Inside Krabeeputh

04/10/2026

03/09/2026

05/07/2026

3/7/2569 สืบเนื่องจากที่ผมเล่าว่า น้องคนหนึ่งอินกับเรื่องที่ผมเล่า เพราะเขาก็เคยเป็นฝ่ายไล่ตามเหมือนกัน ในสมัยเรียนมหาวิทยาลัย อายุ 18 ปี น้องบอกว่า "กว่าจะตัดใจจากคนรักคนแรกได้ ใช้เวลานานถึง 5 ปี และตัดใจได้แบบไม่มีอะไรติดค้างก็คือเห็นเขาแต่งานและมีลูกแล้ว ตอนนั้นมันคือรู้สึกที่สุดของความเสียใจ" ผมฟังแล้วรู้สึกว่าน้องเขาจมปลักหนักมาก ซึ่งน้องเขาก็ยอมรับ และนี่คือบางส่วนที่สนทนากัน
ผม: "อะไรที่ทำให้จมปลักได้ขนาดนั้น?"
น้อง: "ความดีของเขาไง"
ผม: "ดียังไง?"
น้อง: "สมัยเรียนด้วยกัน เขาติวให้ ช่วยเหลือหลายๆ เรื่อง มารับมาส่ง มานั่งรอเรียนหลายชั่วโมง พาไปสอบ เป็นธุระให้ทุกอย่างเหมือนเราเป็นคู่ชีวิต อยากไปไหน อยากกินอะไร เค้าจะหามาให้เรากิน และอื่นๆ อีกสุดพรรณนา"
ผม: "ดูออกว่าน้องโคตรอ่อนไหวเลย"
น้อง: "อ่อนมากพี่"
ผม: "ความดีแบบนั้นเล็กน้อยมาก เป็นแค่พื้นฐานที่เขาอยากได้ใจเราก็ตามใจเอาใจเรา น้องต้องเลิกนิยามความดีแบบเดิม เลิกคิดว่าการเอาอกเอาใจเราที่ตามจีบเราเป็นความดี มันไม่ใช่ นั่นคือจีบกันธรรมดา ความดีที่แท้จริงคือ การลดกิเลส!!"

คราวนี้น้องก็เลยได้เปิดว่าตัวเองปฏิบัติอะไรได้บ้างอย่างถ่อมตนว่า “หนูทำได้นิดหน่อย ถือศีล 5 กินมังสวิรัติได้ 5 ปีแล้ว และไม่มีอบายมุขด้วย” ผมก็อึ้งดิ นึกว่าน้องเป็นคนทั่วไปไม่มีพื้นฐานการปฏิบัติอะไรเลย น้องน่าชื่นชมมากที่สามารถปฏิบัติได้เองจากแค่เพียงอ่านธรรมะของพ่อครู #สมณะโพธิรักษ์ ทางออนไลน์เท่านั้น และเพิ่งมาติดตามผมในเพจนี้แค่ 1 ปีเอง ผมเข้าใจว่าน้องน่าจะยังไม่เคยไปร่วมกิจกรรมใดๆ ในหมู่กลุ่มชาวอโศกเลย แต่น้องก็สุดยอดมาก👍 เลยบอกน้องไปว่า "สิ่งที่น้องปฏิบัติอยู่นั้นถูกต้องแล้ว นั่นคือพื้นฐานการปฏิบัติธรรมของชาวอโศกเลย รู้ตัวไหมว่าน้องมีบารมีเก่านะ แค่ฟัง/อ่านธรรมะก็ทำได้ขนาดนี้แล้ว และนี่คือความดีที่แท้จริงที่มีในตัวน้อง คราวหน้าอย่าไปเสียศักดิ์ศรีวิ่งตามไอ้หนุ่มที่มาจีบ มาเอาอกเอาใจเราแบบเดิมอีก"

ทั้งหมดที่ผมเล่ามานี้ น้องไม่ได้บอกว่าต้องปกปิดหรือให้เปิดเผยได้ แต่ผมเห็นว่าเรื่องนี้ดีและควรเผยแผ่เป็นบทเรียนให้ทุกคนที่ได้มาอ่าน ผู้หญิงมักจะนิยามความดีผิดๆ คิดว่า การเอาอกเอาใจเรา ทำโน้นทำนี่ให้เราสารพัดอย่าง นั่นคือเขาเป็นคนดี แต่เปล่าเลย...นั่นคือเขาทำดีกับคุณเพื่อหวังผลให้คุณใจอ่อนมอบทั้งร่างกายและใจให้กับเขา คุณก็เป็นของเขาเท่านั้นเอง ไม่ใช่ความดีแท้ ความดีที่แท้จริง คือ การลด-ละ-เลิกกิเลสต่างๆ ที่เรายึดติดออกไปจนสูญสิ้น ยิ่งเราสูญได้มากเท่าไหร่เราก็จะยิ่งสะอาดบริสุทธิ์ ทำประโยชน์เป็นคุณค่าแก่ผู้อื่น แก่สังคม ประเทศชาติ และโลกใบนี้อย่างไม่หวังผลตอบแทน เพราะไม่เห็นแก่ตัว ไม่สนองกิเลสตัญหาให้ตัวเองแล้ว

อีกสิ่งหนึ่งที่น้องจมปลักอยู่กับแฟนเก่านานถึง 5 ปี จนเขามีลูกมีเมียแล้วจึงตัดใจได้ เพราะคิดว่าเขามาเอาอกเอาใจเราคือเขาดีตามนิยามผิดๆ อย่างคนทั่วไปเข้าใจกัน แต่…เมื่อไหร่คุณหลุดออกมาได้ แล้วมองกลับไปจะเห็นว่าสิ่งนี้ขี้ประติ๋วมาก ซึ่งน้องก็ยอมรับว่าเสียเวลาไปกับความดีขี้หมานี้ไปนานหลายปี ผมถามน้องว่า "ถ้าไปเจอความดีที่สูงกว่าแบบนั้น หนูจะไม่ผูกพันไปข้ามภพข้ามชาติเหรอ?" น้องตอบว่า "เอออ..อันนี้ไม่รู้ตอบยาก เพราะยังไม่เจอไง คนดีหายากนะพี่"

05/07/2026

1/7/2569 เมื่อวานได้คุยกับพี่คนหนึ่ง พี่เขาบอกว่าผมกล้ามากที่กล้าเปิดเผยเรื่องราวส่วนตัวทั้งที่คนทั่วไปจะปกปิด ผมจึงจะบอกอีกครั้งเพื่อให้ทุกคนได้รู้ด้วยว่าผมคิดยังไง?

ผมเป็นนักเดินทางและกำลังเดินทางบนเส้นทางนี้ไปสู่เป้าหมายปลายทางซึ่งไม่รู้เมื่อไหร่จะไปถึงอะนะ 555😅 แต่พยายามพากเพียรอยู่ (ทุกคนคงรู้ว่าเส้นทางนี้จะไปไหน) และกว่าผมจะมารู้แจ้งแก่ใจตัวเองว่าเราได้อะไรและยังไม่ได้อะไร (Self-realization) อายุก็ปาเข้าเลข 4 แล้ว ผมหลงโลกอยู่ตั้งนานทั้งๆ ที่เคยอยู่ในชุมชนชาวอโศกที่พ่อครู #สมณะโพธิรักษ์ นำพาสร้างมาตั้งแต่ผมยังเด็ก (ประมาณ 9-10 ขวบ) ผมจึงอยากเอาตัวเองเป็นกรณีศึกษา ตีแผ่ความจริงทั้งด้านดีและชั่วใน “ความเป็นคน” ให้ทุกคนได้เห็น โดยเอาผมนี่แหละเป็นหุ่นทดลองเพราะผมเอาคนอื่นไม่ได้ ผมรู้ว่าใครๆ ก็คงไม่อยากให้คนอื่นมองเราไม่ดี/แย่หรอกใช่ไหมล่ะ? แต่ผมกลับรู้สึกไม่กลัวว่าใครจะมองผมไม่ดีหรือกลัวว่าจะไม่มีใครมาชื่นชมหรือสรรเสริญเยินยอผมนะ และผมก็ไม่ได้ทำเพื่อให้ใครมาสรรเสริญด้วย และไม่กลัวใครจะเอาไปติฉินนินทาว่าร้ายต่างๆ นานา เหล่านี้เป็น #โลกธรรม8

ทำไมน่ะหรือ? เพราะผมเชื่อว่าถ้าใครมีภูมิปัญญาก็จะมองเห็นว่าผมกำลังชี้ให้คุณเห็นอะไร? และในบางครั้ง/บางช่วงชีวิตคุณอาจจะเจอเหตุการณ์แบบผมในเรื่องนั้นๆ ก็จะได้เอาเรื่องที่ผมเปิดเผยนี่แหละไปเทียบเคียง/อ้างอิงแล้วศึกษาว่าผมทำอะไรและอย่างไรบ้างจึงหลุดออกมาได้ คุณก็จะได้มีแนวทาง/ไกด์นำสำหรับตัวคุณเอง ส่วนใครจะมองด้วยอคติ/เพ่งโทษ มองหาจุดจับผิดผม ก็เป็นเรื่องของเขา ผมห้ามไม่ได้ และถ้าเขาจะเอาสิ่งนั้นมาทำร้ายผม ผมจะก็ยอมรับอย่างลูกผู้ชายว่าสิ่งนั้นผมยังไม่ชนะ เหมือนกับที่ผมเล่าเรื่องการต่อสู้ในใจเรื่องผู้หญิงให้ทุกคนฟังและยอมรับทุกครั้งว่าผมยังไม่พ้นเรื่องผู้หญิงนะ ยังต้องต่อสู้เรื่องนี้อยู่!!

นี่คือห้องเรียนในโลกชีวิตจริง ผมก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่เกิดมามีตัวตนจริงๆ อยู่บนโลกใบนี้เหมือนทุกคน มีทั้งความดีที่เป็นตัวอย่างให้ทุกคนได้ แถมผมก็ป่าวประกาศและยืนหยัดยันให้ทุกคนรู้ด้วยซ้ำ จะว่าอวดอุตริมนุสธรรมก็ยังได้เลย และมีทั้งความเลวอยู่ในตัวเองที่ผมจะต้องพัฒนาแก้ไขปรับปรุงอีกมากมายด้วย ผมไม่หลอกใครว่าผมดีทุกอย่างแล้ว เพื่อหลอกล่อเอาผลประโยชน์จากทุกคน และสักวันหนึ่งผมก็ต้องตายจากโลกนี้ไป เรื่องราวชีวิตของผมเท่านั้นที่จะหลงเหลือให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษาเรียนรู้ ดังนั้นนี่คือ "วิทยาทาน" ที่ผมให้แก่ผู้คนได้ฟรีๆ ไม่ต้องใช้ทุนรอนอะไร และมันจะ "ทรงคุณค่า" ถ้ามีใครสักคนได้ประโยชน์จากสิ่งนี้แก่ชีวิตของเขา แม้เพียงคนเดียวก็คุ้มค่าแล้วครับ ✨

และผมกล้าพูดเลยว่าใครก็ตามไม่ต้องมาเคารพหรือศรัทธาอะไรผมเลยก็ได้ ผมกระดากใจที่จะรับ แต่เมื่อไหร่ที่คุณทำได้ เอาแค่ทำได้อย่างผมนี่แหละ เจอผัสสะเรื่องอบายมุขหยาบๆ เช่น เหล้า บุหรี่ การพนัน หวย/ล็อตเตอรี่ ยาเสพติดทุกชนิด เนื้อสัตว์ อาหารที่ชอบ สิ่งของที่ชอบ ฯลฯ หรือกินมื้อเดียวได้อย่างไม่หวั่นไหว คุณจะเกิดความศรัทธาในตัวเอง (เชื่อมั่น - confidence) แล้วคุณก็จะเคารพและศรัทธาของคุณเองโดยไม่มีใครบังคับ (ตัว “ #ศรัทธา” เป็นผลที่เกิดจากการปฏิบัติศีลสังวรและอปัณกธรรม 3 เป็นองค์ธรรมอันแรกของสัทธรรม 7 และเป็นองค์ธรรมอันหนึ่งในจรณะ 15) เหมือนที่พ่อครูท่านเปิดเผยเรื่องราวของชีวิตของท่านและสัจจะธรรมออกไปสู่สังคมโดยไม่ได้บีบบังคับใครให้มาเชื่อท่าน ผมเป็นเพียงลูกหลานทางธรรมคนหนึ่งที่ทำตามแบบอย่างที่ท่านนำพาทำ จากล้มลุกคลุกคลานจนทำได้นิ่ง ไม่หวั่นไหว (เป็น “ #สัมมาสมาธิ”) และมีสภาวะตรงกันกับธรรมที่ท่านเทศน์อธิบาย ผมก็ยิ่งศรัทธาและเคารพบูชาท่านอย่างสุดเกล้าเหนือเศียรเลย 🙏

ไม่ต้องเชื่อผม แต่จงมาคบคุ้นแล้วลองปฏิบัติลด-ละ-เลิกกิเลสไปเรื่อยๆ จนมันเกิดสภาวะอย่างที่ผมอธิบายนี้แล้วคุณจะร้อง “อ๋อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง” คุณจะเข้าใจคำว่า “ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ” อย่างแจ่มแจ้งแดงแจ๋ในจิตใจตัวเองเลย ไม่ใช่รู้แค่ภาษาว่ามันแปลว่า “รู้ได้เฉพาะตน” เท่านั้น!! ✨

เรื่องราวชีวิต #กระบี่พุทธมนุษย์กินพืช #กระบี่พุทธมนุษย์ฝึกตน #เฮือนซายโท่ง #โคกหนองนาโมเดล #เศรษฐกิจพอเพียง

05/07/2026

1/7/2569 ปลดปล่อยสิ่งที่ยังค้างคาใจหรืออาลัยอาวรณ์ กลับคืนสู่อิสระภาพ 🦅🕊️

เรื่องเล่านี้จะเป็นตอนสุดท้าย EP.3 สำหรับเรื่องน้องแอล (นามสมมติ) เพราะตอนนี้ผมตกผลึกความคิดตัวเองได้แล้ว แม้ตอนแรกใน EP.1 จะตัดสินใจถอยออกมาแล้วแต่ใจลึกๆ กลับยังไม่อยากถอยอย่างที่พูด เมื่อเขาตอบให้เราใจฟูใน EP.2 ก็เลยเคลิ้มอยากกลับไปคุยต่อ แต่น้องจะขอถอยออกไปบ้างเราก็เลยเกิดอาการอาลัยอาวรณ์ ตอนนี้ผ่านมาประมาณ 2 วันแล้ว และได้ฟังมุมมองความคิดเห็นจากแหล่งต่างๆ แล้ว ต่างก็ยืนยันตรงกันว่า "ต้องถอยออกมา" ให้ได้จริงๆ ตามที่เราตัดสินใจไปใน EP.1 นั้นถูกต้องแล้ว
เราต้องปล่อยเขาไปจริงๆ แล้ว เมื่อวานผมจึงไปไล่ลบข้อความที่ส่งไปแล้วน้องเขายังไม่อ่าน เพราะคิดว่าที่พิมพ์อธิบายต่างๆ นานาไปนั้นยังไงก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก เรากำลังวิ่งไล่ตามคนที่เขาไม่ได้แคร์/ไม่สนใจเราเลย เขาจะรำคาญเราด้วยซ้ำ และยิ่งตามก็ยิ่งทำให้เราดูไร้ค่าด้วย ผ่านมาถึงวันนี้แล้วใจมันก็เริ่มคลายออก ปลดปล่อยสิ่งที่ยังค้างคาใจหรืออาลัยอาวรณ์กลับคืนสู่อิสระภาพ ตามที่จั่วหัว EP.3 นี้เลย

EP1. https://www.facebook.com/share/p/1Eong3U5tG/
EP2. https://www.facebook.com/share/p/1Jbtnoy9oX/

ใน EP.2 นั้นผมมองน้องมีค่าและคู่ควรที่จะเลือก แต่ตอนนี้มาวิเคราะห์หลายประโยคที่ได้คุยกันทำให้รู้ว่าทัศนคติ/มุมมองในความสัมพันธ์ของเราแตกต่างกัน ทั้งการใส่ใจและการคุยกับหลายๆ คนที่เข้ามา (จะจีบหรือไม่จีบก็แล้วแต่) การคุยคือการเปิดโอกาสให้ใครสักคนเข้ามาและขณะเดียวกันก็เป็นการให้ความหวังกับคนคุยไปด้วย (Note: ขึ้นอยู่กับการคุยด้วยนะว่าคุยแบบไหนอย่างไร) และนี่คือ... "การเล่นเกมส์หัวใจ" ใครเอาใจลงไปเล่นก่อนต้องเจ็บ💔!! สำหรับผู้หญิงอาจจะคิดว่าการคุยเผื่อเลือกแบบนี้ไม่ผิด ต้องเลือกคนที่ดีที่สุด (จริงๆ ก็คือถูกใจตัวเองนั่นแหละ) แล้วยื้อเกมส์นี้ไปอีกนาน นานเท่าไหร่ก็แล้วแต่แต่ละคน ในมุมกลับกันถ้าผู้ชายทำแบบนี้บ้าง แล้วคุณเป็นแค่ตัวเลือกหนึ่งของเขา คุณจะรู้สึกอย่างไร? คิดถึงใจเขาใจเรา (Empathy) ผมคิดว่าคงจะไม่มีใครชอบ!! แม้จะบอกว่าในฐานะคนคุยกันเป็นสิทธิ์ของอีกฝ่ายที่จะคุยกับใครก็ได้ก็ตาม ในแง่ของคนโลกๆ ทั่วไปคิดว่าทำอย่างนี้ไม่ผิด เป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นอยู่ทั่วไป แต่ในแง่ของธรรมะมันคือการสร้างเวรสร้างกรรม ถ้าคนใดคนหนึ่งมันรักมากแล้วผิดหวัง ก็จะผูกใจเจ็บ อาฆาตแค้นพยาบาท ถ้าควบคุมไม่ได้มันอาจจะเลยเถิดไปถึงขั้นเอาชีวิตกันเลยก็เป็นได้ตามที่เราก็เคยเห็นในข่าว คิดดีๆ ว่ามันใช่หรือไม่? ในอดีตผมเองก็เคยทำนิสัยไม่ดีแบบนี้มาก่อน แต่ปัจจุบันเราตั้งใจจะไม่ทำแบบนั้นแล้วมันบาปกรรม!!

และผมได้ฟังและอ่านทฤษฏีปล่อยเขา (Let Them Theory) ขอสรุปคร่าวๆ ดังนี้
👉 ถ้าเขาเลือกอย่างอื่นแทนเรา ไม่ว่าจะเป็นงาน เพื่อน หรืออะไรก็ตาม จงปล่อยเขาไป (Let them) ไม่ต้องพยายามรั้ง ถ้าเขาให้ความสำคัญกับเราจริงๆ เขาจะเลือกเราโดยไม่ลังเล แต่ถ้าเขาเลือกสิ่งอื่นก่อนเรา เลือกความสบายของตัวเองก่อนความรู้สึกของเรา นั่นคือเขาเลือกแล้วนะ เขาไม่ได้เลือกเรา จงปล่อยเขาไป (Let them)!! เราไม่ควรไปแย่งตำแหน่งในชีวิตใคร ไม่จำเป็นต้องไปแข่งขันเพื่อให้ได้พื้นที่เล็กๆ ของคนที่ไม่ชัดเจนให้เขาเลือกเรา
👉 ความจริงที่ต้องยอมรับคือ ถ้าเขาอยากอยู่เขาก็จะอยู่ ถ้าเขาอยากเลือกเราเขาก็จะเลือก ถ้าเขาไม่เลือกนั่นคือคำตอบเขาแล้ว ไม่ต้องถามซ้ำ ไม่ต้องรอ และไม่ต้องเดาอีก เช่น เรื่องความสัมพันธ์ เขาบอกว่าเขายุ่งแต่เขามีเวลาไปเจอกับคนอื่น เขาไม่ใช่ไม่มีเวลานะแต่...เขาแค่ "ไม่เลือกเรา" เท่านั้นเอง!! และอีกตัวอย่างหนึ่ง เรื่องแชท/การติดต่อ ถ้าเราต้องสวมบทเป็นฝ่ายไล่ตาม (Pursuer) พยายามทักก่อนตลอด คอยประคับประคองแชทไม่ให้เงียบ แต่ว่าเขากลับตอบช้า หายไปนานๆ หรือไม่สนใจเรา แล้วเราต้องคอยแกัตัวแทนเขาว่า เขาคงยุ่ง คงเหนื่อยงาน เพื่อปลอบใจตัวเองให้รู้สึกดี แบบนี้คือเขาเลือกที่จะไม่ให้ความสัมพันธ์กับเรา ดังนั้น หยุดไล่ตาม ปล่อยเขาไป (Let them) เราไม่ควรเอาทั้งวันไปแขวนไว้กับข้อความจากคนที่ไม่คิดจะรักษาความรู้สึกเรา
ผมฟังซ้ำๆ และทบทวนตัวเองหลายๆ รอบก็รู้สึกว่ามันตรงกับสถานการณ์ของผมตอนนี้มากเลย จึงทำให้คลายใจได้มาก ต้องหยุดวิ่งตามความรักที่ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้/มีอยู่หรือเปล่า?

ครั้งนี้จะเป็นบทเรียนให้ตัวเอง "อย่าเผลอใจ อย่าห่างใจ" ให้อารมณ์อยากมีใครสักคนมีฤทธิ์แรงจนทำให้เราเผลอใจอินไปกับใครได้ง่ายๆ เราจะถูกมองเป็นคนใจง่าย และมันจะเป็นตัวร้ายที่นำพาเราไปสู่สถานการณ์ที่เลวร้าย ไปอยู่ในความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนอีก (คนเก่าก็ยังตัดไม่ขาด 100% คนใหม่ก็ยังคุยไม่รู้กี่คน) เราจะต้องไม่เป็นหมาบ้านที่หิวโหยเฝ้ารอแต่เจ้านายยื่นเศษเนื้อมาให้เป็นอาหาร เหมือนกับที่เรารอเขาตอบกลับ รอเขาหันมาสนใจ เลิกเป็นตัวเลือกของใครอีกต่อไป "เสน่ห์ที่แท้จริงไม่ได้มาจากการวิ่งตามใคร พยายามทำตัวให้น่ารัก พยายามเอาใจเพื่อให้ใครมารัก แต่มาจากการใช้ชีวิตของเราได้ดีมีความสุขได้ด้วยตัวเอง แม้ไม่มีใครอยู่ข้างๆ" และในวันที่เราไม่หิวความรักอีกต่อไป (Don't hungry for love) คนอื่นจะเริ่มหิวเราแทน (Others hungry for you)

สำหรับผม ผมมั่นใจในตัวเองว่าเราสามารถเติมเต็มให้ตัวเองได้ และมีดีมากเพียงพอที่จะหยิ่งทระนงในเกียรติและศักดิ์ศรีของตน เพราะเราเห็นคุณค่าในตัวเองและเคารพคุณค่าของเราเองอย่างหนักแน่น (ตอนนี้มีดีอะไรดึงออกมาให้หมด ใครจะว่าเราหลงตัวเองหรือมีอัตตาตัวตนก็ตาม เราต้องดึงพลังต่างๆ ที่มันฟุ้งออกไปกลับมารวมให้มีฤทธิ์/ทรงพลังแรงมากพอที่จะดันเราให้หลุดออกจากวงโคจรนี้ไปให้ได้!! 😄)

ในชีวิตผมมีหลายๆ อย่างก็เป็นเช่นนี้ (ไม่ใช่แค่เรื่องผู้หญิง) ผมอาจจะแพ้ใจตัวเองหรือพลั้งเผลอหลงไปอยู่ในสถานการณ์/เรื่องนั้น แต่พอระยะหนึ่งก็จะมีอะไรมาทำให้สะดุด/สะกิดความรู้สึกให้ต้องคิดใคร่ครวญเป็นธรรมาธรรมะสงครามของฝ่ายดีและชั่วเกิดขึ้นในใจอยู่เสมอ มันจึงทำให้ผมได้หลุดอะไรต่างๆ ออกมาเรื่อยๆ วันนี้ผมอาจจะชนะใจตัวเองจากคนนี้ได้แล้ว แต่ก็อาจจะมีคนอื่นๆ เข้ามาพิสูจน์อีกในอนาคต ผมก็ต้องชนะไปให้ได้เรื่อยๆ จนกว่าจะไม่หวั่นไหวต่อผัสสะ (ผู้หญิง) ที่ยั่วยวนน่าหลงไหล นั่นจึงจะเรียกว่าชนะใจตัวเองในเรื่องเพศตรงข้ามได้ 100% 💪💪

เรื่องราวชีวิต #กระบี่พุทธมนุษย์กินพืช #กระบี่พุทธมนุษย์ฝึกตน #เฮือนซายโท่ง #โคกหนองนาโมเดล #เศรษฐกิจพอเพียง