21/01/2026
Nasıl oldu da hayatta kalabildik
Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları, ve kesinlikle hava yastıkları yoktu
Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi
Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirsiz maddeler ile boyanmıştı
Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizleyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu
Kasksız bisiklete biniliyordu
Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan ya da muhtelif başka kaynaklardan su içilebiliyordu
Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti
Cep telefonu yoktu ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu
İnanılmaz
Okul öğlen bitiyordu... Ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk
Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı, fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu. Kendimizden, başka kimse sorumlu değildi
Bolca tatlılar hamur işi ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışarda oynardık, aktif olarak
Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk... aynı bardaktan içebiliyorduk, ve kimse bu yüzden ölmüyordu
Playstation, Nintendo 64, X boxes, Video oyunlarımız, 99 kablolu kanalımız, Dolby surround, Cep telefonumuz, Bilgisayarımız, Internet de Chat odalarımız YOKTU.
onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca
Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk
Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu
Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu
Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu
17.- Özgürlüğümüz, üzüntülerimiz, başarılarımız, görevlerimiz vardı..ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk.
Soru: nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık
Ve daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu da geliştirebildik
Sen de bu jenerasyondan mısın
Şimdiki çocuklar büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar
Fakat bizler özgür,çok güzel ve mutlu yaşadık
(alıntı) bu yazıyı yazanın elleri dert görmesin