Gabinet Psychoterapii Joanna Kożuch Materek

07/06/2026

❤️❤️❤️

"Właściwa nam, ludziom, zdolność do refleksji, planowania i przewidywania stanowi zarówno nasz największy atut, jak i naszą największą słabość. Pozwala nam uczyć się na błędach, by osiągać lepsze rezultaty w przyszłości. Zdolność tworzenia i wyobrażania sobie różnych rzeczy umożliwia nam wymyślanie nowatorskich idei i nowych rozwiązań. Zarazem złożony, obdarzony bujną wyobraźnią umysł sprawia, że dłużej rozpamiętujemy rozczarowania, że interpretujemy neutralne doświadczenia jako negatywne i że reakcja walki lub ucieczki uruchamia się przy braku realnego zagrożenia. Jest to szczególnie wyniszczające we współczesnym świecie, w którym zewsząd bombardują nas historie rozmaitych zagrożeń. Możemy przez cały dzień doświadczać podwyższonego pobudzenia, czyli przeżywać lęk, nawet jeśli nie grozi nam żadne bezpośrednie niebezpieczeństwo."

Muniya S. Khanna, Philip C. Kendall "Dziecko odporne psychicznie. Jak wychować odważne i otwarte dzieci w świecie pełnym lęku?" (tłumaczenie Agnieszka Pałynyczko- Ćwiklińska, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne)
fot. João Emanuel,

05/06/2026

❤️❤️❤️

04/06/2026

❤️❤️❤️

“Najważniejszym celem rodzicielstwa jest wyposażenie dziecka w zdolność samouspokojenia i nawiązywania pozytywnych relacji. Pozwala to na sprostanie życiowym wyzwaniom i korzystanie z uzdrawiających doświadczeń życiowych. Pokonywanie wyzwań w różnych okresach życia przyczynia się do podejmowania jeszcze trudniejszych zadań, dzięki którym sieci neuronowe osiągają coraz wyższy poziom rozwoju i integracji. Gdy czynniki wewnętrzne i zewnętrzne nie pozwalają jednostce stanąć naprzeciw wyzwaniom i stresującym sytuacjom, układ nerwowy pozostaje słabo rozwinięty lub słabo zintegrowany.”
Louis J. Cozolino; „Neuronauka w psychoterapii” (tłum. Joanna Gilewicz)
fot. Oskar Gackowski,

01/06/2026

❤️❤️❤️

Maria Kaczorowska - akceptacja i zaangażowanie

25/05/2026

❤️❤️❤️

14/05/2026

❤️

Co to jest rozszczepienie?

Pierwotny mechanizm obronny, który znamy wszyscy. Niemowlak od początku życia przeżywa frustracje: czasem czuje głód, bywa mu zimno, miewa kolki. Nie potrafi frustracji "przetrawić", bo jego psychika jest jeszcze niedojrzała, więc radzi sobie tak, że rozszczepia obraz matki na "matkę dobrą" i "matkę złą". Głód albo kolka oznaczają, że zjawiła się jakaś "zła mama", która to powoduje. Z kolei "mama dobra" odpowiada tylko za dobre doznania. Z czasem dziecko rozpoznaje, że to jedna osoba. Robi wtedy ogromny krok rozwojowy, łączą się dwa obrazy świata - bo matka to cały świat na tym etapie - spotykają się uczucia, które były wcześniej rozszczepiane, czyli przeżywane osobno, miłość do "dobrej mamy" i nienawiść do "złej". Z tej alchemii powstają bardziej złożone emocje, np. troska, współczucie. Obraz świata staje się wielowymiarowy.

A osoba borderline wciąż rozszczepia?

Te osoby żyją w świecie jak z westernu. Proste emocje. Bohater zły, bohater dobry. Często obsadzają osoby wokół siebie w westernowych rolach: jedną jako idealną, drugą jako złą, całkowicie zdewaluowaną. Potrafią doprowadzić do tego, że ci ludzie kłócą się między sobą.

Osoba neurotyczna będzie przeżywać konflikty we własnej głowie, gryźć się tym, może mieć objawy somatyczne, kołatanie serca, napady lęku. A osoba z borderline sięgnie po mechanizmy projekcji i identyfikacji projekcyjnej - wyrzuci trudne emocje na zewnątrz, umieści w jakimś "złym obiekcie", obsadzi teatrzyk i niech inni się kłócą. Rozegra swój konflikt wewnętrzny w świecie zewnętrznym.

Fragment rozmowy Grzegorza Sroczyńskiego z Danutą Golec, Wysokie Obcasy
kadr z filmu "Fatalne zauroczenie"

13/05/2026

🖤🖤🖤

12/05/2026

❤️❤️❤️

"Jeśli potrafimy - z teraźniejszości, w której czujemy się silni - spojrzeć wstecz na traumatyczne wspomnienie, możemy aktualizować je tak, jakby moc, którą czujemy w tu i teraz, była dostępna w momencie traumy. W ten sposób nowe doświadczenie staje się aktualizowanym wspomnieniem, a (pełne mocy) somatyczne doświadczenie z tu i teraz głęboko zmienia wspomnienie przeszłości. W ten sposób buduje się most między przeszłością a teraźniejszością, "pamiętaną teraźniejszość".

Aktualizacja pamięci nie polega na zaprzeczaniu faktowi, że traumatyczne wydarzenie miało miejsce, że wywołało poważne szkody i że żal i gniew mogą być istotnymi składnikami odzyskiwania godności i uhonorowania własnego ja.

Z miejsca pełnego współczucia dla siebie można stopniowo zmiękczać, kształtować i na nowo wykuwać swoją tożsamość. Przywodzi to na myśl starożytną japońską metodę naprawiania potłuczonej porcelany przy użyciu złota. Potłuczone i połączone ponownie elementy zamieniają się w dzieło sztuki, tak jak leczenie ran spowodowanych traumą pozwala odzyskać naturalny stan spokojnego przepływu, w którym może się odrodzić siła, harmonia, współczucie dla siebie i godność. Czy jest coś piękniejszego i bardziej wartościowego?".
Fragment z ksiażki Peter A. Levine "Trauma i pamięć"

Zdjęcia : The Art of Kintsugi

29/04/2026

❤️❤️❤️

"Pacjent stara się naprawić wcześniejszą krzywdę i dlatego wybiera terapeutę, który oferuje odmienne doświadczenia do tych, jakie zinternalizował w dzieciństwie; terapeuta zaś nie chce zawieść pacjenta, tak jak to zrobili jego opiekunowie w dzieciństwie. Jednak, co jest zadziwiająco nieuchronne, obie strony łapią się na powtarzaniu: pacjenci, którzy są przekonani, że wszystkie osoby mające związek z władzą i autorytetem są krytyczne, uruchamiają krytyczną część terapeuty; ci, którzy zakładają, że wszyscy mężczyźni są narcystyczni, w jakiś sposób wywołują u terapeuty płci męskiej narcyzm, i tak dalej. Jeśli nasze nadzieje, że dzięki zrozumieniu uzdrowimy kogoś miłością, są płonne, jeśli w zamian powtarzamy ból przeszłości, to gdzie jest miejsce na miłość? Myślę, że miłość terapeuty jest doświadczana głównie w pracy nad powtórzeniami. Klient może czuć się tak samo mocno zraniony jak w przeszłości, lecz terapeuta, w przeciwieństwie do jego wczesnych obiektów miłości, toleruje jego ból, wie, że ich interakcja wydaje się klientowi znajoma, i za pomocą empatii oraz interpretacji pomaga mu opanować umiejętność rozróżnienia tego, co dzieje się teraz, od tego, co wydarzyło się w przeszłości. Odtwarzanie tej sytuacji jest poddawane nieoceniającemu badaniu, co prowadzi ostatecznie do wzrostu poczucia sprawczości ."

Nancy McWilliams, Psychoterapia Psychodynamiczna
fot Drew Farwell