20/05/2026
บทความนี้เขียนแทนใจ
คนที่ใช้ชีวิตอยู่ใน “บทคนดี” ของคนอื่นมานานเกินไป
คนที่ถูกสอนให้เข้าใจคนอื่น
ให้อดทน
ให้อภัย
เสียสละ
และพยายามประคองทุกอย่างไว้
แม้ข้างในตัวเองจะค่อยๆพังลงทุกวัน
คนที่เผลอเอาคุณค่าของตัวเอง
ไปผูกไว้กับการ “ถูกรัก”
จนลืมถามตัวเองว่า
จริงๆแล้ว…ชีวิตนี้เรากำลังรักตัวเองอยู่บ้างหรือเปล่า
แด่คนที่มีความหวังกับความสัมพันธ์
และอยากเชื่อในด้านดีงามของมนุษย์
วันหนึ่ง..
ชีวิตจะพาเราไปเห็นภาพกว้างขึ้น ลึกขึ้น จริงขึ้น
พาให้เราได้สำรวจตัวเองอย่างจริงใจ
แล้วเห็นว่าเราเคยลดคุณค่าตัวเองแค่ไหน
เห็นว่าเราเคยยอมเสียเปรียบแค่ไหนเพียงเพื่อรักษาความสัมพันธ์
เห็นว่าเราเคยหลอกตัวเอง
เพราะไม่พร้อมที่จะยอมรับความจริง
และใช่…
ช่วงแรกมันอาจมีความโกรธขึ้นมา
โกรธที่ตาสว่างช้า
โกรธที่ปล่อยให้ตัวเองเหนื่อยมานาน
โกรธที่มัวแต่เป็นคนดี
จนลืมเป็นคนที่ปกป้องหัวใจตัวเอง
และอีกหลากหลายความรู้สึกที่เป็นปรากฎการณ์ธรรมชาติที่เราต้องเผชิญ
แต่สุดท้ายแล้ว
อยากส่งกอดถึงคุณเบาๆแล้วกระซิบว่า
ยินดีด้วยนะ..
"การตื่นรู้"ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
มันคือ"การเติบโต"
มันคือวันที่คนคนหนึ่ง
กล้าถอดบทบาทที่กัดฟันยึดถือไว้เนิ่นนานออกจากตัวเอง
เลิกแบกโลกทั้งใบไว้คนเดียว
เลิกเอาความรักไปแลกกับการถูกมองเห็น ถูกตอบรับจากภายนอก
แต่กลับมาอยู่กับความจริง
และเริ่มกลับมายืนอยู่ข้างตัวเองจริงๆเสียที
ส่งความเห็นใจ..คนคนเดิม
ที่เคยหลับหูหลับตารักคนอื่นเต็มหัวใจ
แล้วเพิ่มเติมเข้าไปคือ
การเปิดโอกาสให้คนคนนี้สามารถ"รัก"แบบเปิดตาให้สว่าง
เติมคุณสมบัติของการเป็น"คนรักที่สมบูรณ์ในตัวเอง"
หันกลับมารักตัวเองอย่างเต็มหัวใจ
โดยไม่ทิ้งสติและปัญญาไว้กลางทาง
•
ขอส่งความรัก และ
ความมั่นคงทางใจไปถึงคุณ🤍
และขอบพระคุณในความไว้วางใจที่ให้ครูพีซร่วมเดินเคียงข้าง
ในฤดูเปลี่ยนผ่าน และ การเติบโตภายในบนโลกแห่งความเป็นจริงของคุณเสมอมา
ด้วยรักนะคะ 🌿
Kru Peace: Wellbeing Psychologist & Healing Artist
My Wellbeing Thailand
