25/09/2026
DIPYLIDIOZA: TASIEMIEC, KTÓRY MOŻE BYĆ PRZENOSZONY PRZEZ PCHŁY
Dipylidioza to choroba pasożytnicza wywoływana przez Dipylidium caninum, nazywanego tasiemcem psim lub ogórkowym. Pasożyt występuje przede wszystkim u psów i kotów, ale może również zakazić człowieka.
Co ciekawe, do zakażenia człowieka dochodzi najczęściej nie przez bezpośredni kontakt z psem lub kotem, lecz przez przypadkowe połknięcie zakażonej pchły. Z tego powodu przypadki dipylidiozy częściej opisuje się u dzieci mających bliski kontakt ze zwierzętami.
MOŻLIWE OBJAWY:
• świąd w okolicy odbytu
• bóle brzucha
• nudności
• biegunka lub luźniejsze stolce
• zmniejszenie apetytu
• obecność członów tasiemca w kale lub w okolicy odbytu
Charakterystyczne człony pasożyta mogą przypominać ziarenka ryżu lub pestki ogórka. Zakażenie może również przebiegać bez wyraźnych objawów.
JAK OGRANICZYĆ RYZYKO?
Samo zwalczenie pcheł na zwierzęciu może nie wystarczyć. Jaja, larwy i poczwarki pcheł mogą znajdować się również w domu: w legowiskach, dywanach, szczelinach podłogi czy na kanapie.
Dlatego ważne jest:
• zabezpieczenie wszystkich psów i kotów odpowiednim preparatem przeciwpchelnym
• regularne odkurzanie miejsc, w których przebywają zwierzęta
• pranie legowisk, koców i posłań
• przy większej infestacji, również zwalczanie pcheł w otoczeniu
Pies lub kot może ponownie zarazić się Dipylidium caninum, połykając zakażoną pchłę podczas wylizywania sierści.
MOJE PODEJŚCIE
Osobiście podchodzę ostrożnie do trzymania zwierząt w przestrzeni domowej, szczególnie tam, gdzie są małe dzieci. Jeśli zwierzę mieszka w domu, szczególnie ważne są regularna opieka weterynaryjna, zwalczanie pcheł oraz odpowiednia higiena.
Samo posiadanie psa lub kota nie oznacza jednak, że do zakażenia dojdzie.
Materiał ma charakter edukacyjno-informacyjny i nie zastępuje diagnostyki ani konsultacji lekarskiej lub weterynaryjnej.
Opracował: Ascaris Piotr Warchoł
Edukacja zdrowotna • dietetyka • naturopatia
Więcej informacji:
https://vitaflowclinic.pl/naturopata-rzeszow-piotr-warchol-ascaris
Źródła: Literatura z zakresu parazytologii medycznej i weterynaryjnej.