14/06/2026
„𝗧𝗿𝘂𝗱𝗻𝗲 𝘀𝘇𝗲𝘀𝗰 𝗹𝗮𝘁 𝗦𝗣𝗭𝗢𝗭 𝘄 𝗦𝗮𝗻𝗼𝗸𝘂, 𝘄𝗶𝗲𝗹𝗲 𝗽𝗼𝘄𝗼𝗱𝗼́𝘄 𝗱𝗼 𝘀𝗮𝘁𝘆𝘀𝗳𝗮𝗸𝗰𝗷𝗶 𝗼𝗿𝗮𝘇 𝘇𝗮𝗴𝗿𝗼𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝘄𝘆𝗻𝗶𝗸𝗮𝗷𝗮𝗰𝗲 𝘇 𝗸𝗿𝘆𝘇𝘆𝘀𝘂 𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺𝘂 𝗼𝗰𝗵𝗿𝗼𝗻𝘆 𝘇𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗮”
Ostatnie sześć lat było dla SPZOZ w Sanoku okresem wyjątkowym. Czasem pełnym wyzwań, odpowiedzialności, trudnych decyzji i codziennej pracy na rzecz bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców Powiatu Sanockiego.
Był to okres, w którym przyszło nam zmierzyć się z pandemią COVID-19, największym od lat kryzysem finansowym publicznej ochrony zdrowia, niedoborem kadr medycznych, gwałtownie rosnącymi kosztami działalności oraz systemowym niedoszacowaniem świadczeń zdrowotnych.
Pomimo tych trudności SPZOZ w Sanoku nie zatrzymał się w rozwoju. Wręcz przeciwnie.
W ciągu ostatnich sześciu lat udało się pozyskać, zabezpieczyć lub uruchomić finansowanie dla inwestycji, projektów rozwojowych oraz nowoczesnego sprzętu medycznego o łącznej wartości przekraczającej 𝟭𝟮𝟬 𝗺𝗶𝗹𝗶𝗼𝗻𝗼́𝘄 𝘇𝗹𝗼𝘁𝘆𝗰𝗵. Nigdy wcześniej w historii sanockiego szpitala nie realizowano równocześnie tak wielu przedsięwzięć inwestycyjnych i rozwojowych o strategicznym znaczeniu dla przyszłości placówki oraz bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców regionu.
Jednym z najważniejszych projektów była kompleksowa modernizacja Szpitalnego Oddziału Ratunkowego oraz pracowni współpracujących o wartości blisko 𝟭𝟲 𝗺𝗶𝗹𝗶𝗼𝗻𝗼́𝘄 𝘇𝗹𝗼𝘁𝘆𝗰𝗵. Dzięki tej inwestycji mieszkańcy regionu zyskali nowoczesny SOR dostosowany do współczesnych wymagań medycyny ratunkowej, wyposażony w nowoczesną aparaturę medyczną oraz zapewniający znacznie lepsze warunki leczenia pacjentów znajdujących się w stanach zagrożenia zdrowia i życia.
Nie sposób nie wspomnieć o rozwoju kardiologii interwencyjnej, która w ostatnich latach stała się jednym z filarów bezpieczeństwa zdrowotnego naszego regionu.
Dzięki wieloletniej współpracy z naszym włoskim partnerem udało się stworzyć jeden z najważniejszych ośrodków leczenia chorób serca i naczyń w południowo-wschodniej Polsce. Warto podkreślić, że nasz partner G.V.M Carint zainwestował w zdrowie mieszkańców Powiatu Sanockiego blisko 𝟱𝟬 𝗺𝗶𝗹𝗶𝗼𝗻𝗼́𝘄 𝘇𝗹𝗼𝘁𝘆𝗰𝗵. Jest to jedna z największych prywatnych inwestycji medycznych zrealizowanych w ostatnich latach na Podkarpaciu. Kulminacją tych działań było uruchomienie w 2026 roku nowego Podkarpackiego Centrum Interwencji Sercowo-Naczyniowych.
To inwestycja, której znaczenia nie sposób przecenić. Choroby układu krążenia pozostają najczęstszą przyczyną zgonów w Polsce. Dzięki funkcjonowaniu nowoczesnego centrum tysiące mieszkańców Sanoka, Leska, Ustrzyk Dolnych, Brzozowa i okolic mogą korzystać z leczenia na najwyższym poziomie bez konieczności transportu do odległych ośrodków klinicznych.
Równocześnie udało się pozyskać środki z Krajowego Planu Odbudowy blisko 𝟮 𝗺𝗹𝗻 𝘇𝗹 na dalszy rozwój szpitalnej opieki kardiologicznej oraz doposażenie Oddziału Kardiologicznego SPZOZ w Sanoku w nowoczesny sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny.
Drugim przedsięwzięciem o historycznym znaczeniu dla szpitala jest projekt budowy Centrum Ochrony Zdrowia Psychicznego. Pozyskane finansowanie w wysokości prawie 𝟴𝟯 𝗺𝗹𝗻 𝘇𝗹 stanowi największą pojedynczą inwestycję w historii SPZOZ w Sanoku. Projekt znalazł się wśród najwyżej ocenionych przedsięwzięć psychiatrycznych w Polsce i został zakwalifikowany jako jeden z najważniejszych strategicznych projektów psychiatrycznych w kraju.
Dzięki tej inwestycji powstanie nowoczesne centrum obejmujące psychiatrię dorosłych, psychiatrię dzieci i młodzieży, leczenie uzależnień, poradnie specjalistyczne, oddziały dzienne oraz zespoły leczenia środowiskowego. Będzie to przełom dla opieki psychiatrycznej w całym regionie. Inwestycja ta odpowiada na jeden z najważniejszych problemów współczesnej medycyny – gwałtownie rosnące potrzeby zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży i osób dorosłych.
Istotnym osiągnięciem było również pozyskanie ponad 𝟯,𝟭 𝗺𝗹𝗻 𝘇𝗹 dofinansowania na modernizację przyszpitalnego lądowiska dla śmigłowców Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Projekt ten pozwoli dostosować lądowisko do najnowszych wymagań technicznych i operacyjnych, zwiększając bezpieczeństwo pacjentów wymagających pilnego transportu lotniczego.
Przez ostatnie lata rozwijaliśmy również diagnostykę obrazową, laboratoria, oddziały zabiegowe oraz zaplecze techniczne szpitala. Zmodernizowano pracownię TK gdzie wymieniono 15 letni tomograf komputerowy (w okresie pandemii powstała w szpitalu druga kontenerowa pracownia także z nowym tomografem). Zmodernizowano pracownię RTG i Mammograficzną w których wymieniono na nowe cyfrowe aparaty RTG (2 szt.) oraz cyfrowy mammograf, który został pozyskany dzięki Narodowemu Programowi Onkologicznemu. W ramach środków rządowych końcem 2023r otwarto dwa nowoczesne laboratoria – Zakład Analityki Medycznej oraz Zakład Mikrobiologii koszt prac wyniósł około 𝟱 𝗺𝗹𝗻 𝘇𝗹.
Do szpitala trafiły nowe aparaty USG, wyposażenie dla oddziałów zabiegowych, sprzęt dla anestezjologii i intensywnej terapii, diagnostyki laboratoryjnej oraz wielu innych jednostek organizacyjnych. Znacząca część tego wyposażenia została pozyskana dzięki środkom ministerialnym, funduszom europejskim, wsparciu samorządów, fundacji oraz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, która przekazała szpitalowi sprzęt o wartości ponad 𝟮 𝗺𝗹𝗻 𝘇𝗹 .
Równolegle prowadzono działania związane z cyfryzacją ochrony zdrowia. Realizowane były projekty Podkarpackiego Systemu Informacji Medycznej, wdrażano nowe e-usługi oraz rozwijano infrastrukturę informatyczną szpitala.
Szczególną satysfakcję przynoszą osiągnięcia w obszarze jakości i bezpieczeństwa pacjenta. To właśnie one najlepiej pokazują, że rozwój szpitala nie ograniczał się wyłącznie do inwestycji infrastrukturalnych, ale obejmował również standardy organizacyjne i kliniczne.
SPZOZ w Sanoku uzyskał 𝗔𝗸𝗿𝗲𝗱𝘆𝘁𝗮𝗰𝗷𝗲 𝗠𝗶𝗻𝗶𝘀𝘁𝗿𝗮 𝗭𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗮,potwierdzającą spełnianie najwyższych standardów jakości i bezpieczeństwa leczenia.
Kolejnym sukcesem było uzyskanie 𝗖𝗲𝗿𝘁𝘆𝗳𝗶𝗸𝗮𝘁𝘂 𝗔𝗸𝗿𝗲𝗱𝘆𝘁𝗮𝗰𝘆𝗷𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗦𝘁𝗮𝗻𝗱𝗮𝗿𝗱𝗼́𝘄 𝗦𝘇𝗽𝗶𝘁𝗮𝗹𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗦𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺𝘂 𝗝𝗮𝗸𝗼𝘀𝗰𝗶 𝗗𝗮𝘄𝘀𝘁𝘄𝗮, potwierdzającego wysoki poziom organizacji procesu dawstwa narządów oraz współpracy z Poltransplantem.
Dzięki zaangażowaniu personelu szpital został objęty również Narodowym Programem Transplantacyjnym, co umożliwiło dalsze doposażanie Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii.
Jednym z najważniejszych osiągnięć ostatnich lat było także uzyskanie ponad 𝟰𝟬 𝗺𝗶𝗲𝗷𝘀𝗰 𝘀𝘇𝗸𝗼𝗹𝗲𝗻𝗶𝗼𝘄𝘆𝗰𝗵 dla lekarzy w ramach akredytacji Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Dzięki temu większość kluczowych oddziałów szpitalnych uzyskała możliwość prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego.
To inwestycja w przyszłość szpitala i przyszłość mieszkańców naszego regionu. Bez nowych lekarzy nie ma bowiem przyszłości żadnego szpitala.
SPZOZ w Sanoku został również objęty programem „𝗦𝘇𝗽𝗶𝘁𝗮𝗹𝗲 𝗣𝗿𝘇𝘆𝗷𝗮𝘇𝗻𝗲 𝗪𝗼𝗷𝘀𝗸𝘂”, stając się częścią systemu wzmacniania odporności państwa oraz bezpieczeństwa zdrowotnego regionu w ramach programu „Tarcza Wschód”.
W ostatnich dniach szpital przeszedł także wizytę autoryzacyjną Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie nowej ustawy z dnia 16 czerwca 2023 r. o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta. Podczas dwudniowej wizytacji oceniano między innymi wyposażenie oddziałów, kwalifikacje personelu, dostępność diagnostyki, organizację świadczeń oraz funkcjonowanie systemu jakości i bezpieczeństwa pacjenta.
Była to również okazja do pokazania efektów pracy całego zespołu oraz zmian, jakie zaszły w sanockim szpitalu na przestrzeni ostatnich lat.
Jednocześnie mamy pełną świadomość, że nie wszystkie problemy zostały rozwiązane.
Mimo to należy patrzeć na ostatnie sześć lat z satysfakcją.
Nie dlatego, że wszystko się udało.
Nie dlatego, że nie popełniano błędów.
Ale dlatego, że każdego dnia podejmowano wysiłek, aby rozwijać szpital, poprawiać jakość leczenia i budować lepsze warunki dla pacjentów oraz personelu.
Jednak uczciwa ocena ostatnich sześciu lat wymaga wskazania nie tylko sukcesów, ale również zagrożeń, które mogą zniweczyć wysiłek wielu szpitali powiatowych w Polsce. Nawet najlepiej zarządzana placówka nie jest w stanie funkcjonować w oderwaniu od realiów całego systemu ochrony zdrowia.
Dlatego obok powodów do satysfakcji należy również mówić o problemach, które wykraczają daleko poza granice Powiatu Sanockiego, ale dotykają także sanockiego szpitala.
📊 91% szpitali powiatowych w Polsce zakończyło 2025 rok ze stratą.
To nie opinia. To wniosek płynący z najnowszego raportu Związku Powiatów Polskich obejmującego 207 szpitali powiatowych.
Łączna strata netto badanych placówek przekroczyła 1,26 mld zł, a strata na podstawowej działalności medycznej wyniosła ponad 1,86 mld zł. Aż 125 szpitali posiada zobowiązania wymagalne, a blisko 79% placówek znajduje się poniżej bezpiecznego poziomu płynności finansowej.
Dlaczego warto o tym mówić?
Bo dane te pokazują, że problemy finansowe szpitali nie są wyłącznie efektem lokalnych decyzji czy błędów zarządzania. Jeżeli 91% szpitali powiatowych w Polsce osiąga stratę, to mamy do czynienia z problemem systemowym.
Szpitale powiatowe są niemal całkowicie uzależnione od finansowania z NFZ, które stanowi średnio 94% ich przychodów. Jednocześnie koszty działalności rosną szybciej niż finansowanie. Wynagrodzenia wraz z pochodnymi pochłaniają prawie połowę wszystkich kosztów funkcjonowania szpitali, a kolejne miliardy przeznaczane są na leki, energię, materiały medyczne i usługi niezbędne do leczenia pacjentów.
W tym kontekście sytuacja SPZOZ w Sanoku nie jest wyjątkiem. Nasz szpital, podobnie jak setki innych placówek w Polsce, funkcjonuje w warunkach rosnących kosztów i niedostosowanego do nich finansowania świadczeń zdrowotnych.
Jednocześnie warto pamiętać, że sanocki szpital zabezpiecza opiekę zdrowotną dla mieszkańców trzech powiatów, utrzymuje całodobowy SOR, OAiIT, blok operacyjny, diagnostykę obrazową oraz liczne oddziały specjalistyczne. To zadania niezbędne dla bezpieczeństwa zdrowotnego regionu, ale również generujące ogromne koszty stałe.
Najbardziej niepokojący wniosek raportu jest jednak inny. Autorzy wskazują, że obecny model finansowania powoduje, iż podstawowa działalność medyczna przynosi straty. Oznacza to, że szpitale często dopłacają do leczenia pacjentów.
Jeżeli więc 91% szpitali powiatowych kończy rok ze stratą, to może najwyższy czas przestać pytać, dlaczego zadłużają się poszczególne szpitale, a zacząć pytać, dlaczego system finansowania ochrony zdrowia nie pokrywa kosztów leczenia pacjentów.
❓𝗖𝘇𝘆 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗲𝗺 𝘀𝗮 𝘀𝘇𝗽𝗶𝘁𝗮𝗹𝗲, 𝗰𝘇𝘆 𝗺𝗼𝘇𝗲 𝘀𝗽𝗼𝘀𝗼́𝗯 𝗳𝗶𝗻𝗮𝗻𝘀𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗽𝗼𝗹𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷 𝗼𝗰𝗵𝗿𝗼𝗻𝘆 𝘇𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗮?
Źródło „Szpitale powiatowe w kryzysie – analiza sytuacji finansowej w 2025 roku” Związek Powiatów Polskich
https://www.zpp.pl/storage/files/2026-04//08462406e31e01f9efb3252bc7e4b9c91626.pdf
𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘀𝘇𝗽𝗶𝘁𝗮𝗹𝗲 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗮𝘁𝗼𝘄𝗲 𝘇𝗻𝗮𝗹𝗮𝘇𝗹𝘆 𝘀𝗶𝗲 𝘄 𝗸𝗿𝘆𝘇𝘆𝘀𝗶𝗲?
Szczegółową analizę zapaści publicznej ochrony zdrowia uwidoczniono w raporcie „𝗟𝘂𝗸𝗮 𝗳𝗶𝗻𝗮𝗻𝘀𝗼𝘄𝗮 𝘄 𝗼𝗰𝗵𝗿𝗼𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗮 – 𝘄𝘆𝘇𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗱𝗹𝘂𝗴𝗼𝘁𝗲𝗿𝗺𝗶𝗻𝗼𝘄𝗲” przygotowanego przez Federację Przedsiębiorców Polskich oraz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – PIB.
Autorzy raportu zwracają uwagę na następujące czynniki tj.:
1. 𝗞𝗼𝘀𝘇𝘁𝘆 𝗿𝗼𝘀𝗻𝗮 𝘀𝘇𝘆𝗯𝗰𝗶𝗲𝗷 𝗻𝗶𝘇 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗰𝗵𝗼𝗱𝘆 𝗡𝗙𝗭
Autorzy raportu wskazują na pogłębiającą się nierównowagę pomiędzy kosztami a przychodami systemu ochrony zdrowia. Szczególnie po 2022 r. koszty udzielania świadczeń zaczęły rosnąć znacznie szybciej niż wpływy ze składki zdrowotnej.
Dla szpitali oznacza to prosty mechanizm: energia drożeje, leki drożeją, sprzęt medyczny drożeje, usługi zewnętrzne drożeją, wynagrodzenia rosną ustawowo, natomiast wyceny wielu świadczeń nie nadążają za rzeczywistymi kosztami ich wykonania.
2. 𝗨𝘀𝘁𝗮𝘄𝗮 𝗼 𝗺𝗶𝗻𝗶𝗺𝗮𝗹𝗻𝘆𝗰𝗵 𝘄𝘆𝗻𝗮𝗴𝗿𝗼𝗱𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮𝗰𝗵 𝗯𝗲𝘇 𝗽𝗲𝗹𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗳𝗶𝗻𝗮𝗻𝘀𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮
Raport wprost wskazuje, że na NFZ nałożono dodatkowe obowiązki finansowe, zwłaszcza związane z ustawą o minimalnych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia, bez zapewnienia odpowiednich źródeł finansowania.
To właśnie ten problem jest jednym z głównych powodów zadłużania się szpitali powiatowych. W praktyce oznacza to, że państwo nakazuje podwyżki, dyrektor musi je wypłacić, NFZ nie zawsze przekazuje środki pokrywające pełny koszt tych podwyżek.
W efekcie różnica trafia do wyniku finansowego szpitala.
𝟯. 𝗪𝘆𝗰𝘇𝗲𝗿𝗽𝗮𝗻𝗶𝗲 𝗿𝗲𝘇𝗲𝗿𝘄 𝗳𝗶𝗻𝗮𝗻𝘀𝗼𝘄𝘆𝗰𝗵 𝗡𝗙𝗭
Jeszcze na początku 2023 r. fundusz zapasowy NFZ wynosił około 26 mld zł. Obecnie został praktycznie wyczerpany. Przez wiele lat niedobory można było łatać środkami zgromadzonymi wcześniej. Dzisiaj tego bufora już nie ma.
𝟰. 𝗦𝘁𝗮𝗿𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝘀𝗶𝗲 𝘀𝗽𝗼𝗹𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝘀𝘁𝘄𝗮
Raport wskazuje, że Polska bardzo szybko się starzeje. Liczba osób w wieku produkcyjnym ma spaść nawet o 25–40% do 2060 r.
Powoduje to jednocześnie mniej osób płacących składkę zdrowotną, a z drugiej strony kosztowej więcej pacjentów wymagających leczenia. To najgorsza możliwa kombinacja dla systemu finansowanego głównie ze składek.
𝟱. 𝗦𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺 𝗼𝗽𝗮𝗿𝘁𝘆 𝗻𝗮 𝘀𝘇𝗽𝗶𝘁𝗮𝗹𝗮𝗰𝗵 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗯𝗮𝗿𝗱𝘇𝗼 𝗸𝗼𝘀𝘇𝘁𝗼𝘄𝗻𝘆
Raport zwraca uwagę na jedną z najważniejszych kwestii.
Polska posiada znacznie więcej łóżek szpitalnych niż średnia Unii Europejskiej:
• Polska – 627 łóżek na 100 tys. mieszkańców,
• średnia UE – 511 łóżek na 100 tys. mieszkańców.
Jednocześnie autorzy wskazują na:
• oddziały z obłożeniem 30–40%,
• niepotrzebne hospitalizacje,
• nadmierne wykorzystanie leczenia szpitalnego zamiast ambulatoryjnego.
W efekcie ponad 51% wszystkich wydatków NFZ pochłania lecznictwo szpitalne.
6. 𝗟𝘂𝗸𝗮 𝗳𝗶𝗻𝗮𝗻𝘀𝗼𝘄𝗮 𝗯𝗲𝗱𝘇𝗶𝗲 𝘀𝗶𝗲 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲𝗸𝘀𝘇𝗮𝗰
Według autorów raportu w 2040 r. luka finansowa systemu ochrony zdrowia wyniesie około 171 mld zł, w 2060 r. aż około 434 mld zł.
To oznacza, że bez reform problemy dzisiejszych szpitali powiatowych będą narastać.
Co to oznacza dla szpitali powiatowych?
Szpitale powiatowe są najbardziej narażone, ponieważ:
• mają obowiązek utrzymywania wielu nierentownych oddziałów,
• zabezpieczają świadczenia całodobowe,
• utrzymują SOR-y, interny, chirurgię i OAiIT,
• nie mają skali dużych szpitali klinicznych,
• mają ograniczone możliwości pozyskiwania dodatkowych przychodów.
Dlatego właśnie większość zadłużenia publicznych szpitali koncentruje się w szpitalach powiatowych i wojewódzkich.
Wniosek
Raport prowadzi do bardzo ważnej konkluzji: zapaść szpitali powiatowych nie wynika głównie z błędów dyrektorów czy samorządów, lecz z konstrukcji systemu finansowania ochrony zdrowia.
Rosną koszty świadczeń, wynagrodzeń i leczenia pacjentów, natomiast przychody oparte na składce zdrowotnej nie są w stanie za tym nadążyć. Dodatkowo Polska utrzymuje kosztowny model oparty na hospitalizacji, przy jednoczesnym starzeniu się społeczeństwa i malejącej liczbie osób finansujących system.
W przypadku takich placówek jak SPZOZ w Sanoku oznacza to, że nawet bardzo głębokie działania restrukturyzacyjne mogą poprawić wynik finansowy, ale same w sobie nie rozwiążą problemu, jeśli nie nastąpią zmiany w sposobie finansowania świadczeń przez NFZ oraz pokrywania kosztów ustawowych decyzji płacowych.
Warto również podkreślić, że szpitale powiatowe nie mają realnego wpływu na wysokość wycen świadczeń, poziom ustawowych wynagrodzeń czy strukturę finansowania systemu. Mogą ograniczać koszty, prowadzić restrukturyzację i poprawiać efektywność organizacyjną, jednak bez systemowych zmian w finansowaniu ochrony zdrowia ich sytuacja będzie się nadal pogarszać.
Autorzy raportu „Luka finansowa w ochronie zdrowia – wyzwania długoterminowe” nie pozostawiają złudzeń: Polska stoi przed narastającą luką finansową w ochronie zdrowia wynikającą jednocześnie ze wzrostu kosztów leczenia, starzenia się społeczeństwa oraz malejącej liczby osób finansujących system poprzez składkę zdrowotną. W raporcie wskazano, że już w najbliższych latach dojdzie do głębokiej transformacji systemu z modelu opartego głównie na składce zdrowotnej do modelu mieszanego – składkowo-budżetowego. W skrajnym scenariuszu ponad jedna trzecia wydatków NFZ będzie musiała być pokrywana bezpośrednio z budżetu państwa. Autorzy podkreślają również, że pogłębiająca się nierównowaga między kosztami a przychodami wymaga trwałej zmiany modelu finansowania, ponieważ doraźne transfery z budżetu państwa nie zapewniają stabilności funkcjonowania systemu. Według przedstawionych prognoz luka finansowa ochrony zdrowia może osiągnąć około 171 mld zł w 2040 roku oraz nawet 434 mld zł w 2060 roku, co oznacza, że bez zdecydowanych działań naprawczych problemy finansowe szpitali będą się pogłębiać niezależnie od wysiłków podejmowanych przez ich dyrekcje i samorządy prowadzące.
Czy zatem dalsze zadłużanie szpitali powiatowych jest skutkiem ich nieefektywności, czy raczej konsekwencją systemu, który od lat nakłada na placówki kolejne obowiązki bez zapewnienia adekwatnych źródeł finansowania?
Ostatnie sześć lat pokazuje, że nawet w bardzo trudnych warunkach możliwy jest rozwój szpitala, pozyskiwanie środków zewnętrznych, realizacja ambitnych inwestycji i poprawa jakości leczenia. Jednocześnie doświadczenia SPZOZ w Sanoku oraz setek innych szpitali powiatowych pokazują, że dalsze funkcjonowanie publicznej ochrony zdrowia wymaga nie tylko zaangażowania dyrekcji i personelu medycznego, ale również odważnych decyzji na poziomie państwa.
Bez systemowych zmian w finansowaniu ochrony zdrowia nawet najlepiej przygotowane programy naprawcze mogą okazać się niewystarczające. A wtedy pytanie nie będzie już brzmiało, które szpitale się zadłużają, lecz które z nich będą w stanie nadal zapewniać mieszkańcom dostęp do świadczeń zdrowotnych na dotychczasowym poziomie.
Źródło: Raport „Luka finansowa w ochronie zdrowia – wyzwania długoterminowe”, Federacja Przedsiębiorców Polskich oraz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – PIB, grudzień 2025 r.
https://www.pzh.gov.pl/download/43420/?tmstv=1765193472
