01/07/2026
Lipiec to Miesiąc Dumy Osób z Niepełnosprawnościami.
Został on ustanowiony by upamiętnić przyjęcie ustawy o niepełnosprawnych Amerykanach z 26 lipca 1990 roku.
Jest to znakomita okazja by przypomnieć, że niepełnosprawność nie definiuje człowieka.
Definiują go marzenia, pasje, talenty, relacje, siła z jaką mierzy się z wyzwaniami.
Miesiąc Dumy Osób z Niepełnosprawnościami stanowi znakomity pretekst by mówić o prawie do godnego i niezależnego życia, szacunku i równych szans.
Duma to możliwość bycia sobą. Bez lęku co powie społeczeństwo, bez udowadniania swojej wartości. Amerykańskie „pride” to nie tylko duma, to również godność.
Coraz częściej zderzam się z systemem, który nie przewiduje osób z niepełnosprawnościami w roli rodzica. Jest to strasznie przykre, bo nie jestem jedyny w społeczeństwie, który jest rodzicem. Jednak jest nas zdecydowana mniejszość przy ogółu społeczeństwa i coraz bardziej tego doświadczam.
Zdziwienie lekarzy, że jako niepełnosprawny przychodzę z dzieckiem na umówioną wizytę, zaskoczenie w placówkach edukacyjnych, że pojawiam się na zebraniach, problem w PKP gdy chcę zgłosić przejazd z dziećmi, nie tylko z żoną, która przez system jest traktowana jako mój opiekun. Wraz z wzrostem ilości sytuacji, w których będę stykał się z schematycznym podejściem będę zdawał sobie sprawę jak bardzo marginalnie są traktowani niepełnosprawni.
Wykorzystajmy ten miesiąc do szerzenia świadomości ludzi i systemu, że niepełnosprawność nie wyklucza z życia zawodowego, społecznego i rodzinnego oraz realizacji marzeń. Mamy swoje ograniczenia, przez co również potrzeby, ale jesteśmy tak samo pełnoprawnymi ludźmi jak pozostała część obywateli.
