ReKoneksje

28/09/2026

24/09/2026

Przez 5 dni to był mój dom (czasami zamknięty w małym namiocie, który ledwo widać pod koniec).
Dobrze przypomnieć sobie, że do szczęścia wystarczy jedzenie, woda i ogień do ogrzania (no dobra, doceniam też schronienie przed deszczem).
I większość z tych elementów można znaleźć w przyrodzie zupełnie bezpłatnie, oferowane jako dar.

09/09/2026

Jeśli chcesz się jeszcze zapisać,
to możesz - napisz maila na [email protected]
W mailu podaj imię i nazwisko, wiek (jeśli chcesz), a w tytule wpisz "Spacer 13 września"

04/09/2026

Dziękuję uczestniczkom wczorajszego 🌳Spaceru w uważności z elementami kąpieli leśnej🌲 za wspaniały czas. Złapałyśmy taki kontakt, że zostałyśmy razem godzinę dłużej! I to jest prawdziwy duch ReKoneksji💚🌿🌱

02/09/2026

𝙊𝙐𝘽𝘼𝙄𝙏𝙊𝙍𝙄 - japońska idea mówiąca o tym, że ludzie - tak jak kwiaty - kwitną w swoim czasie i na swój indywidualny sposób.

Dużo czasu zajęlo mi zrozumienie, że ze mną nie jest coś nie tak i porzucenie porównywanie się z innymi, którzy już osiągnęli to czy tamto dużo wcześniej niż ja. Trzymałam się długo pojęcia "late bloomer", żeby uspokoić siebie, że są też tacy, którzy dochodzą do pewnych rzeczy później. No ale nadal oznaczało to, że później niż "wszyscy". A teraz bliskie mi jest przekonanie, że wszystko ma swoje miejsce i czas. I dla każdego jest to inne miejsce i czas.
A to przynosi spokój. Niech przyniesie i Wam.

28/08/2026

"pod całym tym człowiekiem nadal kryje się mała dzika dusza"

wild little soul

21/07/2026

"Uznanie otaczającej rzeczywistości jest nie tylko pożegnaniem romantycznych iluzji na temat odległych kultur, ale rozpoznaniem, że pod naszymi stopami jest żywa ziemia, która ma swojego ducha."
Od dawna czuję, że chcę czerpać z tego, co tutejsze, jeżeli wciąż jest żywe.

Uznanie otaczającej rzeczywistości jest nie tylko pożegnaniem romantycznych iluzji na temat odległych kultur, ale rozpoznaniem, że pod naszymi stopami jest żywa ziemia, która ma swojego ducha. To uznanie ekstremalnych zmian klimatu i zmian środowiska, do których doprowadził człowiek, oraz szansy, jaką niesie rozpoznanie, że natura jest też w człowieku.

Taka samoświadomość pozwala podczas spaceru przez las rozpoznać w nim to, co święte. Nie jest zatem celem takiej wyprawy zrzucenie niepokoju i trudnych emocji, ale spotkanie z tym, co pozostało nienaruszone, prawdziwe w swej dzikości. To umożliwia spotkanie z duchem lasu, nienagabywanym, wolnym, niezmuszonym do służenia komukolwiek.

Tym samym możliwe jest spotkanie z pierwotną częścią siebie, która pozostaje wiecznie wolna i wiecznie spragniona bliskości, autentycznego połączenia, a to jest warunkiem istnienia każdego zdrowego lasu i każdej zdrowej relacji.

Cały tekst dla Zwierciadła link w komentarzu. Tekst inspirowany książką Lorenzo Colantoni „Powrót do świętych lasów. Zapiski z Japonii” Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego