19/10/2026
Praten en analyseren helpen me niet genoeg. Maar zou leren voelen me dan wél helpen?
Misschien denk je bij ‘leren voelen’ al snel aan heftige emoties, huilen of een grote doorbraak. Maar voelen hoeft helemaal niet zo groot of zichtbaar te zijn. Het kan juist heel klein beginnen.
Met merken dat je adem oppervlakkiger wordt wanneer iets spannend voelt. Met opmerken dat je schouders zich aanspannen. Met voelen dat je buik zich samentrekt. Of met ontdekken dat je eigenlijk al een tijdje onrustig bent, zonder precies te weten waarom.
Dat zijn geen signalen die je eerst hoeft te analyseren. Je mag ze leren opmerken.
Je hoeft jezelf ook niet te dwingen om iets te voelen. Het begint juist met nieuwsgierig worden naar wat er al is, zonder het meteen te hoeven begrijpen of veranderen.
En dat vraagt geen prestatie. Geen heftige release. Geen moment waarop alles ineens loskomt. Het mag klein, rustig en op jouw tempo.
Want verbinding met jezelf ontstaat niet doordat je iets forceert. Het ontstaat wanneer je jezelf steeds beter leert horen en voelen.
Zou het kunnen dat je niet nóg meer hoeft te begrijpen, maar iets anders mag leren: voelen wat er al in je lichaam aanwezig is?
Warme groet,
Leonoor ☀️
--------------------------
🙋♀️Ik ben Leonoor Visker, eigenaresse bij Vitalinkra
🧠Mind-body therapeut, (Trauma Release) Ademcoach, óók voor het bedrijfsleven
💝Voor loslaten van stress, traumaheling, gezondheid en meer
💃Ik laat je weer dansen, springen, lachen en zingen!