29/03/2026
“เลิก ไม่เลิก”
ช่วงปีที่ผ่านมาเป็นช่วงที่กวางคิดวนกับตัวเองพอสมควรเรื่องว่าจะไปต่อ หรือพอแค่นี้กับการทำงานด้านโยคะของตัวเอง ต้องยอมรับว่าพอกลับมาทำงานที่บ้านแบบเต็มตัวก็ โอ้โห งานหนักมากเลย 555 หนักทั้งสมอง หนักทั้งความรับผิดชอบ ถึงจะมีความมันส์ในอารมณ์เพราะพอเราทำได้มันก็มีความสนุกในตัวอยู่แล้ว แต่มันก็ยากมากถึงมากที่สุดในการจัดการให้มันทำไปควบคู่กับงานที่เราอยากทำเพราะแค่อยากทำอย่างโยคะได้
ยิ่งช่วงที่งานหลักวุ่นวายและกินเวลาในชีวิตเราอย่างหลีกเลี่ยงได้ยาก ความรู้สึกรับผิดชอบกับงานโยคะก็กดดันให้เราต้องย้อนคิดว่า หรือเราจะทำมันไม่ไหว หรือเราจะทำมันไปคู่กันไม่ได้จริงๆ ? มันคิดแบบนี้อยู่เรื่อยๆ เลยในปีที่ผ่านมา
พอมีโอกาสที่เราได้นั่งคิดสะระตะ นิ่งๆ กับตัวเองแล้วคุยกับตัวเองจริงๆ ก็ปรากฎว่า ไม่เลิก ไม่เลิกหรอก
ถึงตอนนี้จะยังทำมันได้ไม่ดีพอเท่าที่รู้สึกว่าอยากทำ แต่ก็ไม่เลิกน่ะ ถึงมันจะถูๆ ไถๆ อยู่แบบนี้ไปก่อนก็เพียงแต่รับสภาพ ถ้าในเมื่อมันจะต้องเป็นแบบนี้ก็วางใจทำไปเท่าที่เราทำได้ แต่ไม่เลิก
ได้นั่งคุยกับแฟนเรื่องนี้เหมือนกันเพราะตัวเค้าเองก็มีสองงาน และงานหลักก็ไปได้ดีจนไม่ได้อยู่ในจุดที่ต้องมีงานเสริมแต่เราก็คิดเหมือนกันว่าไม่เลิก ไม่เลิก ไม่เลิก แล้วพอมาคิดดีๆ ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น ก็รู้สึกได้ว่างานด้านกีฬาให้อะไรกับเรามากกว่าที่เราจะจินตนาการออก (ของเค้าก็เป็นงานในวงการกีฬาเหมือนกัน)
สิ่งที่กวางชอบที่สุดของวงการกีฬาน่าจะเป็นว่ามันเป็นพื้นที่แค่ไม่กี่ที่ๆ ทำให้เรามีโอกาสเจอคนแบบที่เราอยากเจอ คนที่มี self discipline สูง (มีวินัยกับตัวเอง) คนที่มีความมุ่งมั่นและตั้งใจอย่างต่อเนื่อง คนที่เลือกตัวเองโดยไม่ไหลไปตามกระแสของสังคม แล้วคนแบบนั้นก็มักจะแฝงตัวอยู่ในสายกีฬาสักประมาณ 4-5% ของคนทั้งหมด
เป็นมนุษย์ประเภทหาตัวเจอยากในที่อื่นๆ เพราะไม่ค่อยจะสนใจใคร และเพราะเค้าเหล่านั้นมักจะมีชีวิตของตัวเองอย่างแท้จริงแต่เราก็มักจะได้เจอกันเพราะกีฬา ซึ่งเป็นอะไรที่ดีมากๆ เพราะมันเป็นการเจอกันในบรรยากาศที่นอกเหนือไปจากงาน ซึ่งช่วยถอดรื้อตัวตนบางอย่างออกไปแล้วและเหลือแค่ความเป็นมนุษย์กับมนุษย์ เป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้อง เป็นครูเป็นนักเรียน และเป็นคนคุ้นเคยที่ได้เรียนรู้จากกันและกัน
ตั้งแต่ไหนแต่ไรกวางชอบมากที่ได้เจอคนที่เก่งกว่าเรา ทำอะไรได้ดีกว่าเรา เป็นมนุษย์ที่สูงกว่าเรา ทุกครั้งที่เจอคนเหล่านั้นกวางรู้สึกปลาบปลื้ม ซาบซึ้ง รู้สึกถึงแรงใจและแรงขับภายในที่จะไปแบบนั้นบ้าง ที่จะเป็นได้แม้สักเสี้ยวของแบบนั้นบ้าง รู้สึกว่ามันเท่มากๆ แล้วคนเหล่านั้นที่เป็นแรงบันดาลใจให้กวางส่วนใหญ่อยู่ในสายกีฬาทั้งหมด คือมีอาชีพหลักของตัวเองแต่ก็เล่นกีฬาอย่างต่อเนื่องจริงจัง มันเท่สุดๆ ไปเลยในความรู้สึกกวาง
ยิ่งวันนี้ที่เราทำสองอาชีพอย่างแท้จริง เรายิ่งรู้สึกและเข้าใจว่ามันยากแค่ไหนที่จะบาลานซ์ทุกสิ่งอย่างให้มันเดินเคียงข้างไปด้วยกันได้ มันต้องใช้ทั้งความยืดหยุ่น ความตั้งใจ ความพยายามที่ไม่ลดละ และความเมตตาต่อตัวเองที่สูง เพื่อที่จะรักษาตารางชีวิตและใจของเราไม่ให้ตก ให้เดินไปได้อย่างมั่นคงต่อเนื่อง มันใช้วินัยที่สูงมาก และมันยิ่งเท่มากที่ทุกคนที่กวางว่ามาเค้าทำมันด้วยความสนุกสนานซะด้วยสิ
เค้าหาเจอว่าจุดไหนที่มันเป็นจุดที่สนุกของตัวเองและเดินไปได้อย่างมั่นคง ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ต้องปรับแทบจะทุกวันเพื่อให้มันสมดุลไปได้อย่างต่อเนื่อง นับถือพี่ๆ ทุกคนที่เจอในชีวิตที่ทำได้แบบนั้นในทุกๆ วงการกีฬาที่กวางได้มีโอกาสพบเจอ รู้สึกเป็นเกียรติในชีวิตมากๆ ที่ได้เจอตัวอย่างดีๆ มากมายแบบนี้และมีโอกาสได้สอนโยคะให้หลายๆ คนด้วย ก็เลยเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ไม่มีทางเลิกอาชีพนี้ จะขอเป็นส่วนหนึ่งของวงการคนเท่และหวังว่าวันนึงจะเท่สุดๆ ได้แบบพี่ๆ และผู้ใหญ่เหล่านั้นบ้าง
I love this life very much
จะหนักแค่ไหนก็จะขอเดินไปแบบนี้แหละ รอให้ว่างก่อนน้า จะกลับไปทำให้สนุกๆ เลย ❤️
