P O M I Ę D Z Y.

22/07/2026

WEŹ SIĘ W GARŚĆ?

To zdanie, choć bywa wypowiadane z troską, zwykle przynosi odwrotny efekt. Sugeruje, że osobie w kryzysie brakuje motywacji albo dyscypliny i że powinna mocniej się postarać, a wówczas trudne emocje miną same. Rzecz w tym, że będąc w głębokim kryzysie psychicznym, nie dysponujemy zasobami, aby po prostu „się pozbierać”. Taka uwaga brzmi zatem jak umniejszanie bólu oraz stawianie wymagań niemożliwych do spełnienia. Zamiast ulgi może wywołać poczucie winy, złość albo wrażenie niezrozumienia.

W profesjonalnej pomocy kryzysowej fraza „weź się w garść” uchodzi za przykład nieadekwatnego wsparcia. Kryzys psychiczny wiąże się z silnym obciążeniem emocjonalnym oraz poznawczym, a to znacząco ogranicza możliwości wykonywania zadań, nawet tych prostych. Badania nad stresem, depresją oraz zaburzeniami adaptacyjnymi wskazują, że ludzie w kryzysie potrzebują przede wszystkim regulacji emocji, poczucia bezpieczeństwa i obecności drugiego człowieka. Znacznie bardziej pomocne jest wtedy pytanie, co można zrobić, aby cierpiący poczuł choć odrobinę ulgi. Ważne jest robienie małych kroków, czyli działania rozłożonego na niewielkie, osiągalne etapy, które stopniowo odbudowują poczucie wpływu. Wsparcie polega na towarzyszeniu i uważności, a nie na stawianiu żądań niemożliwych do spełnienia.

| Więcej w tekście Igora Rotberga w Newsweek Psychologia, Wydanie: 1/2026 dostępnym w Onet Premium i na Literia.pl➡ https://literia.pl/czasopismo-newsweek-psychologia-1-26

22/07/2026

Witam nowych obserwatorów! Fajnie, że jesteście! Marzena Widz, Anna Szymańska, Ewa Kalinowska, Anna Rog-Zach

17/07/2026

Igor Rotberg o parze i doświadczeniu kryzysu.

Kryzys w parze bywa postrzegany jako niepożądany element dobrego związku. Bywa traktowany jak gorączka, którą należy natychmiast zbijać, co może tylko pogarszać stan. Tymczasem związek jest miejscem, gdzie jest zarówno miło, jak i trudno. Nie musi on jednak stanowić zagrożenia dla związku.

Mało tego, w budowaniu związku ważne jest to, w jaki sposób para umie radzić sobie z konfliktami, czyli jakie sposoby wypracowała do tej pory i na ile jest otwarta na poszukiwanie nowych rozwiązań. Czasami okazuje się bowiem, że takie doświadczenie konfliktowej sytuacji może – wbrew pozorom – umocnić fundament danej relacji, zbudować większe poczucie bezpieczeństwa, dać parterom przekonanie, że ich związek ma solidną konstrukcję. Partnerzy, przechodząc konstruktywnie przez konflikt, zyskują poczucie, że ich związek ma dobre, solidne fundamenty i byle kłótnia nie jest dla niego zagrożeniem.

Oczywiście związek nigdy nie jest stały i niezmienny, więc należy liczyć się z mogącymi pojawić się nowymi trudnościami czy wyzwaniami. Jednak unikanie konfliktów w obliczu trudności nie sprawi, że automatycznie związek stanie się szczęśliwy. Brak konfliktów wcale nie musi oznaczać, że związek jest harmonijny. Może za to wskazywać na jałowość relacji, problemy z komunikacją, brak asertywności któregoś z partnerów, lęk przed rozstaniem, trwanie w relacji nie partnerskiej, lecz symbiotycznej lub wręcz być sygnałem obojętności. Dlatego też takie emocje jak gniew czy złość nie stanowią przeciwstawieństwa miłości. Nieodłączną częścią dojrzałej miłości są bowiem pojawiające się tarcia. To nie konflikty świadczą, że coś niedobrego dzieje się w związku, lecz nieumiejętność ich rozwiązywania.

Tekst pochodzi z mojego artykułu "W zgodzie i w konflikcie". Link do artykułu w komentarzu.

Fot. Daria Diachenko / Unsplash

16/07/2026

Wracamy i zapraszamy Was do POMIĘDZY.

Pomiędzy myślą a uczuciem.
Pomiędzy tobą a mną.
Pomiędzy doświadczeniem a zrozumieniem.
Pomiędzy reakcją a refleksją.

Dziękujemy, że jesteście i mamy nadzieję, że będzie to przestrzeń do zatrzymania się, refleksji i rozmowy o tym, co w życiu ważne.

Do zobaczenia :)

Joanna

Za NTPP:

W najnowszym numerze "Psychoanalytic Psychology" ukazał się tekst prof. Nancy McWilliams, który opisuje wpływ własnej psychoterapii na pracę i życie tej wybitnej psychoterapeutki.

" Być może jednym z najtrudniejszych aspektów bycia psychoterapeutą jest to, że czujemy się często "zniekształcani", po to aby nasi pacjenci mogli przeżyć swoje silne, negatywne uczucia. W tym kontekście jestem wdzięczna, że mogłam zinternalizować kogoś, kto ze spokojem i równowagą znosił i tolerował moją własną nienawiść. Lou (pierwszy terapeuta N.M - przyp. tłumacza) był dobrym wzorem.
Co prawda nie identyfikuję się z nim w pełni lub bezkrytycznie. To, co od niego przejęłam w swojej pracy to raczej jakiś rodzaj rozsądku i zrównoważenia, niż zestaw technik. Mój styl pracy różni się od jego - musiałam sama dla siebie zintegrować to, co uznałam za podstawy terapeutycznej wrażliwości i elastyczności z moją osobowością.(...)
Psychoterapia polega (w swojej podstawowej istocie i naturze) na emocjonalnej uczciwości. Ten jej aspekt jest zarówno najtrudniejszy do utrzymania, jak i - dla mnie - najważniejszy i najbardziej gratyfikujący."

16/07/2026

„Najpierw trzeba się przyjrzeć samemu sobie, własnym potrzebom, wewnętrznym konfliktom, marzeniom, potem można poświęcić uwagę relacjom z najbliższymi ludźmi – zarówno tymi, z którymi jesteśmy na co dzień, jak i tymi z naszej przeszłości. Na koniec możemy zwrócić uwagę na szerszy świat, który nas otacza i na nasze relacje z nim.

Nasze spotkania służą integracji wszystkich tych perspektyw. Znając lepiej siebie, możemy poczuć się w świecie relacji jak u siebie w domu.”

Justyna Dąbrowska, dla uczestników Treningu Czujności.
rzeźba "mother Earth" w ogrodzie roślin, w Montrealu.

29/03/2024

To jedna z tych książek do których się wraca ❤️

HUMANI-sta

Książkę Justyny Dąbrowskiej "Zawsze jest ciąg dalszy. Rozmowy z psychoterapeutami" kupiłam dość dawno. Wiedziałam, że chcę ją przeczytać, ale musiała odstać swoje na półce pt.: "książki do przeczytania". Sięgnęłam po nią jakieś dwa miesiące temu i bardzo szybko poczułam żal, że nie zrobiłam tego wcześniej. Ta książka to moje ukojenie. Uwielbiam ją i wiem, że będę do niej wracać wielokrotnie. Dlaczego tak?

Justyna Dąbrowska z delikatnością, uważnością i zaciekawieniem prowadzi rozmowy z psychoterapeutami, psychoanalitykami i psychiatrami. Każda z tych rozmów jest niezwykle wciągająca, ubogacająca, kojąca i ekscytująca jednocześnie. To, co łączy jej rozmówców to nie tylko ich profesja, ale też długość doświadczenia życiowego i
zawodowego. Wszyscy rozmówcy Justyny Dąbrowskiej urodzili się przed II wojną światową, w trakcie jej trwania lub zaraz po wojnie. Zatem wszyscy są już u kresu życia lub się do niego zbliżają. Z czytelnikiem dzielą się swoją życiową mądrością i osobistymi doświadczeniami, nie zawsze łatwymi. Dzielą się swoimi rodzinnymi
traumami i pokazują, że mimo bardzo trudnych doświadczeń można wieść dobre, udane, satysfakcjonujące życie:

"Hmm... może chciałabym im powiedzieć, że zawsze jest jakiś ciąg dalszy. Że życie nie kończy się w momencie, kiedy coś strasznego się dzieje. Tylko najpierw trzeba przez to przejść. Nie tylko przez fakty, ale także przez uczucia, a zwłaszcza przez ból. Trzeba się z tym spotkać, a potem rozstać."

Justyna Dąbrowska pyta swoich rozmówców o ich rozumienie faktu, że psychoterapeuci żyją i pracują najdłużej. Różne mają refleksje na ten temat. Być może chodzi o umiejętność przyjmowania i akceptacji rzeczywistości takiej, jaką jest, a może o bycie w głębokim szczerym kontakcie z drugim człowiekiem i autentyczne nim zaciekawienie.

"Na szczęście człowiek ma wspaniałą cechę - dokąd żyje, może się rozwijać, a do rozwoju prowadzi wiele różnych dróg. Jedną z nich jest psychoterapia. Dlatego moja praca na sens. A ja nie posuwam się do katastroficznych prognoz przyszłości."

To książka o tym, jak dobrze żyć, jak można radzić sobie z przemijaniem, z procesem starzenia się i z nieuchronnością zbliżającej się śmierci. To książka, którą wszystkim bardzo polecam.

Ewa Władzińska,
Psychoterapeutka

19/03/2024

Prolonged screen or reading times can lead to eye strain, dry eyes, and headaches. DO ✅ take breaks! Use the 20 - 20 - 20 rule to help your eyes:

🖥️ After using a screen for 20 minutes
📏 Look at an object 20 feet away
🕓 For 20 seconds

25/02/2024

Udało Wam się kupić lutowy "Znak" poświęcony kulturze psychoterapii? Nam niestety nie. Na pocieszenie rozmowa z prof. Bogdanem de Barbaro, która odnosi się do treści poruszanych w miesięczniku.

Zapraszamy na spotkanie z okazji premiery lutowego Miesięcznika ZNAK!Big Book Cafe MDM gości autora pisma i dyskusję inspirowaną najnowszym numerem.Jak unikn...

23/02/2024

Dziś Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Na naszym profilu przez cały rok opowiadamy Wam o różnych aspektach kryzysu psychicznego...

Jednak dziś szczególnie chcielibyśmy przypomnieć, że depresja może dotknąć każdego - zarówno Ciebie, członków Twojej rodziny lub Twoich przyjaciół. Choć wydawać się może, że wiodą oni szczęśliwe i beztroskie życie, w tym samym czasie mogą odczuwać ogromną presję, mierzyć się z niepokojem, obniżonym nastrojem lub poczuciem winy. Niekiedy pod uśmiechem, ukrywają myśli rezygnacyjne, które stale do nich wracają...😞

❗️Pamiętaj: dePRESJA – jest bliżej, niż myślisz! A sięganie po pomoc nigdy nie jest powodem do wstydu. Jeśli Ty lub Twój bliski mierzy się z kryzysem, zachęcamy do skorzystania ze wsparcia oferowanego przez nasze linie pomocowe ⬇️⬇️⬇️

☎️ Antydepresyjny Telefon Zaufania
22 484 88 01
⏰ poniedziałek - środa 15:00 - 20:00
(przeznaczony dla osób dorosłych)

☎️ Telefon Zaufania Młodych
22 484 88 04
⏰ poniedziałek – piątek 13:00 - 20:00
(przeznaczony dla dzieci, nastolatków i młodych dorosłych do 25 roku życia)

Telefon Zaufania Młodych działa dzięki wsparciu Fundacji LPP oraz marki Reserved

Fundacja Itaka

18/02/2024

Nowy numer już wkrótce. Polecamy.

Okładka trzeciego numeru czasopisma Idiomy. Psychoanaliza i życie społeczne, pt."Gryzę". Premiera 15 marca 2024.

Osoby autorskie 3no: Karolina Czarnecka Krzysztof Srebrny Dorota Kotas Cezary Żechowski Anna Gąsiorowska-Krawczyk Justyna Dąbrowska Paweł Siłakowski Anna Krol-Kuczkowska Bartosz M.Puk Emanuel Berman Vamik Volkan Damian Leszczyński Marek Gajowy Dawid Bieńkowski Elżbieta Marchlewicz Punksy Wanda(l)

zdjęcie: Melisa Maras
identyfikacja wizualna: Maks Mordka