Prof Dr Coskun Polat

30/07/2026

10/10/2025

Bazen hekim kimliğimi bir kenara bırakıp sadece bir insan olarak düşünüyorum… 💭 Birinin zaten canı yanıyorsa, kalbinde ya da hayatında bir yara varsa 💔, ona tuz basmak değil; tam tersine şefkatle yaklaşmak gerekir. 🤝

Hayat böyle… Bazı yaralar zamana bırakılmalı ⏳, bazılarına ise merhem olacak sevgi, anlayış ve sabır gerek.🌿

Yaraya tuz basanlardan, insanın acısını daha da artıranlardan uzak durmak en iyisi… Çünkü hepimizin hayatında biraz daha merhamete, biraz daha iyi niyete ihtiyacı var. 💙

06/10/2025

Benim için unutulmaz bir gündü… 💔 Küçük bir ilçenin hastanesinde, ölümle yaşam arasında gidip gelen bir hastayı getirdiler. ⏳ Kalbine bıçak girmişti… Sevk etsek hastane köşesini bile göremeyecekti.

O an karar verdim: ‘Ameliyatı burada yapacağız!’ 🫀

Yoğun bakım yoktu, toraks seti yoktu, imkânlar sınırlıydı… Ama yürek vardı ❤️, cesaret vardı 💪, umut vardı 🌟. O gece ilk kez açık kalp cerrahisi yaptım ve kalbini onardık. Ertesi gün onu hayata gülümserken görmek… işte o an her şeye değerdi. 🙌

Kastamonu’nun yerel gazeteleri ertesi gün aynı manşeti attı: “Ölüyü Dirilttiler!” 📰

Bu sadece bir ameliyat değildi; bu, hayat kurtarma cesareti, tıp kahramanlığı, ve en önemlisi insanlık hikâyesiydi. 💙

03/10/2025

Bir hastamız vardı… Kalın bağırsak kanseri riski çok yüksekti. 🫢
Kalın bağırsağının neredeyse tamamında polipler vardı ve bu, ileride kanser gelişmesi için ciddi bir tehlikeydi.

Biz o hastaya hayat kurtaran cerrahi uyguladık; kalın bağırsağın neredeyse tamamını aldık. Polip ameliyatı başarılı geçti. 🎯
Sonrası mı? İşte asıl hikâye burada başladı…

Hastamız o kadar mutluydu ki, bana artık ‘hocam’ bile demedi.
O kadar minnettardı ki, odamda hâlâ sakladığım 10-12 kıtalık bir şiir yazdı:

‘Dünyanın en güzel ismi:
Profesör Doktor, en güzel adamı: Coşkun Polat…’

Bu hasta hikayeleri bize gösteriyor ki, bazen bir ameliyat sadece sağlık ve mutluluk getirmez… Aynı zamanda bir cerrahi başarı öyküsü olarak insanların kalbine de dokunur. ❤️

29/09/2025

Yaklaşık 1-2 ay boyunca hastanede adeta kapı nöbetçisiydim… 🚪👨‍⚕️
Acil hastaları karşılıyor, koşturuyordum.

Bir gece dediler ki: ‘Patlamış apandisit, acil yatış!’
Hoca da bana büyük bir sürpriz yaptı. Dedi ki: ‘Beraber gireceğiz.’

Düşünsenize… Ben daha normal bir apandisit bile görmemişim, hoca ise bana perfor apandisit yaptırmaya çalışıyor. Ameliyat boyunca epey zorlandım, hatta bir ara hocadan tatlı bir fırça bile yedim. 😅

O gün bana dedi ki:
‘İstersen cerrahiyi bir daha düşün.’
Ama ben vazgeçmedim…



Yıllar geçti, hastayı şifayla taburcu ettik.
Ve bugün… O hoca, İstanbul’da bir eğitim araştırma hastanesinde profesör konumunda. Onu gördüğümde her zaman büyük bir onurla elini öperim.

Çünkü bazı insanlar hayatınıza sadece bilgi değil, karakter de katar.
İyi ki var… ❤️