Pagan Tanrıları, insanları deniyordu. İnsanların üzerine bir birçok hastalık gönderdiler. Atteme de dahil bütün Frigya’lılar bunu tanrıların gazabına yordular. Rahip Kral Partaka’nın çabaları, rahiplerin pagan dansları eşliğinde yaptıkları yakarmaları ve bakire kızların kurban edilmeleri de işe yaramıyordu. Hastalık, vücutta kanlı ve irinli yaralarla kendini gösteriyor, insanı hareketsiz bırakıyor
ve vücudun heryeri lekelerle kaplanıyordu. Partaka’nın kızı Atteme, saraydan ayrılarak Frig vadisinin tepelerinin birinde bulunan sunağa giderek, bu hastalıkların bittiği güne kadar burada kalacağına yemin etti. Bu yemin ve cesaret, o güne kadar hiçbir prensesin halkı için edilmemişti. Bu durum tanrıları şaşırttı. Pagan tanrılar, yeryüzüne kulak kabarttılar. Atteme’nin kararlılığını sınamak için ona birçok hastalık yolladılar. Ertesi gün uykusundan korkarak uyandı. Göklerden gelen ses ona ; “-Yaratıldığın yere git, onunla yıkan” diyordu. Atteme, başlangıçta bunun ne olduğunu anlamadı. O ses yıkanmasını istiyordu. Atteme, önüne çıkan bütün su kaynaklarında yıkandı. Ancak hiçbir şey olmuyordu. Vücudundaki yaralar acı vermeye ve kendisini takatsiz bırakmaya devam ediyordu. Derisi üzerindeki lekeler kaybolmuyordu.
Çaresizlik içerisinde hıçkıra hıçkıra ağlarken elleri üzerindeki yaraların ve lekelerin birdenbire geçtiğini gören Atteme, anlamıştı. Daha sonra adına Nacoleia denilen bu yerde toprak, su ile buluşmalı idi. O da bunu yaptı. Kovalarla taşıdığı suyu bu toprakla birleştirdi ve bu çamurda yıkandı. halkını kurtarmış ve hastalığı yenmişti. Frigyanın verimli ovaları üzerine yine sağlık, barış ve mutluluk gelmişti. Verimli topraklar üzerindeki sağlıklı çamur, bin yıllar sonra Nacoleia’da bu sağlık kaynağı toprak, hâlâ bizimle ve aynı yerde ZEYNKİL olarak sizlerle buluşuyor.
