08/02/2026
Uzun zaman sonra hem kavuşma hem de veda…
Burası benim “Güvenli Alan”ımdı. Yani gözümü kapattığımda hayal ettiğimde kendimi huzurlu hissettiğim yer.
Onu görünce biraz hüzünlendim açıkçası… Zeytin ağacının altında parke taşı ve üstünde de kayrak taşından bir oturma köşesi vardı.
Buralardaysam ve mevsim sonbahar ya da kışsa gelip oturmayı severdim. O sebeple de güvenli alan olarak seçmiştim.
Şimdi ne o parke taşları ne de oturma köşesi var(güzelim zeytin ağacı iyi ki orada).
Biraz hüzünlendim ama sonra şunu düşündüm ki güvenli alanımda her zaman eski haliyle var olacak. Ben yine gözümü kapattığımda o parke taşları ile kayrak taşlarının soğukluğunu hissederken duygularımı rahatlatacağım.
Belki de kısa bir yastı yaşadığım bilemiyorum.
Ama şuna hazır olduğumu fark ettim. Burası defalarca kez değişse de bana hissettirdiği ilk haliyle hatırlanmaya değer olacak.
Ve veda zamanı 🍀
Bir sonraki gelişimde görüşürüz 🍃
