Reha-Kinesis Haralabidis

01/03/2026

Ulewanie i refluks:
mądrość małego ciała vs. nasze działanie.

Znaczna część moich małych pacjentów trafia do gabinetu właśnie z powodu ulewania. I choć mogłoby się wydawać, że naszym celem będzie „wyciszenie objawu”, w praktyce terapeutycznej skupiamy się na czymś innym -na wsparciu organizmu niemowlęcia, aby mógł w pełni wykorzystać swoje wrodzone mechanizmy autoprotekcji.

Bo zamiast walczyć z tym, co ciało komunikuje, warto wspierać jego naturalne bariery antyrefluksowe.

Jak organizm broni się sam? Trzy linie obrony:

1️⃣ Strefa wysokiego ciśnienia
Połączenie przełykowo-żołądkowe stanowi pierwszą zaporę antyrefluksową. Odpowiedni gradient ciśnień w tym obszarze fizjologicznie chroni przełyk przed cofaniem się treści żołądkowej.

2️⃣ Aktywny klirens przełykowy
Czy słyszeliście kiedyś u niemowlęcia głośne „przełknięcie na sucho” tuż przed potencjalnym ulewaniem? To nie przypadek.
To aktywna praca przełyku -odruchowe przełykanie i perystaltyka, które oczyszczają jego światło i przemieszczają treść z powrotem do żołądka.

3️⃣ Ślina jako biologiczny bufor
Nadmierne ślinienie nie zawsze oznacza ząbkowanie.
Gdy pH w przełyku spada (środowisko staje się kwaśne), organizm pobudza ślinianki do zwiększonej pracy. Ślina działa jak biologiczny bufor -neutralizuje kwas i chroni błonę śluzową.

Co to oznacza dla terapii?

Naszym celem nie jest mechaniczne „zatrzymanie” ulewania, lecz optymalizacja warunków, w których organizm może działać efektywnie.

Małe ciało ma ogromną zdolność adaptacji -o ile usuniemy przeszkody stojące na jej drodze.

Wśród nich mogą znaleźć się:
– zaburzenia biomechaniki w okolicy rozworu przełykowego,
– dysfunkcje czaszkowo-szyjne wpływające na regulację autonomiczną (w tym na funkcję nerwu błędnego),
– obecność czynnika drażniącego,
– brak równowagi w regulacji układu nerwowego.

Pełno zależności. Brak jednej recepty.
Terapia to nie walka z objawem -to wspieranie mądrości organizmu.

⸻

⚠️ Czujność kliniczna przede wszystkim

Choć większość przypadków to tzw. „happy spitters” - pogodne niemowlęta z prawidłowymi przyrostami masy ciała - konieczna jest konsultacja lekarska, jeśli pojawią się:

🚩 Zaburzenia wzrastania (brak przyrostu masy ciała lub spadek w siatkach centylowych)
🚩 Wymioty chlustające
🚩 Silny niepokój podczas karmienia -wyginanie się w łuk, odmowa ssania, krzyk sugerujący ból
🚩 Objawy oddechowe -nawracające infekcje, bezdechy, świszczący oddech

⸻

📖 Bibliografia (EBM):
– NASPGHAN / ESPGHAN (2018) – Pediatric Gastroesophageal Reflux Clinical Practice Guidelines
– Yvan Vandenplas i wsp. (2015) – Algorithms for the management of infant gastrointestinal symptoms
– Krisztina Hegedus i wsp. – The role of esophageal clearance in GERD pathophysiology
– Silvia Salvatore i wsp. (2018) – Gastroesophageal reflux in infants: more than just spitting up

Bo dobra terapia zaczyna się od zrozumienia fizjologii 🤓

13/02/2026

2 lata temu do gabinetu przyszła zmotywowana mama z 14-letnią córką.
Na pytanie: „W czym mogę pomóc?” padła jedna odpowiedź – skolioza.
W ciągu kilku miesięcy doszło do dynamicznej progresji skrzywienia w odcinku piersiowym – ponad 40° kąta Cobba (Risser 1). Prognoza ortopedyczna była jednoznaczna: leczenie operacyjne.

Już podczas pierwszej wizyty wiedzieliśmy, że to przypadek wymagający długoterminowej, konsekwentnej i bardzo precyzyjnej pracy.

Po szczegółowym badaniu funkcjonalnym i analizie RTG wspólnie z rodziną ustaliliśmy realny plan leczenia zachowawczego:
✔️ wizyty terapeutyczne co 2 tygodnie
✔️ codzienna, systematyczna terapia domowa
✔️ stałe konsultacje ortopedyczne
✔️ leczenie gorsetem - gorset wykonany w Poznaniu

W terapii skupiliśmy się na tym, co w skoliozie kluczowe:
▪️ pracy z oddechem i jego wpływie na ustawienie klatki piersiowej oraz kręgosłupa
▪️ trójwymiarowej korekcji skrzywienia
▪️ stabilizacji centralnej jako fundamencie kontroli postawy
▪️ uwzględnieniu zależności wisceralnych i ich wpływu na napięcia w obrębie kręgosłupa

Postępowanie opieraliśmy na zintegrowanym podejściu, łącząc leczenie gorsetowe z metodami FITS, DNS, Vojty oraz osteopatią. Terapia była każdorazowo dostosowywana do etapu wzrostu, reakcji organizmu i aktualnego obrazu klinicznego.

Od początku jasno mówiliśmy: to nie jest szybki proces. Leczenie skoliozy wymaga systematyczności, cierpliwości i pełnego zaangażowania – zarówno pacjentki, jak i rodziny.

Dziś pacjentka ma 16 lat.
Kąt Cobba w odcinku piersiowym: 25° (Risser 4).

Po 24 miesiącach konsekwentnej terapii oraz ponownej ocenie specjalistycznej decyzja operatora brzmi:
brak wskazań do leczenia operacyjnego.

Skolioza nie jest podejściem zero-jedynkowym. To proces wymagający stałej kontroli radiologicznej i klinicznej, właściwego momentu wdrożenia leczenia gorsetowego, precyzyjnej terapii oraz ścisłej współpracy zespołu terapeutycznego z pacjentem i rodziną.

W tym przypadku- odetchnęliśmy z ulgą .

Aktualny etap postępowania ukierunkowany jest na stabilizację uzyskanych efektów, zabezpieczenie narządu ruchu w końcowej fazie dojrzewania kostnego oraz utrwalanie prawidłowych wzorców ruchowych z wykorzystaniem mechanizmów neuroplastyczności.

Źródło : pacjent gabinetowy 🙂prowadzony przez Panią Anitę Haralabidis
Materiał opublikowany za zgodą rodziców - z poszanowaniem prywatności pacjenta .

01/02/2026

Do gabinetu trafił 4 latek ... co sprawiło , że się u mnie pojawił ?
Został skierowany przez neurologopedę .
A o to, co wydarzyło się dalej :

Stan początkowy (pierwsza wizyta)

W badaniu fizykalnym stwierdzono:
• nieprawidłowy tor oddychania z widocznymi kompensacjami
• cechy klatki piersiowej lejkowatej
• nadmierne gromadzenie powietrza w jamie brzusznej
• obniżoną stabilizację centralną oraz zaburzoną koordynację oddech-postawa

Obraz kliniczny wskazywał na zaburzoną pracę przepony, nieefektywne zarządzanie ciśnieniem wewnątrzbrzusznym oraz wtórne konsekwencje posturalne.

Przebieg terapii

Zastosowano:
• prace osteopatyczną ukierunkowaną na poprawę ruchomości klatki piersiowej, przepony oraz równowagi napięciowej
• metodę Vojty w celu aktywacji globalnych wzorców ruchowych i poprawy stabilizacji centralnej
• 4 wizyty terapeutyczne oraz to co najważniejsze dla mnie : regularną, ukierunkowaną pracę rodziców w domu

O to co nastąpiło po zastosowanym planie terapeutycznym po 4 wizytach :

• zmianę i normalizację toru oddychania
• poprawę rozrostu oraz ruchomości klatki piersiowej
• brak wzdęcia brzucha (lepsza kontrola ciśnienia wewnątrzbrzusznego i synchronizacja pracy przepony)
• wyraźną poprawę stabilizacji centralnej

Wnioski :

Uzyskane zmiany wskazują, że ukierunkowana interwencja terapeutyczna obejmująca terapię oddechową, osteopatię , metode Vojty oraz systematyczną ukierunkowaną prace rodzica w domu : istotnie wpływa na poprawę mechaniki oddechu oraz organizacji posturalnej u dziecka z zaburzeniami oddechowo-posturalnymi.

To teraz czas na ferie 🙂

Źródło : Zdjęcia oraz opis przypadku przedstawiają pacjenta prowadzonego w naszym gabinecie przez Panią Anitę Haralabidis.
Materiał opublikowany za zgodą rodziców, z poszanowaniem prywatności pacjenta.

06/01/2026

Z troski o dobro dziecka i z ogromnym szacunkiem do jego indywidualnej historii nie publikujemy gotowych porad dotyczących wspierania rozwoju, noszenia czy sposobów leżenia na brzuchu.
Jeśli u maluszka występuje jakaś trudność to pytanie jest jedno : gdzie jest przyczyna ?

Każde dziecko jest inne. Ma swoje potrzeby, swoje trudności i własną drogę, którą przyszło mu przejść - a to, co u jednego malucha jest rozwiązaniem, u innego może nie przynieść efektu. Dotyczy to także problemów z jedzeniem, snem czy przybieraniem na wadze.

Przykładem są dwaj mali pacjenci w wieku 6 i 8 tygodni. Rodzice zgłosili się z podobnymi dolegliwościami : trudnościami ze snem, nieodkładalnoscią malucha „High need baby” i problemami z przybieraniem na wadze. U obu maluszków brakowało również prawidłowego wzorca leżenia na brzuchu.

Mimo podobnych objawów, potrzeby dzieci były zupełnie różne. Jeden maluch wymagał dalszej diagnostyki i konsultacji gastroenterologicznej, ponieważ objawy wskazywały na utajony refluks. Drugiemu wystarczyła delikatna praca nad rozluźnieniem struktur podpotylicznych.

Rodzice otrzymali zupełnie inne zalecenia - dopasowane do realnych potrzeb ich dzieci.

Właśnie dlatego tak ważne jest indywidualne podejście, uważność i wsłuchanie się w historię każdego malucha. Bo za podobnymi trudnościami bardzo często kryją się zupełnie inne przyczyny.

25/12/2025

08/12/2025

Są takie spotkania, na które warto czekać nawet cały rok. Od początku wiedzieliśmy, że spotkanie z tak uznanym osteopatą, jak Maximilien Girardin, poszerzy nasze spojrzenie na pracę wisceralną - i nie tylko 🙂

Wiedza tego człowieka, jego doświadczenie oraz ogromna chęć dzielenia się nimi zrobiły na nas ogromne wrażenie.

Już nie możemy doczekać się naszej kolejnej wspólnej drogi, która rozpocznie się w 2026 roku 🤓📖

16/11/2025

Pomimo że to jutro obchodzimy Światowy Dzień Wcześniaka - dzień pełen wzruszeń, odwagi i nadziei, już dziś miałam ogromną przyjemność wziąć udział w wyjątkowym wydarzeniu organizowanym przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 1 PUM w Policach - miejscu , w którym przychodzą na świat moi mali pacjenci, Ci najmniejsi i najdzielniejsi.

To również moment, w którym szczególnie doceniamy niezwykłą pracę całego zespołu: lekarzy, pielęgniarek, położnych, fizjoterapeutów, neurologopedów i wszystkich specjalistów, którzy każdego dnia ratują życie wcześniakom i z ogromnym zaangażowaniem wspierają ich rozwój.

A gdy maluszki opuszczają oddział, trafiają między innymi w moje ręce oraz w ręce innych specjalistów, gdzie przy ogromnym zaangażowaniu rodziców pomagamy im dalej rosnąć, wzmacniać siły i wspierać rozwój psychoruchowy.

Wszystkiego, co najlepsze, dla Was, maluszki, i dla Was, drodzy rodzice 🙂

15/11/2025

Co z tymi kilkulatkami i ich postawą ciała ?
Coraz więcej rodziców zgłasza się po profesjonalne wsparcie, gdy zauważają u swojego dziecka trudności związane z motoryką czy postawą ciała. W takich sytuacjach fizjoterapia i osteopatia mogą okazać się niezwykle pomocne- pomagają korygować nieprawidłowe wzorce ruchowe, redukować dysfunkcje, wspierać rozwój oraz uczyć prawidłowego funkcjonowania ciała. Warto jednak pamiętać, że nawet najbardziej skuteczna terapia nie zastąpi najważniejszego filaru zdrowego rozwoju dziecka: codziennej, naturalnej aktywności ruchowej.

Z neurobiologicznego punktu widzenia ruch moduluje pracę m.in. hipokampa oraz wpływa na organizację i gęstość połączeń neuronalnych w obrębie istoty białej. W efekcie zwiększa efektywność konsolidacji pamięci, procesów uczenia się oraz przetwarzania informacji. Szczególne znaczenie ma lokomocja w naturalnym otoczeniu -na przykład spacer po lesie czy jazda na rowerze -ponieważ intensywnie angażuje mechanizmy koordynacji sensomotorycznej (w tym integrację międzypółkulową), orientację przestrzenną oraz wspiera regulację rytmów okołodobowych poprzez ekspozycję na naturalne bodźce środowiskowe.

W rozwoju dziecka to właśnie swobodna aktywność -bieganie, skakanie, wspinanie się czy spontaniczna zabawa -stanowi kluczowy bodziec dojrzewania układu nerwowego. Dlatego warto troszczyć się o fundament neurofizjologicznego rozwoju naszych dzieci, zapewniając im jak najwięcej różnorodnych doświadczeń ruchowych każdego dnia.

Pamiętajmy: fizjoterapeuta, osteopata, terapeuta SI, neurologopeda czy ortodonta -wszyscy towarzyszymy dzieciom po to, by mogły jak najlepiej wykorzystać potencjał swojego organizmu w codziennym funkcjonowaniu 🙂

02/11/2025

W miniony weekend miałam przyjemność po raz kolejny poprowadzić szkolenie specjalizacyjne z fizjoterapii w pediatrii: dzieci ryzyka, zorganizowane w Reha-Trainer , wspólnie z moją wspaniałą współprowadzącą Moniką Wutke .

Podczas tych intensywnych dni dzieliłyśmy się wiedzą i praktycznym doświadczeniem w pracy z najmłodszymi pacjentami -tematem niezwykle bliskim mojemu sercu.

Uczestnicy mieli okazję pogłębić wiedzę z zakresu aktualnych standardów diagnostyki i terapii wcześniaków oraz niemowląt, analizować przypadki kliniczne oraz uczyć się planowania i prowadzenia terapii w różnych jednostkach chorobowych.

Dla nas, jako prowadzących, najważniejszym punktem spojrzenia na pacjenta jest praktyka - dlatego ogromnie dziękujemy naszym małym (i tym trochę większym) pacjentom za udział i możliwość nauki przez doświadczenie. 🤓

Dziękuję wszystkim uczestnikom za zaangażowanie, pytania i fantastyczną atmosferę! 🤗

20/09/2025

Wrzesień to jeden z najbardziej wymagających miesięcy pod względem nauki dla nas.
Tydzień temu mieliśmy przyjemność spędzić czas ze wspaniałym nauczycielem, Walterem McKone'em.
Poszerzanie wiedzy z osteopatii od tak dobrego nauczyciela to coś więcej niż tylko nauka technik. To możliwość zobaczenia, jak doświadczenie i praktyka przekładają się na pracę z pacjentem. Taki nauczyciel potrafi w prosty sposób wyjaśnić trudne rzeczy, podzielić się swoimi spostrzeżeniami i zainspirować do dalszego rozwoju. Dzięki temu nauka staje się ciekawa, praktyczna i daje poczucie, że zdobywa się naprawdę wartościowe umiejętności, które przekładają się na naszą pracę z pacjentem.