DAMY RADĘ

09/04/2026

09/04/2026

O tym często mówię - to czego nie widać

Polubienia: 282K, komentarze: 3002. „They called it laziness. But it's a brain stuck between knowing and doing — and there's a difference.”

25/03/2026

Z serii ile ja w gabinecie się na ten temat " nagadam"- drodzy rodzice, nauczyciele, terapeuci - do posłuchania
Statystyki biją na alarm

Uzależnienie od gier u dzieci to problem, który wielu rodziców zauważa zbyt późno. W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak gry, ekrany i cyfrowe bodźce wpływają ...

18/03/2026

👉Rozwój zarodka zaczyna się od głowy. W 8. tygodniu życia płodowego mózg wypełnia niemalże całą głowę i wówczas dostrzec można już kształtujące się części mózgu tj. tyłomózgowie, móżdżek, śródmózgowie i przodomózgowie. Ponadto widoczne są już wtedy dwie półkule mózgowe.

👶Badania dowodzą, że najintensywniejszy rozwój mózgu dziecka to pierwsze 3 lata życia. Dlatego tak ważne jest wspomaganie rozwoju struktur mózgowych w tym czasie. Z powyższego wynika, że w przypadku jakichkolwiek trudności, rozpoczęcie możliwie jak najszybciej wczesnej interwencji jest niezwykle istotne, ponieważ straty, jakie mogą wynikać z opóźnienia w podjęciu terapii mogą okazać się nie do odrobienia.

🤯Mózg jest niezwykłym narządem, ponieważ to on reguluje wszystkie funkcje życiowe ludzkiego organizmu. Dlatego uszkodzenie którejkolwiek części mózgu może spowodować zaburzenie funkcjonowania człowieka .

👤Mózg nie jest symetryczny, ale dla właściwego rozwoju oraz funkcjonowania konieczna jest współpraca obu półkul. Różnica pomiędzy półkulami dotyczy sposobu przetwarzania i analizowania informacji.

🔸Półkula lewa to analizuje bodźce w sposób sekwencyjny, analityczny, czyli element po elemencie.

🔸Półkula prawa odbiera bodźce holistycznie, całościowo i równocześnie.

🗣Mowa kontrolowana jest przez lewą półkulę mózgu, dzięki której konstruujemy i rozumiemy zdania. Natomiast półkula prawa rejestruje takie cechy wypowiedzi jak: melodia, rytm, intonacja. Półkula lewa odbiera słowa piosenek, a półkula prawa melodie piosenek. Ścisła współpraca obu półkul jest konieczna dla rozwoju oraz prawidłowego posługiwania się mową.

Jakie są najczęstsze choroby mózgu?
🔸Choroba Alzheimera
🔸Choroba Parkinsona
🔸Tętniak mózgu
🔸Udar mózgu
🔸Stwardnienie zanikowe boczne
🔸Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
🔸Stwardnienie rozsiane
🔸Guzy mózgowe
🔸Urazy czaszkowo-mózgowe (najczęściej w wyniku wypadków komunikacyjnych) np. wstrząśnienie mózgu, stłuczenie mózgu, ucisk mózgu
🔸Zatrucia (spowodowane np. alkoholem etylowym, tlenkiem węgla, oparami środków chemicznych, ciężkimi metalami, środkami narkotycznymi, farmakoterapią, anabolikami).

Dajcie znać czy dzisiejszy post był dla Was interesujący? ❤

https://panilogopedyczna.pl

18/03/2026

Dorośli często zakładają intencję.
Jakby dziecko planowało zachowanie.
W rzeczywistości wiele reakcji dziecka
to automatyczna odpowiedź układu nerwowego.
Impuls.
Napięcie.
Brak regulacji.
Nie dlatego, że „chce zrobić na złość”.
Dlatego, że jeszcze nie umie inaczej.

13/03/2026

Dziewczyny,
dziękuję Wam z całego serca za wczorajsze kręgi. Za Wasz czas, obecność i za to, że odważyłyście się podzielić swoimi historiami. Wasza otwartość, szczerość i uważność stworzyły wczoraj naprawdę wyjątkową przestrzeń.
Jestem bardzo wdzięczna, że mogłyśmy być razem w tym kręgu. Każda z Was wniosła do niego coś ważnego i poruszającego.
Na kolejnym spotkaniu będziemy mogły wejść jeszcze głębiej w kolejne tematy. Przygotuję też listę zagadnień, które chciałybyście poruszyć, żeby nasze spotkania były jeszcze bardziej dopasowane do Waszych potrzeb.
Dziękuję Wam za zaufanie wczorajszy wieczór poruszył mnie do głębi. 🤍
Do zobaczenia w kolejnym kręgu.
Ewa

12/03/2026

„Niegrzeczne” to słowo, które bardziej mówi o dorosłym niż o dziecku.

Bo może to nie niegrzeczność, tylko:
– Strach, który dziecko ukrywa pod krzykiem,
– Zmęczenie, które rozlewa się łzami i tupaniem,
– Bezradność, która wygląda jak prowokacja.

Dzieci nie mają jeszcze słownika emocji. To, co czują - pokazują swoim zachowaniem, które... krzyczy, płacze, ucieka, bije.

To my - dorośli- jesteśmy tłumaczami świata emocji. Możemy pokazać, że widzimy, że coś dzieje i dać wskazówki, jak sobie z tym poradzić.
Zamiast oceniać słowem, czy nieprzychylnym komentarzem, krzykiem...bądźmy blisko.
Zamiast: „Nie rób scen!”

Możemy powoedzieć :
„Widzę, że coś się dzieje. Pomogę ci.”
"Jestem tutaj i widzę ciebie".

Spróbujmy...Bo Możemy.

Wychowujmy pozytywnie.
Wychowujmy dojrzale.

Ściskam ❤️

Dr Kamila Olga-psycholog

11/03/2026

Czasami naszym największym uzależnieniem staje się uzależnienie od niesienia pomocy komuś nam bliskiemu. W odpowiedzi na nasz ruch druga strona również się uzależnia od swojego wybawcy. Najczęściej taki układ pada w otoczeniu wielu nieprzyjemnych emocji i jednej wielkiej straty- szansy nauczenia ratowanego jak SŁUŻYĆ SAMEMU SOBIE.

To, co opisuję powyżej, to klasyczny mechanizm współuzależnienia (codependency), w którym pomaganie przestaje być aktem miłości, a staje się formą kontroli lub ucieczki od własnych problemów.

Rozwinięcie tej myśli w kilku kluczowych punktach:
1) Pułapka „wybawcy”:
Dla osoby pomagającej, bycie potrzebnym staje się źródłem poczucia wartości. Jeśli ratowany nagle stałby się samodzielny, ratownik straciłby swoją rolę i sens działania. To dlatego podświadomie może on podtrzymywać stan bezradności u drugiej osoby – aby wciąż mieć kogo „ratować”.
2) Wyuczona bezradność:
Osoba nieustannie ratowana przestaje ufać własnym kompetencjom. Każdy gest „wyręczenia” jest dla niej ukrytym komunikatem: „Ty sam sobie nie poradzisz”. Z czasem jej mięśnie decyzyjne zanikają, co prowadzi do emocjonalnego inwalidztwa.
3)Koszt emocjonalny:
Taki układ generuje ogromną frustrację. Pomagający czuje się wyeksploatowany i niedoceniony („tyle dla ciebie robię!”), a ratowany czuje osaczający dług wdzięczności i złość na swoją zależność.
4) Największa strata:
największą szkodą jest tu odebranie komuś poczucia sprawstwa. Służyć samemu sobie to znaczy brać odpowiedzialność za swoje błędy i sukcesy. Bez tego człowiek nigdy w pełni nie dorasta.
W psychologii mówi się, że „pomoc, która nie prowadzi do samodzielności, jest formą przemocy”. Prawdziwym wsparciem nie jest niesienie kogoś na plecach, ale towarzyszenie mu w nauce chodzenia – nawet jeśli po drodze kilka razy upadnie.

11/03/2026

Kochani, przypominam o jutrzejszym spotkaniu Kręgu dla Rodziców.

Spotykamy się w czwartek w godzinach 17:30–19:30
ul. Wyszyńskiego 38D/35 w Zielonej Górze.

To będzie spokojna przestrzeń, w której można na chwilę się zatrzymać, pobyć razem i z większą uważnością przyjrzeć się swojej roli rodzica. Nie ma jednego tematu – przynosimy to, co jest w nas żywe.

Nie trzeba być idealnym rodzicem, żeby tu przyjść. Wystarczy być sobą.

Cieszę się na nasze spotkanie i wspólny czas.
Do zobaczenia jutro. 🌿

Pierwszy krąg przeniesiony z datą tydzień później.
Kolejny w kwietniu na ten marcowy zostało jedno miejsce.
Zapraszam do swojej przestrzeni, rozmów

08/03/2026

„Czas nie leczy ran. Leczy je to, co zrobi się z tym czasem. Uleczenie jest możliwe, jeśli postanowimy wziąć na siebie odpowiedzialność i będziemy gotowi podejmować ryzyko, a w końcu postanowimy pozbyć się rany i uwolnić się od przeszłości albo smutku.”
(Edith Eva Eger, „Wybór. Przetrwać niewyobrażalne i żyć”)

Czas może stworzyć przestrzeń, ale to nasze decyzje, odwaga zmierzenia się z emocjami i gotowość do zmiany sprawiają, że rany zaczynają się goić.
Czasem jest to rozmowa.
Czasem terapia.
Czasem postawienie pierwszej granicy.
A czasem po prostu moment, w którym pozwalamy sobie powiedzieć:
to już nie musi mnie dalej ranić. 🟤

Bo uzdrowienie zaczyna się wtedy, gdy przestajemy tylko czekać…
a zaczynamy świadomie coś zmieniać.

Przytulam Was od serducha 🤎
dr Kamika Olga - psycholog