Centrum Integra

01/06/2026

Pięknego Dnia Dziecka❤️

Małe i duże dzieci! Nigdy nie zapominajcie o tym, o czym pisał F. Schiller: 👇👇👇
"...człowiek bawi się tylko tam ,
gdzie w całym znaczeniu tego słowa jest człowiekiem, i tam tylko jest pełnym człowiekiem, gdzie się bawi"
Pięknego dnia❤️❤️

10/05/2026

To zdanie: "rodzic to nie gość podczas terapii", mówi wiele o tym w jaki sposób chcemy wspólnie z rodzicami działać dla dobra ich dziecka. Rodzic to nie „gość” w gabinecie, nie ktoś, kto przyprowadza dziecko, zostawia je specjaliście i odbiera „naprawione”. Współczesna terapia odchodzi od tego modelu. Gość przecież jest kimś z zewnątrz, kto przychodzi na chwilę i nie bierze odpowiedzialności za proces. Bliskość natomiast oznacza, że rodzic jest stałym elementem świata dziecka. Terapeuta spędza z dzieckiem godzinę tygodniowo, a rodzic – resztę czasu. Bez jego zaangażowania, efekty terapii rzadko przenoszą się na grunt domowy.
Można powiedzieć, że terapeuta jest ekspertem od metody, a rodzic jest ekspertem od swojego dziecka.
Współpraca polega na połączeniu tych dwóch światów. Gdy rodzic przestaje czuć się jak „gość”, zaczyna ufać swoim kompetencjom. Terapeuta przestaje „instruować”, a zaczyna „towarzyszyć” rodzicowi w budowaniu bliskości.
Pozdrawiam:)

07/05/2026

07/05/2026

Autorzy badania Beth Pfeiffer, Brian P. Daly, Elizabeth G. Nicholls oraz Dominic F. Gull postanowili sprawdzić, czy dzieci z ADHD są bardziej narażone na problemy z przetwarzaniem sensorycznym w porównaniu do swoich rówieśników. Naukowcy chcieli ustalić, które systemy zmysłowe wiążą się z objawami ADHD, oraz zbadać rzadziej analizowane obszary, takie jak praksja i tzw. uczestnictwo społeczne.

Kluczowe wnioski z badania:
- dzieci z ADHD wykazują istotnie więcej trudności z przetwarzaniem sensorycznym we wszystkich badanych zmysłach odpowiedzialnych za wzrok, słuch, dotyk, świadomość ciała, równowaga i ruch, w porównaniu do dzieci bez tej diagnozy.
- silna korelacja występuje między nadpobudliwością i impulsywnością a trudnościami w uczestnictwie społecznym oraz praksją.

Co ciekawe, badanie nie wykazało istotnych różnic w wynikach badań przetwarzania sensorycznego między dziećmi przyjmującymi leki na ADHD a tymi, które ich nie brały – sugeruje to, że problemy w tym obszarze występują niezależnie od farmakoterapii.
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
Autorzy podkreślają, że ocena przetwarzania sensorycznego powinna być stałym elementem kompleksowej diagnozy ADHD, co pozwoli na lepsze dopasowanie terapii zajęciowej i fizjoterapii.

Wyniki te pokazują, jak ważne jest holistyczne podejście do wspierania rozwoju dzieci z ADHD.

Źródło:Assessing Sensory Processing Problems in Children With and Without Attention Deficit Hyperactivity Disorder.

01/05/2026

Na majówkę polecam odsłuchanie audycji nagranej w z udziałem Prezes Polskie Towarzystwo Integracji Sensorycznej dr Iwoną Palicką.
Link w komentarzu.

27/03/2026

Praksja ideacyjna (wiem co chcę zrobić z zabawką/przedmiotem) jest ściśle powiązana z zabawą i zachowaniami adaptacyjnymi – lepsza praksja ideacyjna wiąże się z bardziej rozwiniętą zabawą i lepszym funkcjonowaniem w czasie wolnym i w sytuacjach społecznych.
W prezentowanym badaniu analizuje się związek między praksją ideacyjną, czyli zdolnością do tworzenia pomysłów na działanie, a rozwojem zabawy i umiejętności adaptacyjnych u dzieci z autyzmem (ASD). Badacze porównali grupę dzieci z ASD z ich rówieśnikami o typowym rozwoju, wykorzystując specjalistyczne testy do oceny motoryki i funkcjonowania społecznego. Wyniki dowodzą, że trudności w generowaniu nowych pomysłów negatywnie wpływają na jakość zabawy oraz zdolność do spędzania czasu wolnego u dzieci ze spektrum.
Deficyty te przekładają się na praktyczne aspekty życia codziennego:
1. Ograniczony repertuar zabaw i nauki: zabawa jest dla dziecka głównym sposobem uczenia się. Dzieci z trudnościami w praksji ideacyjnej często wykazują powtarzalne i ograniczone wzorce zabaw, co utrudnia im odkrywanie nowych funkcji przedmiotów i nabywanie praktycznych umiejętności. W codziennym życiu może to oznaczać, że dziecko bawi się wciąż tą samą zabawką w ten sam sposób (np. tylko kręci kółkiem samochodu), zamiast używać jej funkcjonalnie lub symbolicznie.
2. Trudności w sytuacjach nieustrukturyzowanych: dzieci z ASD mają trudności z generowaniem nowych pomysłów na zabawę, gdy nie mają narzuconej struktury. W codziennym funkcjonowaniu przekłada się to na problem z zagospodarowaniem czasu wolnego. Bez pomocy dorosłego dziecku trudno jest zainicjować nową aktywność, dokonać wyboru.
3. Problemy z adaptacją i samodzielnością: praksja ideacyjna pozwala na rozpoznawanie cech przedmiotów sugerujących sposób ich użycia. Trudności w tym obszarze mogą utrudniać dziecku interakcję z nowym otoczeniem i przedmiotami, co wpływa na ogólny poziom zachowań adaptacyjnych niezbędnych do skutecznego funkcjonowania w środowisku.
4. Wpływ na komunikację i język: badania wskazują na silny związek między zdolnościami ideacyjnymi (komunikacją. Język jest niezbędny do budowania wiedzy o tym, co można zrobić z przedmiotami. W codziennym życiu trudności z „pomysłem” na działanie mogą więc współwystępować z barierami w porozumiewaniu się z innymi
5. Utrudniona interakcja społeczna: praksja ideacyjna ma mniejszy bezpośredni wpływ na same umiejętności społeczne niż na czas wolny, to jednak trudności w generowaniu pomysłów na wspólną zabawę mogą ograniczać szanse na spontaniczne interakcje z rówieśnikami. Dziecko rzadziej proponuje innym wspólne robienie czegoś ciekawego.
Źródło: Influence of Ideational Praxis on the Development of Play and Adaptive Behavior of Children with Autism Spectrum Disorder: A Comparative Analysis. Sergio Serrada-Tejeda, Sergio Santos-del-Riego ,Teresa A. May-Benson, Marta Pérez-de-Heredia-Torres.

27/03/2026

Ultraprzetworzona żywność (UPF Ultra-Processed Food) sprzyja szybszemu jedzeniu, zwiększa smakowitość posiłków oraz aktywuje ośrodek nagrody, co może prowadzić do zachowań podobnych do uzależnienia od jedzenia i nadmiernego spożycia kalorii. Badania pokazują, że spożywanie żywności wysoko przetworzonej :

wpływa na komunikację osi jelito-mózg.

zaburza modulację hormonów regulujących apetyt, takich jak grelina i leptyna,co może osłabiać naturalne mechanizmy sytości i głodu (Menşure Nur Çelik et al, 2025),

łatwość obróbki tego typu żywności w ustach a także wysokie wrażenie jej smakowitości sprawia, że w krótkim czasie przyjmujemy duża dawkę kalorii.
W kontekście zdrowia psychicznego : ultraprzetworzona żywność powoduje przewlekły stan zapalny o niskim nasileniu. Cytokiny prozapalne mogą przenikać przez barierę krew-mózg, co koreluje z wyższym ryzykiem wystąpienia depresji oraz stanów lękowych (M. Lane et al, 20022)

Podsumowując

W jaki sposób UPF zaburza interocepcję:

łatwość jedzenia (melt-in-the-mouth effect) → mniej sygnałów z jamy ustnej, żucia, trawienia

przestymulowanie układu nagrody ignorowanie sygnałów ciała

brak struktury i oporu sensorycznego powoduje trudność w rozpoznawaniu stanu najedzenia.
Instagram:glowa_na_talerzu

25/03/2026

Pora na wyjaśnienie skąd pomysł na nowy projekt , widoczny na instagramie (link w komentarzu)
Jaki jest związek interocepcji z żywieniem?
W artykule: Conceptual Framework for Nutritional Psychology as a New Field of Research (Benschop et al, 2025) czytamy między innymi:
Interocepcja jest przedstawiona jako jeden z sześciu kluczowych obszarów psychologii żywienia (Nutritional Psychology)
Korzysta się w nim z terminu „relacja dieta-interocepcja” odnosi się on do analizy związku między wewnętrznymi doznaniami fizjologicznymi a doświadczeniami psychologicznymi
Kluczowe doznania interoceptywne to głód, pragnienie, sytość, doznania po spożyciu pokarmu (post-ingestive sensations) oraz smakowitość jedzenia
Sygnały te wchodzą w interakcję z psychologicznymi aspektami żywienia, kształtując wzorce jedzenia.
Oś mikrobiota-jelita-mózg: Interocepcja uwzględnia dwukierunkową komunikację między ośrodkowym a jelitowym układem nerwowym. Badania wskazują, że dieta wpływa na mikrobiotę jelitową, a ta z kolei oddziałuje na funkcje mózgu, w tym obszary odpowiedzialne za emocje i poznanie.
Zachcianki (cravings): opisywanesą jako proces neurobiologiczny wyzwalający intensywne doznania interoceptywne, które zmuszają jednostkę do poszukiwania i spożycia konkretnego pokarmu. Mogą być one wywołane nie tylko przez bodźce zewnętrzne, ale także przez same myśli o pożądanym jedzeniu.
Wyuczony charakter sygnałów: współczesne odkrycia sugerują, że stany wewnętrzne, które ludzie interpretują jako głód, są zróżnicowane, a ich właściwa interpretacja jest procesem wyuczonym w dzieciństwie. Jednostki uczą się od swoich opiekunów, które sygnały płynące z ciała należy rozpoznawać jako głód.
Wpływ stresu: stres, zwłaszcza chroniczny, aktywuje oś HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza), co wpływa na aktywność komórek jelitowych i kompozycję mikrobioty, regulując w ten sposób spożycie pokarmu i zachowania żywieniowe.

Interocepcja w psychologii żywienia łączy biologię (np. sygnały z układu pokarmowego) z psychiką (np. interpretacja tych sygnałów i decyzje o jedzeniu), tworząc ramy do zrozumienia, jak nasze ciało i mózg współpracują w procesie odżywiania.