13/07/2026
...
Stało się… Piątek, 3 lipca 2026 roku... ! Dzień, w którym w sejmowej sali odebrano nam prawo do decydowania o własnym organizmie. 232 uniesione palce wystarczyły, by urzędnicy stali się oficjalnymi właścicielami zdrowia każdego Polaka. Najbardziej z wszystkiego boli mnie ta wszechobecna cisza. Większość ludzi, wolących nie widzieć, bo tak jest po prostu wygodniej, nawet tego nie zauważyła. Przebiegli obok tej informacji, podczas gdy w Warszawie, pod osłoną politycznych gier, podpisano cichy wyrok na ludzką wolność. Przeraża mnie, że jako naród wciąż śpimy, nie czując, że stoimy już nad samym urwiskiem. Skutki tej decyzji odczujemy niemal natychmiast. Już teraz w sercach niezależnych specjalistów, terapeutów i lekarzy, którzy odważyli się patrzeć szerzej niż ramy systemowe, zasiewa się paraliżujący strach przed wyciągnięciem pomocnej dłoni do drugiego człowieka. A to niestety dopiero początek. To kopnięcie, którym system bezczelnie wyważył drzwi na oścież. Prawdziwy dramat nadejdzie z kolejnymi nowelizacjami, które już teraz majaczą na horyzoncie. Będą jeszcze bardziej restrykcyjne i głębiej wchodzące z butami w naszą prywatność. Docisną kolano tak mocno, że za kilka lat zwykła, instynktowna chęć obrony własnego dziecka przed procedurami uczyni z nas w świetle prawa pospolitych przestępców. Ten ponury teatr domknął się przy radosnym poparciu większości rządowej z KO, Lewicy, Polski 2050, Razem i ludowców z PSL. Równie mocno przeszywa mnie chłód tych, którzy mienili się zawsze obrońcami narodu... 160 posłów P*S wolało tchórzliwie schować głowę w piasek i wstrzymać się od głosu. Kalkulowali partyjne zyski, gdy Polakom odbierano resztki suwerenności. Ukłon kieruję natomiast w stronę 34 sprawiedliwych, posłów Konfederacji, Korony Polskiej oraz tych kilku nielicznych z innych klubów, którzy mieli odwagę zagłosować przeciw. Pokazaliście człowieczeństwo w tym bezdusznym budynku na Wiejskiej. Pamiętajmy jednak, że ta machina nie ruszy ostatecznie, dopóki na dokumencie nie pojawi się ostatni podpis. Ustawa trafia teraz na biurko Prezydenta RP. Odcinam się od wszelkich politycznych sympatii i wojenek, bo wolność i zdrowie nie mają barw partyjnych. Patrzę na to wyłącznie przez pryzmat interesu narodu. Pozostaje mi tylko głęboka nadzieja, że w tym najważniejszym urzędzie państwowym przeważy czysty, zdrowy rozsądek i troska o los zwykłych Polaków. Że nikt nie pozwoli ostatecznie na to, by odebrać nam prawo do wolnego wyboru w sprawach tak ważnych, intymnych i ostatecznych. Jeżeli jednak ten monopol się domknie, spójrzcie w przyszłość, bo rysuje się ona w przerażająco ciemnych barwach. Widzę świat sterylny, zmechanizowany, w którym człowiek rodzi się z przypisanym odgórnie kodem kreskowym, stając się dożywotnim abonentem procedur. Nadchodzą pokolenia całkowicie odcięte od własnej intuicji, od odwiecznych praw biologii i mądrości przodków. Jeżeli spróbujesz żyć w zgodzie z naturą, poza sztywnym, narzuconym schematem, zostaniesz uznany za zagrożenie i zepchnięty na margines. Dożyjemy czasów, gdy podstawowa wiedza o ratowaniu organizmu będzie przekazywana szeptem, potajemnie, w zaciszu domów, jak zakazana literatura w czasach największych okupacji. Czuję potworną, duszącą gorycz, bo sprzedano naszą niezależność za święty spokój i uśmiechy lobbystów. Nie ma we mnie złości, jest tylko głęboki, rozrywający smutek. Jedyne, co nam teraz pozostaje, to cichy, nieugięty opór w naszych własnych rodzinach, dbanie o niezależne źródła wiedzy i budowanie małych wysp normalności w tym nadchodzącym mroku. Włączamy myślenie... póki jeszcze systemowe paragrafy i strach nie zakazały nam własnych, niezależnych myśli.
Je suis Hubert. Je suis Szarlatan...
