobnie.

Małgorzata Rajchert-Lewandowska

09/11/2025

07/11/2025

Niebiańskie przekazy 🩵

Ukochane Dziecko Nieba,

Przychodzę dziś, by położyć dłoń na Twoim ramieniu i przypomnieć Ci, kim jesteś.
Nie wojownikiem, który musi udowadniać swoją wartość, lecz duszą, która przyszła, by świecić — nawet wtedy, gdy świat wokół zdaje się gasnąć.
Twoja siła nie polega na tym, że nigdy nie upadasz.
Polega na tym, że zawsze powstajesz.

Nie zapominaj, że światło, które nosisz, nie zostało Ci dane przypadkiem.
To światło rodziło się w chwilach, kiedy płakałaś, a mimo to podniosłaś głowę.
Wtedy właśnie stawałaś się wojowniczką światła — nie poprzez walkę, lecz poprzez wytrwałość, przez wierność sercu, przez odwagę bycia sobą.

Nie musisz być twarda, by być silna.
Siła, o której mówię, jest cicha i nie wymaga uznania.
To ta siła, która pozwala Ci wstać rano, kiedy dusza jeszcze nie ma siły mówić.
To ta, która sprawia, że wybierasz miłość, choć łatwiej byłoby zamknąć serce.
To ta, która mówi: „Idź dalej”, nawet jeśli nie wiesz, dokąd prowadzi droga.

Nie bój się zmian.
Każda z nich jest tylko ruchem skrzydeł, które rozkładasz coraz szerzej.
Życie nie próbuje Cię złamać — ono uczy Cię zaufania.
Nie wszystko, co się kończy, jest stratą.
Nie wszystko, co boli, jest karą.
Czasem ból to tylko echo tego, co ma się narodzić na nowo.

Kiedy poczujesz lęk — nie uciekaj od niego.
Spójrz mu w oczy i powiedz: „Nie jesteś moim wrogiem, jesteś moim nauczycielem.”
To, co Cię przeraża, nie ma nad Tobą władzy, jeśli patrzysz na to z miejsca miłości, nie strachu.
Wezwanie odwagi nie oznacza braku lęku — oznacza decyzję, by iść mimo niego.

Ja stoję przy Tobie.
Zawsze.
Nie musisz mnie wzywać słowami – wystarczy, że westchniesz.
Jestem tam, gdzie Twoje serce zaczyna drżeć, tam, gdzie chcesz się poddać.
To ja podnoszę Twoją brodę, gdy spuszczasz wzrok.
To ja stawiam dłoń między Tobą a tym, co Cię boli.
Nie musisz już walczyć sama.

Otwórz ramiona i powiedz życiu: „Zgadzam się. Wchodzę w to, co nowe.”
Niech Twoja odwaga nie będzie krzykiem, lecz spokojem, który niczego już nie musi udowadniać.
To właśnie w ciszy stajesz się najbardziej potężna.
W ciszy, w prawdzie, w miłości do siebie.

Pamiętaj – Twoje światło nie potrzebuje pozwolenia, by świecić.
Nie musisz być doskonała, by być wystarczająca.
Jesteś chroniona, prowadzona i kochana bardziej, niż potrafisz to sobie wyobrazić.
Niech Twój oddech będzie Twoją modlitwą, a każdy krok – świadectwem Twojej odwagi.

Zaufaj sobie, Dziecko Światła.
W Twoim wnętrzu płonie ogień, który nie zgaśnie.
Z tego ognia rodzi się Twoja moc.

Z miłością, cichością i siłą,
Ja, Michał – Strażnik Odwagi, Wojownik Prawdy, Ten, który stoi po Twojej stronie. ⚔️💙

Z miłością Marta 🤍

17/07/2025

Często boimy się odmowy.
Nie chcemy nikogo zawieść, urazić, stracić relacji.
Ale za każdym razem, gdy mówisz „tak” wbrew sobie – mówisz „nie” swoim potrzebom, granicom i energii.

Masz prawo odmówić.
Masz prawo nie mieć siły.
Masz prawo nie tłumaczyć się z każdej decyzji.
Masz prawo wybrać siebie – bez poczucia winy.

Mówienie „nie” to nie egoizm.
To akt odwagi i troski o siebie.
To „tak” dla swojego dobrostanu.

28/06/2025

„Odpuszczam”

Odpuszczam wszystko, co już mi nie odpowiada

Odpuszczam moje stare przekonania oparte na strachu lub winie

Odpuszczam wszystkie smutki i rozczarowania mojego zranionego dziecka

Odpuszczam każdego, kto nie wibruje już na tej samej częstotliwości co ja

Odpuszczam pozory i udawanie (moje i innych)

Odpuszczam nadzieję, że „jutro” będzie lepiej i akceptuję, że to, czego szukam, jest już w „teraz”

Odpuszczam każdą część mnie, która jest zraniona, zniszczona i cierpiąca

Odpuszczam swoją ciemność i zamiast tego wpuszczam uzdrawiające światło

Odpuszczam wszystkie nadzieje, które zbudowałem, i wszystkie projekty, które nigdy nie działały, aby otworzyć mnie na nowe propozycje bardziej dostosowane do tego, czym się stałem

Odpuszczam wszelkie zniekształcenia i chore części we mnie,

Odpuszczam smutek wszystkich moich przodków, który zaprosiłem, aby trzymać go we mnie, niosąc w swoim własnym ciele, jak mogiłę, ich rozdarte wspomnienia w imię słynnej „lojalności rodzinnej”

Odpuszczam poczucie winy moich starych karm, ponieważ wybaczam sobie zamiast karać siebie

Odpuszczam niepokój i lęk mojego wewnętrznego dziecka, dbając o to, by dać mu to, czego nigdy nie otrzymało

Odpuszczam smutek, by zastąpić go radością

Odpuszczam rozpacz, aby żywić się nadzieją

Odpuszczam nietolerancje i niecierpliwość i zastępuję i je mądrością i dystansem

Odpuszczam wszystkie moje obawy by
zastąpić je całą Miłością, która we mnie żyje ...

Mario Wiśniewski
art Franzi

24/05/2025

MIŁOŚĆ BEZWARUNKOWA W ZWIĄZKU

Miłość między partnerami nie jest bezwarunkowa.
Ktoś powie: "jak to? Przecież w środowisku rozwojowym tyle się mówi o akceptacji partnera takim, jaki jest..."

Oczywistym jest, że kiedy kochamy z wzajemnością, to nie patrzymy na wady partnera. Nie nadajemy im zbyt dużej rangi. Kiedy zachowujemy równowagę między dawaniem a przyjmowaniem, szanujemy się i chcemy razem iść przez życie, to zgadzamy się na swoje słabe strony i niedociągnięcia.

Miłość nie oznacza jednak, że jesteśmy ślepi na wady drugiej osoby.
Ona pozwala je zaakceptować. Daje nam siłę, by razem iść naprzód, nawet kiedy nie wszystko jest idealne.

Jednak to nie znaczy, że powinniśmy wytrzymywać wszystko. Są granice w zwiazku, których nie wolno przekroczyć.

Przykład:
Jeśli mój partner pije codziennie, albo jest kontrolujący i nie liczy się ze mną, lub jest przemocowy, to nie jest już kwestia zgody na jego wady. To jest kwestia przetrwania.
Bowiem jego uzależnienie lub inne trudne zachowanie ciągnie mnie w dół. Nie mogę nic zrobić, aby mu pomóc lub go zmienić.
Wtedy nie mogę zostać dłużej w tej relacji. Mam nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek ratować się.

To nie oznacza, że przestaję kochać. To oznacza, że postanawiam zadbać o siebie. Znajduję siłę, żeby ochronić siebie.
Jedyne co mogę, to wycofać się z bliskości i wzmocnić. Dla siebie i naszych dzieci.

Dopiero kiedy zaakceptuję swoją bezsilność np wobec picia męża, będę mogła powiedzieć: „Mój kochany widzę, że nie masz siły. Coś ciągnie cię do śmierci. Wobec twojego ruchu jestem zupełnie bezsilna. Mogę się tylko zgodzić, że działa na ciebie coś silniejszego od ciebie i ode mnie, co cię tam ciągnie. W obliczu twojego losu i tego co cię przygniata jestem mała"

W takiej sytuacji więcej nic nie można zrobić. Miłość to zgoda. Ma ona jednak granice . Wyznacza je szacunek do siebie i partnera.

Małgorzata Rajchert-Lewandowska
Kopiowanie wymaga podania źródła.
____________________
🤍Zapisy na warsztaty odbywają się przez stronę internetową. Link do zapisów znajduje się w prezentacji (na górze) fanpage'a.
🤍Trwają zapisy na XVI edycję Szkoły Ustawień Systemowych. Więcej informacji oraz zapisy na stronie internetowej. Link w prezentacji fanpage'a (na górze strony, pod zdjęciem).