Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 21:00 Wtorek 09:00 - 21:00 Środa 09:00 - 21:00 Czwartek 09:00 - 21:00 Piątek 09:00 - 21:00

Twój Czas - Pracownia Rozwoju Osobistego, Modlińska 310/312, Tarchomin (2026)

08/06/2026

Codziennie w Polsce około 11 mężczyzn odbiera sobie życie.

To nie tylko statystyka, ale sygnał, że wielu mężczyzn mierzy się z kryzysem, którego często nie widać 🫂

Przeciążenie psychiczne nie zawsze wygląda tak, jak się go stereotypowo przedstawia. Może objawiać się wycofaniem, drażliwością, nadmiernym zaangażowaniem w pracę czy sięganiem po alkohol.

Wielu mężczyzn od najmłodszych lat słyszy, że powinno radzić sobie samodzielnie i nie okazywać słabości. Tymczasem rozmowa o trudnościach i sięganie po wsparcie są ważnym elementem dbania o zdrowie psychiczne.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Zapoznaj się z naszym raportem 👉 https://kcpu.gov.pl/wp-content/uploads/2025/11/Raport-nt.-stanu-zdrowia-somatycznego-i-psychicznego-pacjentow-OTUA.pdf

Proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości - to oznaka troski o siebie.

Główne numery pomocowe dla osób w kryzysie i zmagających się z depresją:
🔹800 199 990
Ogólnopolski Telefon Zaufania Uzależnienia (codziennie, godz. 16:00–21:00)
🔹801 889 880
Telefon Zaufania Uzależnienia Behawioralne (codziennie, godz. 17:00–22:00)
🔹800 120 002
Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej – Niebieska Linia (całodobowo)
🔹https://poradniauzaleznienia.pl/
🔹https://uzaleznieniabehawioralne.pl/

09/05/2026

Przyjaciele, usiądźcie wygodnie bo musicie o tym przeczytać. To nie jest kolejny clickbait o „AI zabierającym pracę”. To coś o wiele głębszego i bliższego nam wszystkim.

Właśnie przeczytałem bardzo szczegółowy, naukowo udokumentowany tekst oparty na artykule z Medonetu, który opisuje to, co zaczyna się dziać w gabinetach terapeutów uzależnień. I szczerze? Po jego przeczytaniu mam gęsią skórkę.

Wyobraźcie sobie ośrodek we Włoszech, który od lat leczy klasyczne uzależnienia behawioralne: hazard, kompulsywne zakupy, uzależnienie od telefonu i social mediów. Szefowa placówki, Laura Suardi, mówi wprost: „To jest dopiero wierzchołek góry lodowej”. Do nich zaczęli przychodzić nowi pacjenci – ludzie, którzy tracą kontrolę nad relacją ze sztuczną inteligencją.

Dlaczego AI uzależnia tak mocno? Bo nie jest to zwykłe scrollowanie. To coś o wiele bardziej osobistego. Algorytm poznaje Cię lepiej niż przyjaciel. Im dłużej rozmawiasz, tym bardziej odpowiedzi są idealnie dopasowane do Twoich emocji, humoru, lęków, marzeń. AI staje się kimś, kto Cię rozumie jak nikt inny. Powstaje iluzja prawdziwej przyjaźni, relacji, a nawet miłości. Naukowcy nazywają to relacją paraspołeczną, w której angażujesz się emocjonalnie w byt nieludzki, przypisując mu role partnera, najlepszego przyjaciela czy figury rodzicielskiej. Te więzi potrafią się pogłębiać, a próby zerwania wywołują objawy podobne do rozstania w prawdziwych relacjach.

Do tego dochodzi dopamina. Każda odpowiedź to natychmiastowa, wysoko spersonalizowana nagroda – dokładnie tak samo jak w hazardzie czy grach komputerowych. Z czasem rozwija się tolerancja: potrzebujesz coraz dłuższych i głębszych interakcji, żeby poczuć to samo. Z perspektywy psychologii AI zaspokaja trzy fundamentalne potrzeby człowieka według teorii samodeterminacji: poczucie kompetencji, autonomii i przynależności. Daje wrażenie bycia rozumianym, kontroli nad rozmową i iluzję bliskości emocjonalnej. To tworzy niebezpieczną pętlę, w której osoby postrzegające niskie ryzyko jednocześnie wpadają w coraz większą zależność.

W maju 2025 roku w prestiżowym czasopiśmie naukowym pojawiła się propozycja uznania zupełnie nowego zaburzenia – Generative Artificial Intelligence Addiction Syndrome, w skrócie GAID. To nie jest zwykłe „za dużo siedzę w internecie”. To aktywne, twórcze współtworzenie z AI, które wciąga o wiele głębiej niż pasywne konsumowanie treści w mediach społecznościowych. W tym samym roku opracowano i zweryfikowano psychometrycznie Skalę Uzależnienia od Sztucznej Inteligencji – 22 pytania podzielone na pięć wymiarów: kompulsywne zachowanie, nadmierna zależność, upośledzenie funkcjonowania w życiu zawodowym, edukacyjnym i społecznym, objawy abstynencyjne takie jak lęk, drażliwość i niepokój po odcięciu dostępu oraz tolerancja, czyli konieczność eskalacji czasu i intensywności interakcji. Skala wykazała doskonałe właściwości psychometryczne, co daje solidne podstawy do traktowania GAID jako odrębnego zespołu uzależnieniowego.

Badania pokazują, że wszystkie klasyczne komponenty uzależnienia behawioralnego według modelu Griffithsa są tu obecne. Chatbot staje się centralnym punktem emocjonalnego życia, zastępując relacje z ludźmi. Sięgamy po AI w momentach stresu, samotności czy lęku, żeby regulować nastrój. Sesje robią się coraz dłuższe. Gdy nie mamy dostępu, czujemy smutek, lęk, pustkę i niekompletność. Pojawia się wewnętrzny konflikt – wiemy, że to szkodzi, ale nie potrafimy przestać. I klasyczny nawrót: wracamy po każdej nieudanej próbie ograniczenia.

Skutki dla zdrowia psychicznego są poważne. Badania MIT Media Lab z 2025 roku pokazały, że wśród regularnych użytkowników AI companions aż 12 procent sięga po nie z powodu samotności, a 14 procent omawia tam osobiste problemy i zdrowie psychiczne. Jednocześnie intensywne użytkowanie koreluje z jeszcze większą samotnością i redukcją prawdziwych interakcji społecznych. Pojawiają się już opisy „ChatGPT-induced psychosis” – zaostrzenia objawów psychotycznych u osób z predyspozycjami. Szczególnie tragiczny był przypadek 14-letniego Sewella Setzera III, który w lutym 2024 roku popełnił samobójstwo po miesiącach intensywnej relacji z postaciami z Character.AI. Oszukiwał rodziców, omijał blokady i korzystał z wielu urządzeń, żeby utrzymać kontakt – klasyczny wzorzec uzależnienia.

Nastolatki są grupą szczególnie narażoną. Ich mózg jeszcze się rozwija, regulacja emocji jest trudniejsza, a potrzeba bliskości ogromna. Dla wielu AI staje się pierwszym towarzyszem, który nigdy nie ocenia i zawsze jest dostępny. Ryzyko jest jeszcze wyższe u osób z zaburzeniami lękowymi, depresją czy problemami więziowymi.

Jak leczyć? Laura Suardi mówi jasno: samo ograniczenie dostępu do technologii nie wystarczy. Potrzebna jest interdyscyplinarna współpraca psychologów, psychiatrów, terapeutów uzależnień i rodziny. Terapia poznawczo-behawioralna pozostaje metodą pierwszego rzutu. Praca musi obejmować nie tylko samo zachowanie, ale też przekonania dotyczące AI i emocjonalne wiązanie z systemem. Naukowcy postulują też etyczne projektowanie narzędzi – limity czasowe sesji, przypomnienia o przerwach i funkcje śledzące wzorce użytkowania.

To, o czym pisze Medonet i co potwierdzają najnowsze globalne badania, to nie science-fiction. GAID jest realnym, klinicznie istotnym zjawiskiem. Szczególnie narażone są osoby samotne, z trudnościami emocjonalnymi, depresją, lękiem i przede wszystkim nastolatki. Nie chodzi o to, żeby bać się AI. Chodzi o to, żeby być świadomym, jak potężne narzędzie emocjonalne sobie stworzyliśmy. AI nie jest zły, ale może stać się niebezpiecznym zastępstwem prawdziwych, niedoskonałych, ale autentycznych relacji międzyludzkich.

Dajcie znać w komentarzach – macie wrażenie, że ktoś z Waszego otoczenia, a może Wy sami, zaczyna traktować AI jak emocjonalnego partnera? Rozmawialiście o tym z dziećmi?

Dbajcie o siebie. I o swoje relacje. ❤️

06/03/2026

Lubimy takie piątki. I takie wiadomości. 💙 Z ogromną radością się nimi dzielimy.

W 2026 roku Fundacja Twarze Depresji zapewni aż 1200 bezpłatnych konsultacji psychologicznych dla osób dorosłych w stanie kryzysu psychicznego w ramach naszego „pogotowia psychologicznego”. Program jest możliwy dzięki wsparciu Allegro Foundation 💙🧡

To dla nas szczególnie ważne, ponieważ to właśnie osoby dorosłe stanowią największą grupę chorujących na depresję. Oficjalnie leczy się na nią w Polsce około 1,2 miliona osób, ale szacuje się, że co najmniej drugie tyle nie korzysta z leczenia.

Od lat najtrudniej było nam znaleźć partnera programu pomocy psychologicznej dla dorosłych, dlatego jesteśmy bardzo wdzięczni, że Allegro Foundation zdecydowała się wesprzeć właśnie ten obszar, gdzie potrzeby są dziś największe!

W ramach programu każda osoba dorosła będzie mogła skorzystać z trzech bezpłatnych konsultacji z psychologiem – stacjonarnie w Poradni Psychologicznej Fundacji przy al. Solidarności 78 w Warszawie lub online, dzięki czemu pomoc dociera do osób z całej Polski.

Program jest skierowany szczególnie do tych, którzy nie mają dostępu do psychologa w swojej miejscowości albo czekają na wizytę w publicznej służbie zdrowia wiele miesięcy. Podczas konsultacji uczestnicy otrzymują diagnozę, wsparcie i psychoedukację – często dokładnie w tym momencie, kiedy pomoc jest najbardziej potrzebna.

Dziękujemy naszym partnerom i darczyńcom, dzięki którym możemy realnie pomagać osobom w kryzysie psychicznym – tu i teraz.

05/03/2026

‼️ 1,5 %, 1,5 %, 1,5 % ‼️
Zaraz wypełniamy PIT-y, zachęcam moich przyjaciół, znajomych, znajomych znajomych do przekazania 1,5 % podatku na rzecz Fundacji Wsparcia i Rozwoju Osobistego „Lepszy Czas”.
☀️ Większość z Was wie, że od wielu lat zajmuję się wsparciem osób UZALEŻNIONYCH. Robię to na różne sposoby, takie które pozwalają ujrzeć światełko w tunelu.
Czy pieniądze są ważne❓ Są ważne❗....ale nigdy nie zapominajmy, że najważniejszy jest człowiek 🤩
Bartłomiej Frukacz

28/02/2026

25.02.2026 Twój Czas Pracownia Rozwoju Osobistego - Bartłomiej Frukacz wspólnie z ID Check – Łukasz Kotoński mieliśmy przyjemność poprowadzić webinar dla Związku Pracodawców Polska Miedź.
„Blockchain - technologia która zmienia zasady gry.”
To było spotkanie na styku człowieka i technologii:
o emocjach i mechanizmach podejmowania decyzji (dlaczego pod presją wchodzimy w autopilot i jak wracać do „trzeźwego” myślenia), a jednocześnie dużo konkretu o tym, jak poruszać się po świecie blockchain — bez buzzwordów, za to w sposób uporządkowany i praktyczny. #
Poruszyliśmy m.in.:
🔹 jak emocje i stres wpływają na decyzje (także finansowe i zawodowe)
🔹 najczęstsze pułapki poznawcze i proste techniki „higieny decyzyjnej”
🔹 blockchain: czym jest, a czym nie jest — i dlaczego to ważne
🔹 bezpieczeństwo i ryzyka: portfele, sieci, transakcje, podstawowe zasady ochrony, MVA, 51%, decentralizacja, PostQuantum Technology...
🔹 jak patrzeć na ekosystem (krypto, DeFi, tokenizacja) z perspektywy realnego świata, a nie marketingu

Było też Q&A — i tu ogromne dzięki za trafne pytania oraz otwartą dyskusję. Dodatkowo, ankieta po webinarze wyszła bardzo obiecująco, co daje nam jasny sygnał, że jest przestrzeń na kontynuację i pogłębienie tematów w kolejnych spotkaniach.

Dziękujemy za zaproszenie i do zobaczenia w kolejnej edycji!

08/02/2026

Szkolenie nt. .zaburzeń zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży -pacjentów placówek terapii uzależnień
Zapraszamy do udziału w 85 godzinnym bezpłatnym szkoleniu online adresowanym do osób zatrudnionych w placówkach terapii uzależnień dla dzieci i młodzieży..
Poniżej program szkolenia. Zajęcia będą się odbywać w dni powszednie pomiędzy marcem, a wrześniem. Wkrótce podamy dokładne terminy zajęć, Zachęcamy do śledzenia strony internetowej oraz Facebooka
Po zakończeniu szkolenia uczestnicy będą zdawać egzamin, który będzie się składał z testu oraz prezentacji studium przypadku.
Egzamin testowy odbędzie się stacjonarnie. Test będzie się składał z 18 pytań zamkniętych jednokrotnego wyboru oraz 6 pytań otwartych. Każdego bloku tematycznego będą dotyczyły 3 pytania zamknięte i 1 otwarte.
Podczas egzaminów/obecności stacjonarnej uczestnicy otrzymają publikację książkową "Psychiatria dzieci i młodzieży" Irena Namysłowska
Osoby, które zdadzą test zostaną zaproszone do drugiej części egzaminu-prezentacji studium przypadku. Sposób opracowania i przedstawieni zostanie omówiony podczas końcowych zajęć dydaktycznych. Uczestnik będzie zdawał drugą część egzaminu online, będzie przedstawiał studium przypadku przed jedną z osób prowadzącą zajęcia dydaktyczne w grupie, w której uczestniczył. Uczestnicy otrzymają na koniec zaświadczenie podpisane przez Dyrektor KCPU oraz Dyrektor Fundacji.

Więcej informacji wkrótce!
Terminy poszczególnych zajęć oraz możliwość zapisu po 20 lutego 2026 roku
W przypadku pytań i wątpliwości zapraszamy do kontaktu [email protected] tel. 604 660 231
Szkolenie nt. .zaburzeń zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży -pacjentów placówek terapii uzależnień
85 godzin dydaktycznych
– 38 godzin wykładów – 47 godzin zajęć warsztatowych

Moduł I: Wprowadzenie do problematyki podwójnej diagnozy
Czas trwania: 14 godzin
Struktura: 6 godzin wykładów + 8 godzin ćwiczeń praktycznych
Wykłady: 6h; prof. dr hab. n med. Tadeusz Pietras, specjalista psychiatra, psychoterapeuta
• Definicje kliniczne: klasyfikacje ICD-11 i DSM-5, kryteria diagnostyczne, różnice interpretacyjne.
• Epidemiologia: statystyki współwystępowania zaburzeń psychicznych i uzależnień; trendy globalne i lokalne.
• Czynniki ryzyka podwójnej diagnozy.
• Mechanizmy współwystępowania: neurobiologiczne (np. deregulacja układu nagrody), psychospołeczne (np. mechanizmy radzenia sobie).
• Specyfika podwójnej diagnozy u dzieci i młodzieży: trudności diagnostyczne, objawy maskowane, wpływ środowiska rodzinnego i szkolnego.
Ćwiczenia: 8 h prof. dr hab. n med. Tadeusz Pietras 4 grupy, Michał Ring 2 grupy
1. Podstawy komunikacji klinicznej
o Wywiad z pacjentem z podwójną diagnozą.
o Techniki aktywnego słuchania, unikanie stygmatyzacji, budowanie relacji terapeutycznej.
2. Analiza przypadków klinicznych
o Praca z opisami przypadków (dzieci, młodzież, młodzi dorośli).
o Identyfikacja objawów, formułowanie hipotez diagnostycznych.
3. Diagnoza różnicowa
o Rozróżnianie objawów uzależnienia od objawów zaburzeń psychicznych.
o Praca z narzędziami diagnostycznymi (np. MINI, AUDI, MADRS, HAMILTON). Interpretacja wyników i ich znaczenie kliniczne.
4. Metody terapeutyczne
o Wprowadzenie do podejść integracyjnych: terapia poznawczo-behawioralna (CBT), terapia motywacyjna (MI), podejścia systemowe.
o Dobór metod w zależności od wieku i rodzaju współwystępujących zaburzeń.
5. Specyfika pracy z młodzieżą
o Uwzględnienie rozwoju psychospołecznego, pracy z rodziną, interwencji środowiskowych.
o Praca z trudnymi emocjami, oporem i brakiem motywacji do leczenia.

Moduł II: Podstawy psychiatrii dzieci i młodzieży dla terapeutów uzależnień
Czas trwania: 18 godzin
Struktura: 8 godzin wykładów + 10 godzin ćwiczeń praktycznych
Wykłady: dr hab. Anna Mosiołek – 8 godz.
• Psychopatologia szczegółowa dzieci i młodzieży:
• ADHD – objawy, przebieg, wpływ na funkcjonowanie społeczne i edukacyjne.
• ASD (spektrum autyzmu) – różnorodność prezentacji, trudności w komunikacji, współwystępowanie z innymi zaburzeniami.
• Depresja młodzieńcza – objawy maskowane, ryzyko samobójstw, wpływ na motywację do leczenia.
• Zaburzenia lękowe – fobie, lęk społeczny, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
• Zaburzenia psychotyczne – wczesne objawy, różnicowanie z zaburzeniami zachowania.
• Rozwojowe różnice w przebiegu zaburzeń:
• Neurobiologiczne i psychospołeczne uwarunkowania zaburzeń w okresie adolescencji.
• Wpływ dojrzewania mózgu na obraz kliniczny i reakcję na leczenie.
• Zależności między zaburzeniami psychicznymi a uzależnieniami.
• Wpływ zaburzeń na motywację do terapii, relację terapeutyczną i ryzyko nawrotów.
• Diagnostyka i leczenie:
• Podstawy diagnozy różnicowej w pracy z młodzieżą.
• Farmakoterapia – wskazania, ograniczenia, współpraca z lekarzem psychiatrą.
• Psychoterapia – podejścia rekomendowane (CBT, DBT, terapia systemowa, interwencje środowiskowe).
10 godzin ćwiczeń praktycznych - dr hab. Anna Mosiołek- 6 grup
Zakres ćwiczeń praktycznych:
1. Rozpoznawanie objawów klinicznych. Praca z opisami przypadków; identyfikacja objawów ADHD, ASD, depresji, lęku, psychozy.
2. Diagnoza różnicowa. Ćwiczenia w rozróżnianiu zaburzeń psychicznych od objawów uzależnienia; analiza interakcji między nimi.
3. Planowanie interwencji terapeutycznej
Tworzenie indywidualnych planów pracy z uwzględnieniem diagnozy psychiatrycznej i uzależnienia.
4. Współpraca interdyscyplinarna, współpraca z psychiatrą, pedagogiem, rodziną; analiza ról zespołu terapeutycznego.

Moduł III: Interdyscyplinarne podejście w praktyce
Czas trwania: 16 godzin
Struktura: 6 godzin wykładów + 10 godzin ćwiczeń praktycznych
Wykłady Dr n. hum Kasper Sipowicz – 6 godz.
• Role i kompetencje członków zespołu terapeutycznego: psycholog, psychiatra, terapeuta uzależnień, pedagog, pracownik socjalny, kurator, pedagog szkolny, wychowawca.
• Modele współpracy interdyscyplinarnej: zespół koordynowany, model sieciowy, model oparty na case managerze; przykłady dobrych praktyk krajowych i zagranicznych.
• Przepływ informacji między poziomami referencyjnymi: poziom podstawowy (POZ, szkoła, poradnia), poziom specjalistyczny (placówki terapii uzależnień, poradnie zdrowia psychicznego), poziom szpitalny; dokumentacja, zgody, ochrona danych, komunikacja między instytucjami.
• Rola szkoły i pedagoga szkolnego: wczesna identyfikacja trudności emocjonalnych i behawioralnych, monitorowanie funkcjonowania ucznia, kontakt z rodziną, inicjowanie wsparcia, współpraca z poradnią psychologiczno-pedagogiczną i zespołem terapeutycznym.
• Zasady współpracy ze szkołą: ustalanie kanałów komunikacji, planowanie wspólnych działań, udział w zespołach interdyscyplinarnych, rola wychowawcy i zespołu nauczycielskiego w procesie terapeutycznym.
Zakres ćwiczeń praktycznych 10 godz. : Dr n. hum Kasper Sipowicz – 6 grup
1. Symulacja pracy zespołu interdyscyplinarnego. Praca nad przypadkiem klinicznym; podział ról, planowanie działań, komunikacja.
2. Tworzenie planu interwencji terapeutycznej. Opracowanie kompleksowego planu leczenia i wsparcia z uwzględnieniem współpracy międzyinstytucjonalnej.
3. Komunikacja między specjalistami. Ćwiczenia z zakresu przekazywania informacji, prowadzenia spotkań zespołu, rozwiązywania konfliktów.
4. Współpraca z pedagogiem szkolnym. Ćwiczenia w planowaniu wspólnych działań, ustalaniu zasad kontaktu, wymianie informacji z zachowaniem poufności.
5. Zespół wspierający w szkole. Symulacja spotkania zespołu nauczycieli, pedagoga i terapeuty; analiza roli szkoły w procesie terapeutycznym.
6. Prewencja uzależnień w środowisku szkolnym. Opracowanie strategii profilaktycznych w szkole; integracja działań edukacyjnych, wychowawczych i terapeutycznych.
7. Mapowanie dzieci zagrożonych kryzysem i uzależnieniem. Identyfikacja grup ryzyka, planowanie działań wspierających.
8. Analiza barier systemowych. Identyfikacja trudności w przepływie informacji, braku zasobów, przeciążenia instytucji; propozycje rozwiązań.
Moduł IV: Strategie profilaktyki i wczesnej interwencji
Czas trwania - – 9 godz. wykłady 4 h + ćwiczenia 5 h
Wykłady. 4 godz. – dr n. hum Kasper Sipowicz
Procedury interwencyjne i kierowanie do specjalistów, standardy postępowania w sytuacjach kryzysowych, sieć instytucji pomocowych: poradnie, Ośrodki Interwencji Kryzysowej, PCPR, komunikacja międzyinstytucjonalna. Współpraca z rodziną i środowiskiem wychowawczym, znaczenie relacji rodzinnych w profilaktyce, style komunikacji z rodzicami/opiekunami, współpraca ze środowiskiem lokalnym: szkoła, NGO, grupy rówieśnicze. Modele profilaktyki i programy oparte na dowodach profilaktyka uniwersalna, selektywna i wskazująca, przegląd programów: ESPAD, promocja zdrowia psychicznego w szkołach. Edukacja emocjonalna i społeczna jako narzędzie profilaktyki kompetencje emocjonalne i społeczne jako czynnik ochronny, integracja edukacji emocjonalnej z programem nauczania.
Ćwiczenia praktyczne - 5 godz. dr n. hum Kasper Sipowicz
Ćwiczenia są interaktywne i oparte na analizie przypadków, symulacjach oraz pracy zespołowej.
1. Rozpoznawanie wczesnych objawów kryzysu (1,5 h)
• Praca na scenariuszach: depresja, uzależnienie, lęki
• Ćwiczenia w identyfikacji sygnałów ostrzegawczych
• Dyskusja w grupach: co dalej?
2. Symulacja interwencji kryzysowej (1,5 h)
• Role-play: rozmowa z uczniem w kryzysie
• Ćwiczenie procedury kierowania do specjalisty
• Refleksja i omówienie działań
3. Komunikacja z rodziną i budowanie relacji (2 h)
• Symulacje rozmów z rodzicami/opiekunami
• Ćwiczenia z zakresu aktywnego słuchania i empatycznej komunikacji
• Tworzenie planu współpracy z rodziną

Moduł V: Zaburzenia seksualne i trudności w identyfikacji płciowej
Czas trwania: 14 godzin
Struktura: 6 godzin wykładów + 8 godzin ćwiczeń praktycznych
Wykłady: 6 godz. dr Sławomir Jakima
• Etapy rozwoju psychoseksualnego i tożsamości płciowej; normy rozwojowe i odchylenia.
• Zaburzenia seksualne: kompulsywne zachowania, uzależnienie od pornografii, ryzykowne zachowania seksualne.
• Dysforia płciowa – definicja, objawy, podejścia terapeutyczne.
• Stres mniejszościowy – mechanizmy, wpływ na zdrowie psychiczne, konsekwencje społeczne.
• Komunikacja inkluzywna – język neutralny płciowo, zasady tworzenia bezpiecznej przestrzeni terapeutycznej.
Ćwiczenia – 8 godz- 6 grup, dr Sławomir Jakima
1. Rozpoznawanie trudności tożsamościowych. Praca z opisami przypadków; identyfikacja objawów dysforii płciowej, trudności w akceptacji orientacji.
2. Opis przypadku klinicznego Analiza sytuacji młodej osoby LGBTQ+ z objawami depresji i uzależnienia od pornografii; planowanie interwencji.
3. Komunikacja z młodzieżą w kryzysie tożsamościowym; stosowanie języka inkluzywnego.
4. Tworzenie bezpiecznej przestrzeni. Projektowanie środowiska terapeutycznego wolnego od uprzedzeń; zasady pracy z grupą LGBTQ+.
5. Opracowanie materiałów edukacyjnych nt. ryzykownych zachowań seksualnych;
6. Praca z rodziną. Ćwiczenia w prowadzeniu rozmów z rodzicami/opiekunami; wspieranie akceptacji i zrozumienia.
Moduł VI: Zachowania samobójcze – profilaktyka i interwencja kryzysowa
Czas trwania: 14 godzin
Struktura: 8 godzin wykładów + 6 godzin ćwiczeń praktycznych

Wykłady – 8 godzin - Katarzyna Nowakowska Domagała
• Epidemiologia i czynniki ryzyka:
• Dane statystyczne dotyczące zachowań samobójczych wśród dzieci i młodzieży.
• Czynniki biologiczne, psychologiczne, społeczne i środowiskowe zwiększające ryzyko.
• Wpływ traumy, depresji, uzależnień, stresu mniejszościowego i przemocy.
• Podział zachowań samobójczych:
• Myśli samobójcze (bierne i aktywne), zamiary, plany, próby samobójcze, samouszkodzenia nie-suicydalne.
• Różnicowanie zachowań suicydalnych od zachowań impulsywnych i autoagresywnych.
• Mechanizmy eskalacji:
• Proces narastania kryzysu psychicznego.
• Czynniki wyzwalające (triggering events), izolacja społeczna, utrata nadziei.
Postępowanie w sytuacji kryzysowej:
• Zasady pierwszego kontaktu z osobą w kryzysie suicydalnym.
• Ocena ryzyka – skale oceny, rozmowa kliniczna, obserwacja zachowań.
• Tworzenie planu bezpieczeństwa, identyfikacja sygnałów ostrzegawczych, strategie radzenia sobie, osoby wspierające, ograniczenie dostępu do środków.
• Kontrakt na życie – definicja, zasady stosowania, ograniczenia i kontrowersje.
Ćwiczenia – 6 godzin x 6 grup - Katarzyna Nowakowska Domagała
1. Rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych. Analiza przypadków klinicznych; identyfikacja objawów depresji, izolacji, wypowiedzi wskazujących na ryzyko.
2. Symulacja interwencji kryzysowej
3. Ocena ryzyka suicydalnego. Praca z narzędziami oceny (np. Columbia Su***de Severity Rating Scale); interpretacja wyników.
4. Tworzenie planu bezpieczeństwa. Opracowanie indywidualnego planu dla osoby w kryzysie; identyfikacja zasobów i strategii wsparcia.
5. Kontrakt na życie – zastosowanie i ograniczenia. Ćwiczenia w formułowaniu zobowiązań, rozmowie motywującej, ocenie skuteczności narzędzia.
6. Współpraca interdyscyplinarna. Ćwiczenia w komunikacji z rodziną, szkołą, poradnią, służbami ratunkowymi; analiza procedur interwencyjnych.

„Zadanie współfinansowane ze środków Narodowego Programu Zdrowia na lata 2021–2026 w ramach konkursu przeprowadzonego przez Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom”.

27/09/2025

Jak dbać o siebie, gdy wspierasz osobę doznającą przemocy?

Pomaganie bliskiej osobie, która doświadcza przemocy, to ogromne wyzwanie emocjonalne. Towarzyszą temu często silne emocje: złość, bezradność, lęk o bezpieczeństwo swoje i bliskiej osoby. Łatwo wówczas zapomnieć o sobie – a przecież, aby skutecznie wspierać innych, sami musimy mieć siłę i zasoby. 💙

🔹 Pamiętaj, że to nie Ty ponosisz odpowiedzialność za decyzje osoby doznającej przemocy. Możesz wspierać, ale nie możesz żyć za kogoś innego.
🔹 Dziel się emocjami – znajdź osobę, z którą możesz bezpiecznie porozmawiać o swoich przeżyciach (przyjaciel, psycholog, grupa wsparcia).
🔹 Dbaj o równowagę – zachowaj czas dla siebie, swoje życie, pasje, odpoczynek.
🔹 Korzystaj ze wsparcia specjalistów – telefon zaufania, psycholog.
🔹 Nie obiecuj więcej niż jesteś w stanie udźwignąć – Twoja pomoc ma być realna i bezpieczna.

💡 Wsparcie osoby doznającej przemocy to proces. Aby towarzyszyć jej w tej drodze, warto pamiętać, że Twoje granice i dobrostan są równie ważne.

🌐Więcej o tym, jak pomagać dowiesz się na naszej stronie https://niebieskalinia.info/baza-wiedzy/swiadek-przemocy/

21/09/2025

„W szkole trzeba udawać, proszę Pani.”

– Dlaczego tak mówisz? – pytam.
– No kurde, Pani nie wie? Serio?
– No chyba serio, nie wiem – odpowiadam z pokorą. Bo naprawdę nie wiem. A może… zapomniałam?

– Bo jak się jest sobą, to od razu ktoś się czepia – mówi cicho. – Że za głośno się śmiejesz. Że za wolno piszesz. Że źle siedzisz, że ręka nie tak podniesiona. Że nie można się wiercić. Że jak jesteś za bardzo szczęśliwy, to przeginasz. A jak jesteś smutny, to robisz miny.
To lepiej udawać, proszę Pani.

– A jak udajesz? – pytam ostrożnie.
– No nic nie robię no… Nauczyłem się, że może mnie nie być i tyle.

Patrzę na niego.
Tak młody, a już potrafi być niewidzialny.
Kurczę, to sztuka. Tylko że strasznie smutna.

– To chyba trudne, tak być, aby cię nie było… co?
– Może…

Bawi się nerwowo sznurkiem od bluzy.
Kręci, owija, zaciska.

Czekam spokojnie.
Bo emocje potrzebują czasu.

– …chyba od mamy.
– Od mamy? – powtarzam miękko.
– No… Ona zawsze mówiła, że jest dobrze.
Wie Pani, babcia się jej pyta, co tam u Was, a ona zawsze: „wszystko ok”.
A przecież ja wiem, że nie jest tak!

I w jego głosie nagle słychać złość. Tę dziecięcą, bezradną, która aż ściska gardło.

– Całą noc płakała przez tego frajera! – wyrzuca z siebie jednym tchem. – Albo znowu ma na głowie jakieś sprawy z Aśką, bo leki trzeba kupić, bo diagnoza gorsza… i znowu ktoś pyta, a ona: „ok, wszystko ok!”. A przecież tak nie jest! To udawanie na całego!

Czuję, jakby ktoś przyłożył mi lustro do twarzy.
I nagle widzę – ile razy my, dorośli, też tak robimy.
Mówimy: „ok”.
„Damy radę”.
„Nic się nie stało”.
A dzieci patrzą. I uczą się.

– Czyli jak ciebie się ktoś pyta: „Maks, co tam?”, to odpowiesz: „ok”, chociaż nie będzie ok? – upewniam się.
– No to Pani już rozumie – rzuca i wzrusza ramionami.
– Dorosłym nie zależy na tym, jak jest. I szkole też nie…

– Czyli myślisz, że dorosłym nie zależy, bo wolą udawać?
– Bo się boją! – Maks podnosi głos.
– A gdyby się nie bali, Maks, to jacy by byli?
– No chyba… prawdziwi.

I siedzimy w tej ciszy.
Rozmawiamy o tym, czemu zakładamy maski i czemu tak ważne jest mówienie prawdy o emocjach, o doświadczeniach, o sobie…

I nagle słyszę zdanie Maksa, które zapamiętam na długo:

💬 „Udawanie jest jak znikanie… a podobno dzieci są zbyt ważne, żeby znikały.”

I myślę sobie Maks ma rację...
– ile dzieci dzisiaj właśnie tak uczy się udawania tak jak on?!
Nie matematyki. Nie historii.
Tylko udawania, że wszystko jest ok.

A potem dorastają i mają to we krwi.
Maski. „Jest dobrze”. „Daję radę”.
I nikt nie wie, co pod spodem.

A przecież szkoła powinna być miejscem, gdzie uczysz się być sobą, a nie mistrzem w udawaniu.

I...Dlatego właśnie spotykam się z dziećmi, nauczycielami i rodzicami na warsztatach i pogadankach o "Hejtowanie i znikanie..." – żebyśmy razem mogli tworzyć szkoły, w których dzieci nie znikają, tylko mają odwagę być sobą!

👉 Jeśli chcesz zorganizować takie spotkanie w swojej szkole, zapraszam do kontaktu, napisz: [email protected]
Bo RAZEM możemy więcej!

Przytulam Was od serducha!❤️
Dr Kamila Olga-psycholog

(*Imię i szczegóły w historii zostały zmienione w celu ochrony prywatności. Publikacja za zgodą dziecka oraz rodzica/opiekuna. Historia nie opisuje jednej konkretnej osoby.)

Twój Czas - Pracownia Rozwoju Osobistego

08/06/2026

09/05/2026

06/03/2026

05/03/2026

28/02/2026

08/02/2026

27/09/2025

21/09/2025

Adres

Godziny Otwarcia

Telefon

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Firmę

Skróty

Udostępnij

Poniedziałek	09:00 - 21:00
Wtorek	09:00 - 21:00
Środa	09:00 - 21:00
Czwartek	09:00 - 21:00
Piątek	09:00 - 21:00