EKA Danışmanlık

12/04/2026

07/04/2026

Ofisimin en sevdiğim köşelerinden... Schopenhauer'un kirpi ikileminden bir görsel iz gibi... Soğuk havada ısınmak için birbirine sokulan ama yaklaştıkça batan dikenlerinden canları yanan iki kirpi; yakınlaşmak ve incinmek arasındaki gerilimi ne güzel anlatır. Cibran'ın sıralı kayık benzetmesi de çok güzel ortaya koyar bu ikilemi; limanda yanyana duran iki kayık, birbirlerini, fırtınada sert dalgalarda kopup gitmekten korurken, yine aynı dalgada sürtüne sürtüne aşındırırlar birbirlerini...

Hiç unutmam, bir yaz babam güzel bir saksı çiçeği almıştı bana, o kadar sıcak bir yazdı ki, ben susadıkça çiçek de susar sandım, fazla sulamaktan soldu, çürüdü çiçeğim... Zaten ilişki dediğin de, doğru mesafeyi bulmak değil mi? Donmadan ve ama erimeden, Yaklaştıkça incinip,
uzaklaştıkça yalnızlaşmadan...
Velhasıl ilişkiler,
iki kişinin “ideal mesafeyi” öğrenme yolculuğudur 🤍
Belki bir bakmak istersin; sen ilişkinin hangi tarafısın?

01/04/2026

İnsan, hayatı adına bir senaryo yazıyor ya oynamak için , gel gelelim senaryolar da, tıpkı biyolojik varlıklar gibi gelişen, değişen, dönüşen şeyler...

Bir cümle ekliyorsun, bir insan, bir hal, gelişiyor senaryo... Ya da bir cümle siliyorsun, bir insan gidiyor, bir hal geçiyor yine dönüşüveriyor senaryon... Gözünün önündeki beyaz perdede, kapalı gişe oynadığın günlerin de var, zarar ettiğin günlerin de... ama ne kadar çok değişirse senaryo, o kadar deneyimli oyuncusun.. Rol, seçili geliyor ama role nasıl bir karakter katacağımız bize dair olan...

01/04/2026