20/08/2026
MTSS, zespół przeciążenia przyśrodkowej okolicy piszczeli – dlaczego samo rozciąganie łydki nie wystarczy?
Zespół przeciążenie piszczeli przyśrodkowej (MTSS) to jedna z najczęstszych kontuzji przeciążeniowych biegaczy. Odruchową reakcją na ból wzdłuż piszczeli jest rozciąganie łydki – jednak u wielu osób nie przynosi to trwałej poprawy. Powód leży głębiej niż sam mięsień.
🔹 Taśma Powierzchowna Tylna (TPT) Mięsień piszczelowy tylny i przyczepy powięziowe wzdłuż przyśrodkowej krawędzi piszczeli są elementem tylnej taśmy – łańcucha łączącego stopę, łydkę, udo i plecy. Rozciąganie jednego ogniwa tego łańcucha nie zmienia napięcia w pozostałych – dlatego objawy szybko wracają.
🔹 Dysfunkcja stopy jako źródło przeciążenia. Częstą, choć rzadko diagnozowaną przyczyną jest ograniczona ruchomość kości skokowej, np. po przebytym skręceniu stawu skokowego. Kość ta odpowiada za prawidłową pronację i supinację stopy podczas fazy podporu. Gdy jej ruch jest zablokowany, siły reakcji podłoża nie są prawidłowo rozpraszane i przenoszą się wyżej – na piszczel.
🔹 Miednica i wzorzec biegu.
Asymetrie ustawienia miednicy oraz ograniczona ruchomość stawów krzyżowo-biodrowych zmieniają sposób obciążania kończyny dolnej przy każdym kroku. Przy dużym kilometrażu nawet niewielkie zaburzenie mechaniki miednicy prowadzi do kumulacji mikrourazów w obrębie piszczeli.
🔹 Podejście osteopatyczne.
Praca osteopatyczna nie ogranicza się do miejsca bólu. Polega na analizie całego łańcucha biomechanicznego – od stopy, przez staw skokowy i kolano, aż po miednicę i odcinek lędźwiowy – w poszukiwaniu rzeczywistego ograniczenia ruchomości wymuszającego kompensację.
Ten sam objaw może mieć różne przyczyny u różnych osób, dlatego skuteczna terapia zaczyna się od indywidualnej oceny wzorca ruchu, a nie od uniwersalnego schematu rozciągania.
Post ma charakter edukacyjny.
Holistic Gabinety Medyczne
