Uzman Klinik Psikolog Vefa Doğan

03/09/2026

31/08/2026

Zamanla insan, olduğu kişi gibi değil, kabul göreceğini düşündüğü kişi gibi davranmaya başlayabilir.

Kırıldığında susar, öfkelendiğinde gülümser, yalnızken güçlü görünür. Bir süre sonra ne hissettiğini değil, nasıl görünmesi gerektiğini yaşamaya başlar.

Sosyal medya da bu döngüyü besler; başkalarının en güzel hâllerini görürken kendi hayatımızı eksikleriyle kıyaslarız.

Belki de kendimize sormamız gereken en önemli soru şudur:

“Ben gerçekten kendim miyim, yoksa kabul edilmek için oluşturduğum hâlimi mi yaşıyorum?”

21/08/2026

İlişkide hissettiğimiz her yoğun duygu sevgi değildir. Bazen sevgi sandığımız şey; kaybetme korkusu, kıskançlık ve sürekli tetikte olma hâli olabilir.

Kendinize şu iki soruyu sorun:

“Ben güvenmeyi mi bilmiyorum, yoksa karşımdaki gerçekten güvenilir değil mi?”

Çünkü bazen geçmiş yaralarımız bugünü etkiler, bazen de karşımızdaki kişinin tutarsızlığı güvensizlik yaratır.

Sağlıklı bir ilişkide güven; sözlerden çok tutarlılık, şeffaflık ve davranışlarla oluşur.

Peki sizce ilişkide önce güven mi gelir, sevgi mi?

19/08/2026

18/08/2026

Çocuklukta karşılanmayan duygusal ihtiyaçlar, yetişkinlikte eş seçimlerimizi fark etmeden etkileyebilir.

Bazen çocukken göremediğimiz değeri bize yoğun biçimde gösteren kişiye çekiliriz. Bazen de alışık olduğumuz ilgisizliği ve değersizliği yeniden yaşatan bir ilişkiyi “tanıdık” olduğu için güvenli zannederiz.

Oysa tanıdık olan her şey sağlıklı değildir.

Sağlıklı bir ilişkide sevgi; sürekli kendini kanıtlama, onay arama ya da değersiz hissetme üzerine kurulmaz. Karşınızdaki kişi sizi kontrol etmek yerine anlamaya, eksiltmek yerine desteklemeye, değiştirmek yerine olduğunuz halinizle görmeye çalışır.

Bu nedenle eş seçerken yalnızca “Beni seviyor mu?” sorusunu değil,
“Bu ilişkinin içinde ben kendimi nasıl hissediyorum?” sorusunu da sormak önemlidir.

Çünkü bazen iyileşmemiz gereken yer, seçtiğimiz kişiden çok; seçimlerimizi yöneten eski duygusal ihtiyaçlarımızdır.

13/08/2026

İlişkilerde sürekli anlayan, alttan alan ve emek veren taraf olmak bir süre sonra yorucu hâle gelebilir. Çünkü karşılık görmeyen çaba zamanla görünmez olur.
Sağlıklı bir ilişkide sevgi kadar karşılıklılık da önemlidir. Emek, fark edildiğinde ve değer gördüğünde ilişkiyi besler; tek taraflı kaldığında ise kişiyi tüketebilir.
Kendinizi unutmadan sevmeyi, sınır koymayı ve değer görmediğiniz yerde bunu fark etmeyi ihmal etmeyin. 🌿

08/08/2026

Bazen bir ilişkiyi iyileştiren şey büyük sözler değil, birbirinin duygusuna gerçekten temas edebilmektir. Anlaşıldığımızı hissettiğimiz yerde savunmalar azalır, kalp biraz daha güvende hisseder. Sağlıklı bağ, kusursuz olmakla değil; kırılganlığımızla da kabul görebilmekle güçlenir. 🤍

̇lişkiler

04/08/2026

İyi hissetmediğimiz her anı değiştirmeye ya da bastırmaya çalışıyoruz. Oysa her duygu, tıpkı mutluluk gibi, insan olmanın doğal bir parçasıdır.

Ruh sağlığı, sürekli mutlu olmak değil; hissettiğimiz duyguları fark edebilmek ve anlamlandırabilmektir.

Bugün kendinize şu soruyu sorun:

“Bu duygu bana ne anlatmaya çalışıyor?”

Çünkü her duygu bir mesaj taşır. Ona alan açtığımızda, kendimizi daha iyi tanımaya ve iyileşmeye başlarız.

Uzman Klinik Psikolog Vefa Doğan

29/07/2026

Arthur Schopenhauer, bu düşünceyi insan doğasının en kırılgan gerçeklerinden biri olarak yorumlardı. Ona göre insanlar çoğu zaman sevgiden çok ihtiyaçlarıyla hareket eder; bir insana, kendilerine sağladığı fayda kadar değer verirler.

Bir tabak, yemeği taşıdığı sürece özenle tutulur. Görevini tamamladığında ise bir anda “kirli” olur ve kenara bırakılır. Ne taşıdığı hatırlanır ne de gördüğü iş…

Ne yazık ki bazı ilişkiler de böyledir. İnsan, verdiği emek, gösterdiği fedakârlık ve sağladığı fayda kadar değer görür. İhtiyaç sona erdiğinde ise ilgi azalır, minnettarlık sessizce kaybolur.

Belki de insanın en derin yalnızlıklarından biri, kişiliği için değil; sundukları için sevilmiş olduğunu fark etmektir.

Gerçek bağ ise, fayda bittiğinde değil; fayda kalmadığında da devam edebilen bağdır.