Ostomian Way - วิถีคนมีถุง

Ostomian Way - วิถีคนมีถุง ข้อมูลการติดต่อ, แผนที่และเส้นทาง,แบบฟอร์มการติดต่อ,เวลาเปิดและปิด, การบริการ,การให้คะแนนความพอใจในการบริการ,รูปภาพทั้งหมด,วิดีโอทั้งหมดและข่าวสารจาก Ostomian Way - วิถีคนมีถุง, การแพทย์และสุขภาพ, Buengkum, Bangkok.

เมื่อวันนึงที่เราต้องปรับวิถีชีวิตนิดหน่อย กับการต้องใช้อุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมเพื่อทดแทนอวัยวะที่หายไปแบบถาวร เลยอยากมีพื้นที่แบ่งปันข้อมูลกับคนที่ประสบกับเหตุการณ์ที่เลือกไม่ได้แบบเดียวกัน จะชั่วคราวหรือถาวรก็แลกเปลี่ยนกันได้ค่ะ

09/01/2026

ถ้าผ่านรอบนี้ไปได้ เราจะไปทำไร่เพื่อผลิตอาหารสำหรับต้านและป้องกันอีมะเร็งเร็วๆนี้ วิวสวยๆเพื่อการฟื้นฟูสารร่างให้กับมนุดที่ต้องสู้กับเนื้อร้าย

09/01/2026

นานแล้วที่ไม่เข้ามาอัพเดตอะไร แล้วมันก็กลับมา……เด๋วจะลงรายละเอียดให้ฟังกัน เชื้อมะเร็งที่ไม่มีในชุดข้อมูลของการรักษาเท่าที่ควร มันซนมาก……คืนนี้จะมาประมวลผลกับการ recurrent รอบที่ 2 ภายในระยะเวลา 1.5 ปีหลังผ่ารอบแรกไป

12/10/2025

แลัวน้องมะเร็งก็กลับมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ……… ง่าาาา

06/07/2025

ผ่านมา 13 เดือน 13 วัน………อัพเดตการใช้ชีวิตแบบติดถุง
ส่วนตัวไม่ได้มีประเด็นอะไรในการมีอุปกรณ์เสริมแบบสุขาเคลื่อนที่ เดิมเป็นคนกินอะไรก็จะท้องเสียง่าย เช่นเจอพริกมากๆจะท้องเสีย ตอนนี้ก็ไร้กังวลเรื่องนี้ไปได้เลย ก็แค่พกอะไหล่สำรองไปด้วยเผื่อยอดทะลุเป้าในวันที่ต้องไปไหนนานๆ แต่พอเริ่มคุ้นชินพฤติกรรมการ digest ของตัวเองประกอบกับพอจะกะยอดรายจ่ายของลำไส้ได้ ก็ชิลเลย ……… เรื่องระวังอะไรจะมากระทบแม่เนื้ออ่อน เรามีสันชาตญานการป้องกันตัวที่ดี มือไว้ตีนไวอยู่ละ ก็ผ่านไปอีกเรื่อง ……… การรักษาความสะอาด อันนี้สวยๆรู้สึกดีด้วยซ้ำ มันเห็นสีแม่เนื้ออ่อนตรงๆ เราจะรู้สุขภาพตัวเองได้แบบภาพชัดมากกก เพราะลำไส้สะท้อนสุขภาพได้ดีที่สุด เราก็ป่ะหน้ากันบ่อยๆ

ว่าด้วยการใช้งาน
อุปกรณ์ Ostomy Bag ใช้ไม่ยากอย่างที่คิด
1. ส่วนตัวแนะนำรุ่น 2 ชิ้น เพราะเรายังมีแก๊สจากการย่อยเป็นปกติ ต้องเปิดซิบระบายลมเหมือนคนระบบครบปกติ แค่เราคอนโทรลการปล่อยแก๊สเองด้วยมือ มิใช่การขมิบเช่นเดิม เดินไปปลีกวิเวกหรือเข้าห้องน้ำได้หมด [ใส่กุงเกงจะสะดวกทุกวิถี]
2. ส่วนตัวเป็นคนแพ้สารใดๆง่ายมาก นอกจากต้องระวังแม่เนื้ออ่อนละ แม่เนื้อหยาบของเราก็บอบบางแบบไร้ตรรกะเช่นกัน เลยต้องเอาทุกยี่ห้อในตลาดมาเทส แต่ของหมอที่ให้มาใ้ช้แต่แรกมันโอเคอยู่ละนะ แต่เราต้องเผื่อความฉุกเฉินกรณีลืมอุปกรณ์ยังชีพ เลยต้องเทสทุกยี่ห้อเพื่อจะได้รู้ว่าแพ้กาวยี่ห้อไหนบ้าง เพราะผิวไหม้หรือพองทีมันจะงานยาว
3. อยากจะออกแบบโถสำหรับคนมีอุปกรณ์พวกนี้จัง ออกแบบแลัวผลิต แสรดดดด………เจ็บเข่ามากค่ะเวลาเดรนทิ้งเพราะยังไม่ถึงเวลาเปลี่ยนถุง คือมันเหมือนการเปลี่ยนท่าในการนั่งส้วมแหละ แต่มันกลับที่กลับทางกลับด้านไปหมด เดรนทีเหมือนโดนครูสั่งคุกเข่าทำโทษตอนเด็กๆ เจ็บลึกๆแบบทรมานช้าๆ ……… ต้องเตรียมผ้ารองเข่าแบบพร้อมเปียกไว้เลย ที่จริงโถสุขภัณฑ์แบบขวนใช้ได้นะ แต่ต้องเซ็ทวามสูงให้เหมาะ ……… case study กุละ 55555 คนเป็นมะเร็งลำไส้เยอะขึ้นนะคะ Universal design เพิ่ม factor นี้เลยค่ะ
4. ถุงผ้าที่ใช้ห่อซ่อน ostomy bag ที่ขายกันในสารพัดทั้งลาซาด้า ช๊อปปี้ ……… จาก ปสก ตรง คืออย่าซื้อ ไร้สาระ เพิ่มน้ำหนัก เพิ่มระยะยื่นให้เราเปล่าๆ เปลือง ดีที่เรางก คิดนานมาก จนมันงวดว่าไร้สาระว่ะ load + thickness มาเต็ม อ่อ อินี่น่าจะคันรอบเอวเพราะยางยืดและใดๆจนถลอกอีกแน่นวล อิช้อยขี้แพ้เอ้ยยยย 555
5. การอาบน้ำ ทดลองมาทุกรูปแบบ [1. ใช้หมวกคุมอาบน้ำแบบพลาสติกที่ได้จากการไปพักโรงแรมมาทั้งชีวิตห่อ แล้วใช้เทปแปะผ้าก๊อชกันน้ำแค่ครึ่งบน และหมวกคลุมก็ใ้จนกว่าจะขาด ใช้เสร็จก็ตากทิ้งไว้อันนี้ต้องระวังการห่อ ขอคร่าวๆว่าอย่าให้น้ำเข้าได้คือพอละ] [2. เริ่มขี้เกียจ เลยลองใช้วิธีพับถุงครึ่งนึงม้วนหลบแล้วเอาแค่เทปแปะผ้าก๊อซแปะรอบๆ ………อันนี้เปลืองเทปค่ะ เทปกันน้ำแพงงง!!! ] [3. ขี้เกียจอีกสเตป เลยเอาเทปแปะผ้าก๊อซแบบกระดาษ ถูกลงมาใช้แล้วทิ้งสบายๆกาวเหนียวกว่า น้ำซึมลงแป้นน้อยลงถึงแทบบไม่มี แปะแค่ 3 แถบ แค่กันไม้ให้น้ำมันโดนและค้างที่คอแป้น เด๋วมีความเปื่อยที่คอแป้นกลิ่นอาจะทะลุรอยปริตรงนั้นได้ อันนี้คือความขี้เกียจขั้นสุดและ้นพบว่า แค่นี้ก็พอนี่หว่า เด๋วไม่กี่วันเราก็เปลี่ยนถุง] แล้วอีอุปกรณ์ที่เราหาในแอพทั้งสองสีก็เช่นเดิม งกจนได้คำตอบว่าไร้สาระเช่นเดิม จากการไปทริป ตปท กับบอสัด ยิ่งชัดเลยว่าเท่าที่ใ้แบบนี้มันเวิร์คพอละ แต่จริงๆก็อยากลองนะ ยัวเหลืออีก 1 สเตปที่ยังไม่ได้ทำคือการลงว่ายน้ำ หมอบอกว่าได้ เตรียมอุปกรณ์ไว้ละ แค่ตรูจะไปลองที่ไหนก่อนนนนน
😂😂😂😂😂มีเรื่องที่ฮานิดหน่อยคือ หมั่นเขี้ยวเวลาน้องอุนจิคาถุงแล้วนั่งบีบมันเหมือนบีบดินน้ำมันเนี่ยแหละ วันไหนะพลาดถุงขาดนี่………ท้องแน่นอน 5555 ท้องเละเทะ………🤣🤣🤣🤣

สรุปภาพรวม โอเคมาก ใครบอกว่าลำบากนั่นนี่ มันคือที่ใจล้วนๆ มองบวกชีวิตก็บวก มองลบชีวิตก็ลบ

มีหนี้เราก็ต้องใช้ ตอนนี้ร่างการเข้าที่กำลังปั่นเงินปิดจ๊อบให้อนตายจะได้ไม่ติดค้างใครนะ เตรียมความพร้อมตายหนักมาก………กราบเรียนผู้มีพระคุณตามนี้ค่าาาาาาา 🙏🙏🙏🙏🙏

04/11/2024

วิถีคนมีถุงแท้ๆจะอัพเดตกันอีกทีเร็วๆนี้นะฮะ แต่วันพุธที่ผ่านมา (30-10-24)ซีสต์ในรังไข่ที่ไม่สามารถจะเอาออกได้ตอนผ่าเอาน้อง GIST ออกเพราะเวลาผ่าน 9 ชม เข้าไปบะนั้นก็เกิดแตกแบบงงๆขึ้นมา รอลุ้นจะต้องผ่าเอาน้องซีสต์ออกอีกรอบมั้ย ..... บันทึกไว้

16/08/2024

1.3 สวัสดีมะเร็งที่โพสนี้ สวัสดี รพ.วชิระ
- เริ่มการตรวจครั้งแรกที่วชิระด้วยการส่งตัวมาที่แผนกลำไส้ก่อน วันแรกที่เข้าไปทำเวชระเบียบก็ไปตั้งแต่ 5.30 ถึง รพ. 6.30 ทาง จนท ที่เปาโลแนะนำดีมากให้ไปแต่เช้าเพราะเราเป็นผู้ป่วยใหม่ แต่ก็ไม่นานในการทำเอกสาร แล้วรอพบหมอครั้งแรกที่แผนกลำไส้ หรือเราเพลินกันการเดินหาของกินที่ รพ ไม่รู้ ของกินเยอะ อร่อย แล้วมีครบดีมากกกก มีความสุขทุกครั้งที่ไปวชิระเฉยเลย ครั้งแรกก็ตรวจให้พังเหมือนเดิม ตรวจภายในแบบที่มีนักศึกษาแพทย์เพียบ....เริ่มปลงชีวิตตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา 5555 เอาจ่ะ เต็มที่เลยค่ะ ก็นัดไปทำการส่องกล้องครั้งแรก แบบด่วนๆแต่ก็ต้องไปหาหมอแผนกทางเดินอาหารก่อน เพราะคนที่จะทำการส่องกล้องคือหมอทางเดินอาหาร
- ไปทำการส่องครั้งแรก ช่วงนี้ก็จะนัวๆนัดแบบเร็วแบบช้าสลับกันไปตามที่ทั้งเราและหมอสะดวก ครั้งแรกผลยังปกตินะ ขั้นตอนนี้ ไปตามนัด หาหมอ ส่งกล้อง หาหมอฟังผล ทั้งหมด 3 ครั้ง ในเวลาเดือนครึ่งได้ ..... เหนื่อยแต่อร่อย กินมันแหลกกกก ระหว่างนี้ก็เจอนัดหมอนรีเวชด้วย เพราะเจอก้อนที่รังไข่ซ้ายขนาด 3.5 ซม. ด้วย แต่ด้วยความที่เป็นวันเดียวกัน ก็จะใช้ชีวิตใน รพ วขิระแบบ All day long แทบทุกรอบ สบายละ กินมันทั้งวัน กินปลอบใจตัวเอง
- ต้องส่องกล้องครั้งที่ 2 เพราะหมอรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ หมอขอส่องอีกทีแบบเจาะเอาเนื้อตรงกลางก้อนมาเข้าแล๊ป.....ทำไมไม่เอาตรงกลางแต่แรก คือเพราะข้อมูลมันมาตอนแรกคือเนื้องอก แต่เหมือนหมอสงสัยเพิ่มเองระหว่างที่นัดตรวจกัน 2 ครั้ง แล้วก็นัดฟังผล ซึ่งอันนี้ก็ร่วมๆ 2 เดือน เพราะเจอทั้งนรีเวชกับลำไส้ที่ต้องไปเจอหมอ เนืองจากในวันแรกที่ถูกส่งตัวมาคือมันต้องผ่าแน่ๆ แต่หมอลำไส้ไม่มีคิวที่เร็วสุด ต้องการให้หมอนรีเวชเป็นคนนัดเริ่มผ่าเพราะคิวเขาได้เร็วกว่า แล้วหมอลำไส้จะเข้าผ่าด้วย แต่หมอระบบทางเดินอาหารขอส่องกล้องอีกทีเพื่อเช็คให้ชัวร์แล้ววางแผนผ่าตัดให้ชัดเจนกว่านี้
- วันที่นัดฟังผลวันนั้นคือเข้าสู่เดือนที่ 8 จากตอนเริ่มตรวจครั้งแรกที่เปาโลว่าหนูเป็นแค่ริดซี่ภายใน (เฮ้ออออ) มีนัดหมอระบบทางเดินอาหารวันพุธ ฟังผลกับแก แกบอกว่าเราเป็นเนื้องอกชนิด GIST แกเขียนให้ดูเลยแล้วหมุนจอมาให้ดู เราก็อ่อค่ะ โล่งมั้ยก็ไม่นะ เพราะก็เบื่อการผ่าตัดแหละ แต่เป็นคนขี้สงสัย เพราะเราแอบคิดว่าเราได้พี่มะเร็งมาอยู่ด้วยนานละ พอจะขึ้นรถขับกลับบ้าน เราก็เปิดถามพี่เกิ้ลว่า GIST คือก้อนอะไร ....... ตึ่งโป๊ะ เอิ่มมมม มันมะเร็งว่ะ ก็ขำหมอว่า....หมออ่าาาบอกผิด แต่หมอน่ารักไง เราเลยให้อภัยไปแบบอมยิ้มๆ
- ผลยืนยันว่าเป็นมะเร็ง เรานัดหมอลำไส้ต่อในวันถัดมาจากหมอทางเดินอาหาร(อ.หมอคนนี้คือคนที่ผ่าตัดเราในที่สุด เราเจอกับหมอท่านนี้มาหลายครั้งละ เราก็เลยรู้สึกคุยได้เยอะ) วันพฤหัส....ไดอะล๊อกที่มันมีในทุกหนังทุกบทละครก็มา "คนไข้มีญาติมาด้วยมั้ยค่ะ" เราก็ตอบแบบอมยิ้มไป "ไม่มีค่ะ มาคนเดียวทำอะไรคนเดียวสะดวกกว่าค่ะ มีแค่ตอนส่องกล้องครั้งที่ 2 ค่ะที่เจ้าหน้าที่สั่งให้ญาติมา" หมอก็ทำหน้าแบบสู้ชีวิตแท้คนไข้กรู... แต่เรารู้แล้วไงเมื่อวานเย็นว่ามะเร็งค่าาาาา เลยไม่มีซึ่งความตืนเต้นประการใด พอหมอบอกเราก็สวนไปว่า หนูรู้แล้ว เมื่อวานหมอทางเดินอาหารแกบอกหนูผิด... หมอก็สั่งยาแล้วให้กลับไปหาหมอมะเร็งที่เปาโลละ แกก็อธิบายถึงเชื้อให้เราฟังด้วยความละเอียด แล้วก็เป็นเจ้าหนูจำไม...ถามไปคุยไปหัวเราะไป ข้อมูลมาแน่นละ เราสบายใจ.....กูได้เพื่อนใหม่ละ ปีละโรคจริงๆ
- การให้ยาพุ่งเป้า ดำเนินเรื่องยาวมาจะเกือบปี วีคแรกที่ได้ยาร่างกายมันดีขึ้นมากแบบเหนื่อยน้อยลงจนเกือบปกติ แล้วมันก็เริ่มมีอาการแพ้ยาตอนเข้าเดือนที่ 3 บันเทิงมาก อาการแพ้ยาเป็นยังไงจะเล่าให้ฟังในโพสหน้าคับ
- ทำ CT Scan ทุกๆ 3-6 เดือน แล้วแต่หมออยากรู้ความเป็นไปของน้อง เป็นอะไรทีทรมานมากทุกครั้ง เพราะเราปวดแล้วเหม็นมาก ปวดแบบที่ร้องกรี้ดทุกรอบแล้วเครียดทุกรอบที่ทำ เนื่องจากเส้นเลือดและอนโตมี่เราเล็กกว่าคนอื่น มันแย่ทุกครั้งแล้วนั่งเป็นหอยทากทุกรอบที่ทำ และก็ไปคนเดียวทุกครั้ง เราก็มีความเป็นหอยทากหลังทำ นั่งเหงาหน้าห้อง CT ประมาณ 2 ชม ถึงขับรถกลับบ้านได้
- ช่วงเดือนที่ 6 ของการได้ยาพุ่งเป้า เราเจอความโตผิดปกติของต่อมไร้ท่อ 4 จุด จุดละ 3-4 ก้อน (จุกแร้ทั้งสองข้าง ช่วงสะโพกทั้งสองข้าง) ก็มีนัดต้องทำเจาะชิ้นเนื้อไปตรวจ อันนี้ก็สยองเพราะลุ้นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่เรากลัวที่สุด เพราะมันจะแทบยากในการรักษา หมอส่งตัวนัดทำส่องกล้องเจาะ เราก็ถามหมอมะเร็งว่าเจาะกี่ข้าง หมอบอกข้างเดียว สบายๆ วันที่มาเจาะเราก็เคร เจาะจุกแร้ซ้าย เราก็ขับรถได้ ก็แวะกลับจากทำงานมาเจาะช่วงค่ำตามนัดที่เปาโลโชคชัย 4 ...... หมอที่ส่องกล้องก็น่ารัก "ขอเจาะสองข้างเลยนะครับ มันใหญ่มาก หมอกลัวว่ามันจะใช่ ไหวเนาะ" .....ขึ้นเขียงขนาดนี้ ถามตอนนอนที่เตียงแล้ว หืออะไรได้ค่ะหมอ แต่หนูขับรถมาเอง จะปวดมากมั้ยค่ะ หมอบอก "จอดรถทิ้งไว้ รพ เลย พรุ่งนี้ค่อยมาเอา" ....เอาที่หมอสบายใจเลยค่ะ เอาเล้ยยยยยยยย แล้วหมอก็เจาะข้างละ 4 รู 4 การแทง แขนแทบไม่ต้องถาม หุบไม่ลง แต่เรามันอึด ขอขับรถกลับบ้านเลย ระหว่างที่ยาชามันยังมีผลอยู่ เผื่อเช้าไม่ไหว ....... ขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจอึด เช้ามาระบมหนักมากกกกก แทบจะบินอยู่บ้าน ระบมไป 2 วัน มาฟังผลอีกวีคถัดมา ปกติเรามีนัดหมอมะเร็งทุกทเดือน เพราะมีการเจาะชิ้นเนื้อเพิ่มเลยนัดมาฟังผล.....สรุป รอดจากมะเร็งต่อมน้ำเหลือง แล้วหมอมะเร็งก็บอกว่า ปกติ GIST ไม่ค่อยยุ่งกับต่อมน้ำเหลืองแหละ แต่เจาะเอาชัวร์ เพราะมันโตน่ากลัวมาก (ทำไมหมอไม่คุยกันหน่อยกับหมอเจาะว่ามันไม่ค่อยยุ่งกัน อินี่บินในบ้านอยู่ 2 วันนะ วีคเอนที่เหงาๆเพราะบินเดี่ยวในบ้านคนเดียวเนี่ย)

วิถี 1.2 วันนี้จะมาต่อจนจบว่าเราต้องสวัสดีมะเร็งเมื่อไหร่ (สรุปไม่จบในโพสนี้ ขอต่อพาร์ทมะเร็งอีกโพสครัช ยาวมากละโพสนี้)-...
01/08/2024

วิถี 1.2
วันนี้จะมาต่อจนจบว่าเราต้องสวัสดีมะเร็งเมื่อไหร่ (สรุปไม่จบในโพสนี้ ขอต่อพาร์ทมะเร็งอีกโพสครัช ยาวมากละโพสนี้)
- เปาโล ครั้งที่ 3 เดือนที่ 3 กับหมอผู้ชาย รอบนี้เจอหมอเฉพาะทางลำไส้แล้ว แต่ก็ดันเป็นวันของผู้หญิง เราก็ไม่กล้าให้หมอตรวจภายใน รอบนี้ เป็นความเดียงสาและปญอ ของเราเอง แต่ก็ยังคงมีอาการเดิมๆคือถ่ายเป็นเลือดนะ...แค่เบาลงแต่ก็มีบางวันที่หนักบ้าง แต่ก็ไม่แย่เท่าตอนเดือนแรก เหมือนแผลภายในก้อนนั้นมันเบาลง เด๋วจะบอกว่าทำไมเกิดเหตุขนาดนั้น อันนี้แอบอยากด่าคนบางคนมากกกกก (มานั่งคิด นี่เขาเห็นเราเป็นวัวเป็นควายรึเปล่าให้กินแต่ผัก บ้าปะวะ)
- ผลในการตรวครั้งที่ 4 คือต้องไปศูนย์แพทย์พัฒนาหลังจากที่เรายังไม่ได้เรื่องอะไรจากเปาโลเลย ตอนนั้นก็ทิ้งช่วง บวกกับเครียดเรื่องที่เชียงใหม่ พอกลับมารอบนี้ก็กลับแบบถาวร เพราะหลายอย่างที่ต้องตัดสินใจ วันที่รู้ว่าเกมเปลี่ยนคือวันอาทิตย์ที่ 30 ต.ค. 2565 อ.หมอที่ศูนย์แพทย์ ระบุชัดเจนว่าเนื้องอกค่ะ ไม่ใช่ริดซี่ภายในอย่างที่เปาโลบอก หมอสั่งด่วนว่าไปเจอกันที่ รพ.พระมงกุฏพรุ่งนี้ 9.00 คือวันจันทร์ที่ 31 ต.ค. 65 (จำแม่นเพราะรู้ตัวก่อนเริ่มงานที่บอสัดใหม่วันเดียว 55555 ขุ่นพระ)
- ผลครั้งที่ 5 กับหมอเดิมจากศูนย์แพทย์พัฒนาฯ สรุปว่าเนื้องอกจ๊ะ อันนี้ขอเล่าขยายอีกทีเรื่อง รพ.พระมงกุฏฯ ที่ประทับใจหมอมากกกกก (หมอส่งชื่อให้โดยตรงจากศูนย์แพทย์พัฒนาตั้งแต่เย็นวันอาทิตย์ที่ไปหาหมอ พอเช้าวันจันทร์ที่ 31 ตค เลยทำให้ไปถึง รพ พระมงกุฏตอน 9.00 น. เราโดนชู้ตตัวไปที่แผนกด้วยความรวดเร็ว คือไปที่ counter เวชระเบียบผู้ป่วยใหม่ปุ๊บ บอกชื่อเจ้าหน้าที่ เขาบอกให้เราเดินไปทีแผนกได้เลย ชื่อถูก อ.หมอท่านที่นัด แจ้งดีเทลไว้แล้ว ใช้เวลาไป 15 นาทีเท่านั้น....สุดยอดมาก) ส่วนผลที่รู้ก็เนื้องอกแน่นอน แต่หมอก็ตบบ่าเราเบาๆแล้วบอกว่าใจเย็นๆนะ อาจจะไม่ใช่เนื้อร้าย แล้วก็เอาเอกสารผลให้แล้วถามว่าจะจัดการต่อที่นี่หรือกลับไปเข้าระบบประกันสังคม เราก็อ่าาาสบายใจละ เนื้องอกมาละ วันนี้คือไล่เดินเก็บ RC ตามแผนกต่างๆเพื่อตรวจเลือดและทำ X-Ray ตามจุด จบการเดินเล่นที่พระมงกุฏไปตอนบ่ายโมงนิดๆ รับยานั่นนี่ จ่ายค่าตรวจนั่นนี่พร้อมยาระงับเลือดไปหลักร้อย ..... ตกใจเลยว่าเอิ่มมมถูกแทร่....แล้วก็เร็วมากผิดคาด เก็บเอกสารกลับไปที่เปาโลต่อ วันรุ่งขึ้นต้องเริ่มทำงานที่บริษัทใหม่ด้วยความปลื้มปิติว่าเราได้เนื้องอกมาเรียบร้อยละ 1 ก้อน 55555
- กลับไปที่เปาโลโชคชัย 4 ด้วยผลตามเอกสารจากพระมงกุฏ เจอหมอลำไส้ส่งตรวจ CT Scan เพื่อดูขนาดก้อน เมื่อได้ผลตรวจมาก็เจอว่ามีรอยโรค 8 รอยโรค และขนาดก้อนเนื้องอกก็ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 ซม. สวยๆ เปาโลผ่าไม่ได้เพราะเป็น รพ ขนาดเล็ก เราโดนส่งตัวไป รพ ที่มี MOU กับเปาโลโชคชัน 4 คือ รพ. วชิระ หลังจากนั้นก็เจอกับหมอเยอะมากกกก เพราะอีรอยโรคเยอะไปหมด หลังจากช่วงนี้คือการเจอหมอแบบอุตหลุดมากกก
ปล. ช่วงตอนที่กลับมาเปาโล เราติดต่อประสานไปทางประกันสังคม และ สปสช เยอะมากโดยความช่วยเหลือแบบมืออาชีพของน้องในทีม ขอบคุณอ๋อมแอ๋มของพี่มากที่เธอคล่องและทำให้พี่สติไม่หลุกจากการตอบคำถามที่น่าโมโหจากเจ้าหน้าที่ของ รพ เปาโลโชคชัย 4 (แต่ตอนหนังเราเข้าใจ จนท แล้วนะ น้องก็เหลาอะไรให้ฟังหลังจากที่เราไปเจอน้องเขาตัวเป็นๆว่า หลายเรื่องหลายราว จนท ประกันสังคมไม่ค่อยแจ้งผู้ทำประกันสังคมในเชิงลึก ทำให้พวกน้องๆเขาปวดหัวกันหนักเหมือนกัน แล้วก็เหลาระบบว่าทำไมหลายๆกระบวนการไม่เอาที่ สปสช เขาทำมาใช้กับระบบประกันสังคมที่ช่วยให้ผู้ป่วยสะดวกได้เหมือนกันบ้าง เด๋วจะบอกอีกทีในหลายๆแง่มุมที่เราควรต้องรู้อีกทีคับ ช่วงนั้นก็จะออกไปปากคลองตลาดเก่าและใหม่บ่อยเพราะมันแอบท้อ แล้วก็บำบัดด้วยการจัดดอกไม้ในบ้านแก้เซ็ง ไฮเตรนเยียร์น่ารักมากกก)

23/07/2024

วิถี 1.1 ---กว่าจะได้ข้อสรุปว่าเราเป็นมะเร็งชนิด GIST---

อาการเริ่มแรกของการที่ต้องไปตรวจจริงจังเกิดขึ้นประมาณ ก.ย.-ต.ค. ปี 2020 มีอาการถ่ายเป็นเลือดแบบหนักมากกก ซึ่งเป็นช่วงที่กำลังสงสัยว่าเรากำลังจะเข้าช่วงหมดประจำเดือนมั้ย (แม่บอกว่ามันอาจจะเป็นช่วงทลาย คือมาเยอะจัดๆก่อนจะหายไปเลย พอดีบ้านเราหมดกันเร็วอ่ะ ก็ช่วงอายุราวๆนี้กันถึง 50ขวด) แต่มันออกเยอะมากในแทบทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำแม้จะเป็นการไปถ่ายเบา...มีมากมีน้อยแล้วแต่ท่านจะโปรดเลย มันก็หนักเข้าขั้นว่าตัวซีด แล้วตอนนั้นก็ต้องไปทำงานกับเพื่อนที่เชียงใหม่ก็เดินทางขึ้นลงทุกเดือนเพื่อมาหาหมอ ตอนแรกเพื่อนจะให้หาหมอที่เชียงใหม่แต่เราก็แบบ เอาเหอะ ถ้ามันเกิดยาวก็ต้องกลับบ้านปะวะ ต้องบอกว่าเราเองก็เป็นคนที่ไม่ได้สำออยอะไรก็เช็คตัวเองจนมั่นใจว่ามันมาจากทางไหนแล้วก็เสือกคลำเองอะไรเองอีก เอิ่มมม มันไม่ธรรมดาละ ก้อนน้องแข็งและใหญ่ทีเดียว ตอนนี้เริ่มวิเคราะห์จากก้อนอุนจิละว่ามันก้อนกลมๆใหญ่จนเบียดอุนจิเราให้ออกมาเจอโลกภายนอกยากละ ทำให้เข้าห้องน้ำบ่อยๆเพราะมันไม่จบกระบวนการขับถ่ายอุนจิแบบทีเดียวม้วนเดียวละ แล้วก็ออกมาเป็นใบๆลักษณะเรย์แผ่นเรียบเรย (ก็เริ่มไม่ซื้อเรย์มากินละตอนนั้น) เราก็โทรหาพี่ชายที่เขาเคยเป็นริดซี่....คุยไปมาก็เอิ่มเราน่าจะหนักกว่า แล้วก็ความเจ็บปวดใดๆที่ทั้งหมอและหลายๆคนถามทีหลังก็คือไม่มีเลยค่ะ ระบายเลือดล้วนๆแบบทะลักทลายมาก จนมีวันนึงจะเป็นลมแล้วทำะไรไม่ไหว....อยากจะนอนอย่างเดียว
- เปาโลโชคชัยสี่ด้วยสิทธิ์ประกันสังคม ในวันแรกที่ไป แจ้งความประสงค์ชัดเจนว่าขอส่องกล้องเลยได้มั้ย ด้วยความที่เจอหมอประจำบ้านเด็กสาวน้อยก็ทำการตรวจคว้านไปเหมือนคนไข้ไม่มีความรู้สึก...อยากด่าเบาๆ นางบอกว่านี่ยังไม่น่ากลัว คนอื่นหนักกว่าพี่ค่ะ ..... อืมมมม 1 เดือนผ่านไป สรุปไม่ได้ส่องกล้อง และได้วินิจฉัยมาว่าเป็นริดสีดวงภายใน (อันนี้โคตรขัดใจ) แต่ก็ทำได้แค่อ่าาาเหน็บยากินยาไปตามนางว่า ก็ไม่หายคร่าาาา แต่เลือดน้อยลงนิดหน่อย ก็ยังคงทรมานกับการทะเลาะกับส้วมและเลือดอยู่อีกเดือน ถึงไปตามนัดที่ 2 (เอาจริงๆอยากเจอหมอคนนี้ตอนนี้มากแล้วบอกนางว่า...พี่เป็นมะเร็งนะคะน้อง รบกวนตั้งใจกว่านี้หน่อยค่ะ มันมีแต่เสียกับเสียหายค่ะ ถ้ามันช้าออกไปมันลามปามได้ค่ะ
- เปาโลโชคชัยสี่ครั้งที่ 2 เจอหมอทอมจ่ะ .... อ่ะรอบนี้นางนั่งทางในได้ อ่านผลแต่ไม่ตรวจใดๆได้แค่คุยเหมือนคนไข้ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องการความคืบหน้าของอาการตัวเอง....หมอประจำบ้าน
พรุ่งนี้มาต่อเน้อ เหมือนเฟสนางจะรวนๆ

22/07/2024

แล้วเราก็สร้างเพจได้สักที...พรุ่งนี้จะเริ่มพรั่งพรูสิ่งที่เกิดขึ้นกับวิถีที่เปลี่ยนของตัวเอง เริ่มจากก่อนที่จะรับรู้การมาของคุณ GIST... จะทยอยเหลาให้ฟังไปเรื่อยๆ ตอนนี้เราก็เดินทางมาครบ 2 เดือนหลังจากการผ่าตัด แล้วก็ได้เริ่มทำเพจจริงจัง เพราะหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอกับกลุ่มคนที่ประสบเหตุคล้ายๆกัน ได้แค่ฟังคนนั้นคนนี้บอกเล่า ซึ่งก็เป็นเหตุของคนใกล้ตัวไม่ได้คุยกับคนที่ประสบตรงๆสักที....เว้นตอนที่นอน CCU เตียงตรงข้ามกันคนเดียวซึ่งก็ต่างคนต่างก็พะงาบๆก็ไม่ได้ดีเทลอะไรกันมากมาย 555
ใครรู้จักคนที่เจอวาระที่ต้องมีทวารเทียม...ฝากบอกต่อด้วยว่ามีเพจแชร์หาของ หาข้อมูลอุปกรณ์แล้วนะฮะ คุยกันแบบแบ่งปันสาระบ้างไร้สาระบ้างได้ครัช ยินดีๆๆ

ที่อยู่

Buengkum
Bangkok
10230

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ Ostomian Way - วิถีคนมีถุงผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ทางลัด

แชร์

ประเภท