Kristien Lefever - fascia-en bewegingstherapie

05/06/2026

No day like today zou ik zeggen. 😀

03/06/2026

28/05/2026

Jouw keuze zal altijd iets wakker maken bij andere mensen.
Of het nu een verlangen is om ook voor zichzelf te kiezen.
Of een rits overtuigingen die ze hebben over rusten en gezondheid/ziekte.
Of een ervaring die geraakt wordt uit hun eigen leven.

Voor jou doet dat er allemaal niet toe.
Je mag het opmerken en weer verder gaan.

En erop vertrouwen dat jij voelt wat jouw lijf nu vraagt.

Laat je je door reacties soms nog tegen houden?

24/05/2026

Nu ik enkele weken niet werk,
Geen klusjes doe in huis
Niks van projecten opstart,
besluipt me soms een gevoel van zinloosheid.

De tevredenheid van afgevinkte to do's valt weg.

Terwijl ik nog exact dezelfde mens ben
als een maand geleden.
Mijn waarde is niet veranderd.

Alleen zijn we doordrongen van het idee dat we als mens iets moeten opleveren.

En we beseffen niet meer hoe die productiviteitsmythe ons zo aan den draai houdt
dat we ons niet meer afvragen of die wel klopt.

Dat alles wat we doen efficiënt moet zijn.
Doelgericht.
Nuttig.

Ik experimenteer al een paar dagen met de impuls volgen.
Zonder me af te vragen of het nu wel zinvol is.

Een heel interessante oefening
die me toont hoe diep ik
dat idee van productiviteit heb opgeslorpt.

Dit lange weekend is het ideale moment
om het zelf 'ns te testen.

Ik ben benieuwd wat je zal ontdekken.

22/05/2026

Het verhoogt je gevoel van veiligheid.
Is idéale stress management.
Het verhoogt je oxytocine.

En waarom zou je het niet doen?
Enjoy☘️

18/05/2026

Je brein neemt altijd het meest ingesleten baantje.
Zo werkt de biologie nu eenmaal.

Maar als ik een nieuw facet van mezelf wil belichamen, heeft mijn brein een ander padje aan te leggen.

En daarvoor gebruik ik deze "wegwijzers".
Om me eraan te herinneren dat ik mijn focus daarop wou houden.

Beetje bij beetje ontstaat er zo een nieuwe neurale verbinding.

Wat zou er op jouw wegwijzer staan?

10/05/2026

Dit zou ik zeggen tegen mijn 20 jaar jongere versie van mezelf op de foto.

Growing up, I never knew a relaxed woman.

Successful women? Yes.
Productive women? Plenty.
Anxious and afraid and apologetic women?
Heaps of them.

But relaxed women?
At-ease women?
Women who don't dissect their days into half hour slots of productivity?

Women who prioritize rest
and pleasure and play?
Women who give themselves unconditional permission to relax?
Without guilt?
Without apology?

Without feeling like they need to earn it?
I'm not sure I've ever met a woman like that.

But I would like to become one.

🔸️tekst van Nicola Jane Hobbs

06/05/2026

Elke dag zeg ik tegen mijn zoon: los uw knieën.
En ook in de groep van Verzacht Maar
herhaal ik het 100x.
Ik nam zelfs een filmpje op voor één van de vrouwen met een eenvoudige beweging, om haar knieën weer meer vrijheid te laten ervaren.

En zo voor zichzelf ook wat vrijheid terug te winnen.

Want je kan je knieën te blubberig of te knokig vinden, uiteindelijk zorgen ze wel voor de stabiliteit die je zoekt.

Zodat je stevig, maar beweeglijk kan zijn.
Ergens voor staat, maar vrij om van gedacht te veranderen.
Je terug recht kan komen, wanneer het leven je op de knieën dwingt.
Je been stijf kan houden of kiezen voor overgave.

Hoe hou jij uw knieën?

02/05/2026

Ik had een betekenissen droom vannacht, met dank aan de volle maan zeker?

Ik reed op een slingerende weg in het bos in het donker.
Met de achterlichten van de auto voor mij als enig lichtpunt.
Tot die ook verdwenen.

En alles rondom mij en ook in de wagen pikdonker werd.
De paniek overviel me.

Hoe moest ik nu sturen?
Welke kant moest ik op.

En tot bleef ik plankgasgewijs de berg afdenderen.

Tot ik de afgrond in stortte.

Toen ik wakker werd moest ik glimlachen: oké, boodschap begrepen.

Want ik had ook kunnen stoppen bv. en wachten tot ik wel iets zag.
Of zo vertragen dat de weg meter per meter zichtbaar werd.

Vertrouwen en overgave
dat is de uitnodiging.