Psychika & Dietetyka

22/05/2026

Obalamy mity!

Wokół nowoczesnych metod terapeutycznych narosło sporo uproszczeń i półprawd. Dokładnie tak jest w przypadku Brainspottingu, który na pierwszy rzut oka może wydawać się czymś zupełnie innym, niż jest w rzeczywistości.

A Wy z jakimi opiniami i poglądami się spotkaliście?

18/05/2026

Jak wygląda sesja Brainspotting?
Zaczyna się dość zwyczajnie od rozmowy, ustalenia celu, tego co chciane, poznania się bliżej. Czasami potrzeba na to chwili, a czasami paru sesji. TO TY ustalasz tempo w jakim chcesz pracować. Poczucie bezpieczeństwa jest jednym z kluczowych elementów każdej terapii.
🌿
Jednym z elementów które pomagają zacząć pracować Brainspottingiem jest Ciekawość, Otwartość i umiejętność podążania za tym co się pojawia.
🌿
Gdy już jesteś zdecydowana, sprawdzamy jakie emocje, napięcie pojawiają się w zwiazku z głaszaną trudnością.
🌿
Gdzie w ciele to napięcie się pojawia.
🌿
Lokalizujemy punkt Brainspot czyli punkt na który patrzysz i w zwiazku z tym odczuwasz silne napięcie, emocje. Czasami terapeuta pomaga znaleźć taki punkt w polu widzenia za pomocą wskaźnika.
🌿
Przetwarzanie. Jest to najważniejszy element głebokiej pracy w której Twoj układ nerwowy przetwarza to co głęboko skrywane.
Podczas przetwarzania emocje, napięcie, uczucie z ciała może się podnosić i opadać niczym fala, aż do momentu ustania.
🌿
Kończymy w momencie braku dyskomfortu.
🌿
Co nie znaczy, że Twoj układ nerwowy nadal nie będzie przetwarzać😉

18/05/2026

Masz dość lękowych myśli? Czujesz, że Cię nakręcają, a twoje ciało nie czuje się z tym zbyt dobrze. PRZESTAŃ dawać im uwage.
🌿
Wrzuć je do folderu spam, jak niechciane widomości na twojej skrzynce mailowej.
🌿
Umiejętność odłaczania się jest naprawdę wartościowa. Gdy przestaniesz podążać za lękowymi myślami i je analizować, będziesz mieć więcej miejsca na to co autentyczni chcesz robić.
💠 np. Jeść, tyle ile potrzebuje Twoj organizm, spać, pojechać w nowe miejsce, poznać nowych ludzi.
🌿
Ćwiczenie to może być pomocne między sesjmi gdy pojawia sìe za dużo emocji i wspomnień. Dysocjowanie jest częścia naszego przetrwania. Świadomie wybieraj kiedy się odłączać💚
Alicja

, , , ,

15/05/2026

Obecnie dysponuje wolnymi godzinami na psychoterapie.
Wiecej możesz poczytać o mnie na portalu Twoj Psycholog, link w komentarzu.

14/05/2026

12/05/2026

🧠 Kiedy terapia staje się przestrzenią unikania — zamiast konfrontacji z doświadczeniem?

W praktyce klinicznej dobrze wiemy, że sam udział w terapii nie gwarantuje zmiany.
A jednak w niektórych procesach pojawia się subtelne przesunięcie — od pracy nad doświadczeniem do jego omijania.

Nie zawsze jest ono oczywiste.
Często przyjmuje formę zaangażowanej, refleksyjnej pracy, która pozostaje na poziomie rozumienia, ale nie prowadzi do realnego kontaktu z przeżyciem.

🔬 Co pokazują badania?

Badania nad ruminacją prowadzone przez Susan Nolen-Hoeksema oraz Edward Watkins wskazują, że powtarzalne analizowanie własnych stanów wewnętrznych — bez zmiany sposobu ich doświadczania — może podtrzymywać objawy depresyjne i lękowe.

Z kolei w ramach Acceptance and Commitment Therapy, rozwijanej przez Steven C. Hayes, unikanie doświadczenia (experiential avoidance) uznawane jest za jeden z centralnych mechanizmów utrzymujących cierpienie psychiczne.

W kontekście procesu terapeutycznego oznacza to, że:
– rozmowa o doświadczeniu może zastępować jego bezpośrednie przeżywanie,
– nadmierna analiza może pełnić funkcję regulacyjną, redukując kontakt z afektem,
– relacja terapeutyczna — poprzez nadmierne utrzymywanie poczucia bezpieczeństwa — może nieintencjonalnie stabilizować wzorce unikania.

🎯 Kiedy zaczyna to mieć znaczenie kliniczne?

Wtedy, gdy proces terapeutyczny koncentruje się głównie na:
– rozumieniu zamiast doświadczania,
– spójności poznawczej zamiast pracy z napięciem i ambiwalencją,
– unikaniu momentów dyskomfortu — zarówno po stronie pacjenta, jak i terapeuty.

W takich sytuacjach terapia może stawać się przestrzenią, w której pacjent pozostaje w kontakcie z narracją o sobie — ale nie z własnym doświadczeniem.

To przesunięcie bywa trudne do uchwycenia, ponieważ często towarzyszy mu poczucie „intensywnej pracy” i zaangażowania w proces.

🤍
Warto więc postawić pytanie:
w jakim stopniu nasz sposób prowadzenia terapii wspiera realny kontakt z doświadczeniem — a w jakim może pełnić funkcję jego subtelnego omijania?

06/05/2026

Jednym z głownych fundamentów skuteczności Brainspotting jest uważne dostrojone towarzyszenie klientowi w jego procesie.
🌿
To nie są to puste słowa, ładnie brzmiące a głeboki dialog dwóch układów nerwowych.
👉Wiecej o ważności relacji psychoterapeutycznej przeczytacie w poniższtm artykule👇

Czy układy nerwowe pacjenta i terapeuty rzeczywiście „synchronizują się” w trakcie sesji?

W ostatnich latach pojęcie współregulacji stało się jednym z ważniejszych elementów rozumienia procesu terapeutycznego.
To, co wcześniej opisywane było głównie językiem doświadczenia klinicznego, coraz częściej staje się przedmiotem badań empirycznych.

🔬 Co pokazują aktualne badania?

W badaniu Wolfganga Tschachera i zespołu (2025, Frontiers in Psychology), obejmującym 21 diad terapeutycznych i 299 sesji, analizowano synchronię reakcji fizjologicznych (m.in. aktywności elektrodermalnej) między pacjentem a terapeutą.
Wyniki wskazują, że wyższy poziom synchronii wiąże się z jakością przymierza terapeutycznego oraz przebiegiem procesu.

Z kolei Hadas Sened i współautorzy (2026, Psychotherapy Research) opisują zjawisko tzw. „brain-to-brain coupling” — synchronii aktywności mózgowej między dwiema osobami — jako potencjalny mechanizm leżący u podstaw zmiany psychoterapeutycznej.

Podobne kierunki pojawiają się w przeglądzie Lucherini Angeletti (2025, Clinical Psychology & Psychotherapy), gdzie zwraca się uwagę m.in. na synchronię oddechu oraz jej związek z jakością relacji terapeutycznej.

Istotne jest, że synchronia ta nie oznacza stałej „harmonii”.
Badania podkreślają jej dynamiczny charakter — proces ciągłego dostrajania się i rozstrajania, który może mieć kluczowe znaczenie dla przebiegu terapii.

🎯 Co to oznacza dla praktyki klinicznej?

Relacja terapeutyczna może być rozumiana nie tylko jako przestrzeń znaczeń, ale także jako proces regulacyjny zachodzący między dwoma układami nerwowymi.

Obecność terapeuty — jego tempo, sposób reagowania, zdolność do regulacji własnego pobudzenia — staje się realnym czynnikiem wpływającym na zdolność pacjenta do regulacji.

To przesunięcie akcentu z technik na jakość bycia w relacji coraz wyraźniej znajduje odzwierciedlenie również w badaniach.

🤍
Zapraszamy do refleksji:
na ile w swojej pracy zwracają Państwo uwagę na własny stan regulacji jako element oddziaływania terapeutycznego?

02/05/2026

Mimo pracy w innej modalności, to co łaczy Brainspotting z SE to ciało.
🌿
Cytaty są jak najbardziej akrualne bez względu na modalność.
Pracując z z układem nerwowym czyli całym ciałem😉 najpiękniejszy moment jaki doświadczam z klientami to moment rozładowania energii traumy. Gdy ciało klienta spontanicznie wprawia się w ruch, wytrząsa.
To co słysze po sesji to olbrzymia ulga i zmęczenie.
Układ nerwowy wykonał olbrzymią pracę🫶.
🌿
Ciało jest olbrzymim zasobem, dbajmy o nie, trakrujmy z miłością💚