26/05/2026
ห้องฉุกเฉิน มีคนไข้จำนวนมาก มาด้วยอาการบาดเจ็บ มีบาดแผลหลายรูปแบบ
บาดแผลเล็กๆ เย็บแผล กลับบ้านได้
บาดแผลใหญ่ๆ ต้องใช้เวลาพักฟื้น นาน
บาดแผล ฉกรรจ์ ที่เป็นสาเหตุ การเสียชีวิต
วันนี้ เป็นอีกวัน ที่ฉันต้องรับปรึกษาคนไข้จากห้องฉุกเฉิน
สายเข้าจาก ห้องฉุกเฉิน
พยาบาล : หมอคะ มีเคสค่ะ ผู้ป่วยหญิง พบหมดสติ ในห้องน้ำ แม่เจอว่ามีขวดยาแก้ปวด อยู่ใกล้ๆ ยาหายไปหมดขวดค่ะ ตอนนี้ ที่ห้องฉุกเฉิน เจาะเลือด.. ไป รักษาเบื้องต้นไปแล้ว คนไข้เริ่มรู้สึกตัวแล้วค่ะ
หมอแพรว : เค ค่า เดี๋ยวลงไปดูค่ะ
หลังจากเปิดม่าน เพื่อทักทาย
หมอแพรว: สวัสดีค่ะ หมอแพรวนะคะ หมอเป็นจิตแพทย์ มาช่วยดูแลหนู หนูชื่ออะไรนะคะ
น้อง B : B ค่ะ น้องตอบด้วยเสียงพร่า มีน้ำตาล้นออกมาทั้งๆที่หลับตาอยู่
หมอแพรว : หนูปลอดภัยแล้วนะคะ ตอนนี้หนูอยู่โรงพยาบาล คุณแม่พาหนูมาส่ง เพราะเจอหนูหมอสติที่ห้องน้ำ หนูพอจำได้มั้ยคะ ว่า เกิดอะไรขึ้น
น้อง B : ร้องไห้ ไม่พูด ไม่ตอบ
หมอเหลือบไปเห็น ข้อมือของ B เต็มไปด้วยรอยกรีด ทั้งใหม่และเก่า
หมอแพรว : หมอเห็นหนูคงทรมานมาก ไม่ใช่แค่กาย แต่ดูเหมือนใจหนูมีเรื่องทรมานจนรู้สึกความเจ็บทางกายมันเบาบางไปเลย
น้อง B : ร้องไห้หนักขึ้น หมอคะ หนูไม่อยากกลับบ้าน ขอหนูอยู่ที่นี่ก่อนได้มั้ยคะ
นั่นคือจุดเริ่มต้นที่เราได้คุยกัน
B เด็กน้อยวัยรุ่น ที่ควรมีชีวิตที่สดใส วัยมัธยมปลาย โรงเรียนที่ถือว่าสอบเข้ายากแห่งหนึ่ง B เป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารัก เรียนเก่ง ระดับส่งแข่งวิชาการ มีครอบครัวที่อบอุ่น มีฐานะมั่นคง
B ควรมีชีวิตที่มีความสุข ภายนอก B เป็นเด็กร่าเริง เป็นเด็กดีของพ่อแม่ มาตลอด B ชอบเรียนดนตรี และร้องเพลงมาก
แต่ด้วยผลการเรียนที่ดีมาก ทุกคนแนะนำว่า B ควรเรียนสายวิทย์ และควรสอบเข้า คณะแพทย์ และความเป็นไปได้มากทีเดียว และในที่สุด B ก็ได้โควตา คณะแพทย์ ตามที่ทุกคนคาดหวัง หลายครั้งที่ B พยายามอยากบอกความอึดอัดนี้กับพ่อแม่ เพื่อน ครู
คำตอบที่ได้เสมอคือ เราก็เรียนหมอได้เรียนดนตรีไปพร้อมกันได้นี่ , มีชีวิตที่ดีจะตายเครียดอะไร , หนูรู้ใช่มั้ย พ่อแม่ทำทุกอย่างเพื่อให้หนูอยู่สบาย หนูมีหน้าที่เรียนอย่างเดียว หนูจะเครียดอะไร , โอ้ย สวยก็สวย เรียนก็เก่ง บ้านก็รวย จะมีเรื่องเครียดอะไร น่าหมั่นไส้
ความไม่สบายใจ ถูกเก็บไว้มาตั้งแต่เด็ก ต้องทำให้ดี ไม่ดีก็มีคนว่า อย่างหนูทำไมทำไม่ได้ แปลว่าหนูไม่พยายามพอ ที่ผ่านมา B ต้องเรียนพิเศษทุกวัน ไม่เว้นแม้เสาร์ อาทิตย์ ที่โรงเรียน B ไม่รู้สึกว่ามีเพื่อนที่ชอบ B จริงๆ แต่ชอบ B เพราะให้ลอกการบ้าน ยอมให้ยืมเงิน
B สงสัยตัวเองมาตลอด ว่าคุณค่าของชีวิตคืออะไร มันเหนื่อย มันเศร้า เล่าให้ใครฟัง ยิ่งรู้สึกโดดเดี่ยว
ความเศร้า ความโกรธ สะสมกลายเป็น บาดแผลในใจ และมาเป็นบาดแผล ที่ข้อมือ เพื่อระบายความเจ็บปวดในใจ B พยายามใส่เสื้อแขนยาว ไม่ให้ใครเห็น ที่ขาสองข้าง ก็มีแผล ที่ท้องก็มีแผล แต่กลับไม่มีใครสังเกตเห็นมาก่อน
จนวันหนึ่ง บาดแผลในใจฉกรรจ์ จน B ทนไม่ไหว ทำไม หนูถึงยังมีชีวิตอยู่คะ หนูเหนื่อยมากเลย หนูยังพยายามไม่มากพอใช่มั้ยคะ ขนาดหนูพยายามจะหายไปจากความเจ็บปวดนี้ หนูยังทำไม่ได้เลย
บาดแผลที่ไม่มีใครมองเห็น ทำให้เจ็บปวดได้ ไม่ต่างจากแผลภายนอก
แผลที่ไม่อยากให้ใครเห็น
ยิ่งเก็บ ยิ่งปวด ยิ่งทรมาน
คุณมีบาดแผล ที่เก็บซ่อนอยู่ในใจกันบ้างมั้ยคะ
แผล ที่รอการเยียวยา
แผล ที่รอ ให้มีใครรับฟัง
แผล ที่รอให้มีใคร เข้าใจ
แผล ที่รอให้ มีใคร ยื่นมือมากอด โอบไหล่ และพาเดินต่อในวันที่หมดพลัง
คุณมีใครคนนั้นหรือยัง ที่คุณกล้าจะเปิดบาดแผลที่ซ่อนอยู่ให้เห็น และกล้าที่จะขอความช่วยเหลือ
ก้าวแรกของการเยียวยา คือความกล้าที่เปิด(แผล)ใจ
#ที่พักใจbyหมอแพรว
